தமிழக கோயில் நிர்வாகத்தில் அரசியல் ஆக்கிரமிப்புகளும்

 ஆன்மீகச் சொத்துக்களும் அரசியல் ஆக்கிரமிப்புகளும்:

தமிழகக் கோயில் நிர்வாகத்தில் ஒரு கறுப்புப் பக்கம்

தமிழகத்தின் கலாச்சார அடையாளங்களாகவும், ஆன்மீகக் கருவூலங்களாகவும் விளங்கும் திருக்கோயில்கள், இன்று அரசியல் லாபங்களுக்காகவும், நிதி முறைகேடுகளுக்காகவும் பயன்படுத்தப்படுவது பக்தர்களிடையே பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, கடந்த ஐந்து ஆட்சிக் காலங்களாகத் தொடரும் இந்த அவலநிலை, 2021-ல் பொறுப்பேற்ற திமுக ஆட்சியில் உச்சகட்டத்தை எட்டியுள்ளதாகக் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன.

'முரசொலி' விளம்பரமும், நிதி மடைமாற்றமும்

சமீபத்தில் இந்து சமய அறநிலையத்துறை அமைச்சர், திமுகவின் அதிகாரப்பூர்வ நாளிதழான 'முரசொலி'-யில் ஒரு முழுப்பக்க விளம்பரத்தை வெளியிட்டிருந்தார். அரசுத் துறையின் அறிவிப்பு, ஒரு அரசியல் கட்சியின் நாளிதழில் மக்கள் வரிப்பணத்தில் (அல்லது கோயில் பணத்தில்) வெளியாவது என்பதே முதல் முரண்பாடு.

அதில், 500 அரிய பக்தி நூல்கள் வெளியிடப்படுவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. "அறநிலையத்துறை சார்பில்" வெளியிடப்படுவதாகக் கூறப்படும் இந்த நூல்களுக்குப் பின்னால் உள்ள நிதி ஆதாரம் குறித்துக் கடுமையான விமர்சனங்கள் எழுந்துள்ளன.

பொதுநல நிதி (Common Good Fund) முறைகேடு

சட்டப்படி, அறநிலையத்துறையின் கீழ் உள்ள பொதுநல நிதி (Common Good Fund) என்பது, வருமானம் இல்லாத, சிதிலமடைந்த மற்றும் கிராமப்புறக் கோயில்களைப் புனரமைக்க மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆனால்:

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில், சுமார் 100 கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமான நிதி, ஐஏஎஸ் அதிகாரியான ஆணையர் மூலம் சட்டவிரோதமாகப் புத்தகப் பதிப்பிற்கு மடைமாற்றப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது.

தூர்ந்து போன கோயில்களைச் சீரமைக்க வேண்டிய நிதி, 'அரசு ஆர்ட்ஸ்' (Arasu Arts) போன்ற ஆளுங்கட்சிக்கு நெருக்கமான நிறுவனங்களுக்கு அச்சு ஒப்பந்தங்களாக வழங்கப்படுகிறது.

இலவசக் கல்வியும், கட்டாய விற்பனையும்

தற்போது அச்சிடப்படும் பெரும்பாலான நூல்கள் ஏற்கனவே பல்வேறு ஆன்மீக இணையதளங்களில் மின்-பதிப்புகளாக (E-copies) இலவசமாகக் கிடைக்கின்றன.

அரசு உண்மையிலேயே பக்தி இலக்கியங்களைப் பரப்ப விரும்பினால், அவற்றை நவீன முறையில் தட்டச்சு செய்து தனது இணையதளத்தில் இலவசமாகப் பதிவிறக்கம் செய்ய வைத்திருக்கலாம்.

மாறாக, அதிக விலைக்கு அச்சிடப்படும் இந்த நூல்களை, பக்தர்கள் அதிகம் வரும் பெரிய கோயில்கள் கட்டாயமாக வாங்கித் தங்கள் கடைகளில் விற்க வேண்டும் என்று நிர்வாகம் வற்புறுத்துகிறது. இது கோயில்களின் வருமானத்தை உறிஞ்சும் ஒரு மறைமுகத் திட்டமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

சித்தாந்த முரண்பாடுகளும், பக்தர்களின் வேதனையும்

ஆன்மீக நூல்கள் வெளியிடும் விளம்பரத்தில், இந்து மதத்தையும், அதன் புராணங்களையும் வாழ்நாள் முழுவதும் விமர்சித்த தலைவர்களின் படங்களைப் பயன்படுத்துவது முரண்பாட்டின் உச்சம்:

ஈ.வெ.ராமசாமி:

இந்து புராணங்களைப் பகடி செய்தவர்.

சி.என்.அண்ணாதுரை:

சைவ, வைணவ இலக்கியங்களை எரிக்கச் சொன்னவர்.

மு.கருணாநிதி:

இந்து மதச் சடங்குகளை எள்ளி நகையாடியவர்.

இவர்களின் படங்களைப் போட்டுப் பக்தி நூல்களை வெளியிடுவது, பக்தர்களின் உணர்வுகளைக் கேலி செய்யும் செயலாகவே கருதப்படுகிறது.

"காலம் மாறும்"

கோயில் என்பது வெறும் கட்டிடம் அல்ல; அது பல கோடி மக்களின் நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் வரும் காணிக்கைப் பணம், அரசியல்வாதிகளின் விளம்பரத்திற்கோ அல்லது வேண்டப்பட்டவர்களுக்கு ஒப்பந்தம் வழங்கவோ பயன்படுத்தப்படுவது பெரும் அறப்பாவமாகும்.

"கமிஷன் - கரப்ஷன் - கலெக்ஷன்" என்ற பாணியில் கோயில் நிதியைச் சுரண்டுவது நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

நீதிபதி ஒரு 'சங்கி' என விமர்சித்த விவகாரம்: ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி மீது அவமதிப்பு நடவடிக்கை எடுக்க ஏ.ஜி மறுப்பு சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி டி.ஹரிபரந்தாமன், தற்போதைய நீதிபதி ஜி.ஆர். சுவாமிநாதனுக்கு எதிராகத் தெரிவித்த கருத்துகளுக்காக அவர் மீது குற்றவியல் நீதிமன்ற அவமதிப்பு நடவடிக்கை எடுக்க தமிழக அரசு தலைமை வழக்கறிஞர் -பி.எஸ்.ராமன் அனுமதி மறுத்துள்ளார். 2025 டிசம்பரில் திருப்பரங்குன்றம் கார்த்திகை தீபம் தொடர்பாக நீதிபதி ஜி.ஆர். சுவாமிநாதன் ஒரு உத்தரவைப் பிறப்பித்திருந்தார். இதுகுறித்து யூடியூப் சேனல் ஒன்றில் நேர்காணல் அளித்த ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி ஹரிபரந்தாமன், "நான் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்பது எப்படி அனைவருக்கும் தெரியுமோ, அதேபோல நீதிபதி சுவாமிநாதன் ஒரு 'சங்கி' என்பது அனைவருக்கும் தெரியும்" என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். இதனை எதிர்த்து ஸ்ரீரங்கத்தைச் சேர்ந்த கோயில் ஆர்வலர் ரங்கராஜன் நரசிம்மன், ஹரிபரந்தாமன் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குத் தொடர தலைமை வழக்கறிஞரின் அனுமதியைக் கோரியிருந்தார். இந்த மனுவை விசாரித்த தலைமை வழக்கறிஞர் பி.எஸ். ராமன் தனது உத்தரவில், ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி ஹரி பரந்தாமன் கூறிய கருத்துகளுடன் நான் தனிப்பட்ட முறையில் உடன்படவில்லை; அதனை நான் அங்கீகரிக்கவும் இல்லை. இருப்பினும், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் வழங்கியுள்ள பேச்சுரிமை, கருத்து வெளிப்பாட்டு சுதந்திரம் மற்றும் விமர்சனம் செய்யும் உரிமை ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, 1971-ம் ஆண்டு நீதிமன்ற அவமதிப்புச் சட்டத்தின் கீழ் அனுமதி வழங்க தான் விரும்பவில்லை என்று அவர் தெரிவித்து உள்ளார். அரசியலமைப்புச் சட்டப் பதவிகளில் இருந்தவர்கள் நீதித்துறை அல்லது நீதிபதிகள் குறித்து கருத்துச் சொல்லும்போது மிகுந்த நிதானத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். அதே சமயம், அவர் ஒரு ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி என்பதால் தனது பொறுப்பை உணர்ந்தே பேசியிருப்பார். எனவே, எனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி இந்த விவகாரத்தைக் கைவிடுகிறேன் என்று அவர் கூறியுள்ளார். தலைமை வழக்கறிஞர் அனுமதி மறுத்தாலும், இந்த விவகாரத்தை விட விரும்பாத விண்ணப்பதாரர் ரங்கராஜன் நரசிம்மன், நேரடியாக சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகி இந்த வழக்கை முன்னெடுத்துச் செல்ல அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மார்க்கண்டேய கட்சு மீதான வழக்கில் அரசு தலைமை வழக்கறிஞர் ஒதுங்கிக்கொண்ட உதாரணத்தைக் குறிப்பிட்ட பி.எஸ். ராமன், "எனக்கு ஹரிபரந்தாமனுடன் அத்தகைய நெருக்கமான நட்பு இல்லை; அவரை ஒரு நீதிபதியாகவும் சக வழக்கறிஞராகவும் மட்டுமே தெரியும் என்பதால், இந்த முடிவை எடுப்பதில் எனக்கு எந்தத் தயக்கமும் இல்லை" என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.