தமிழர் விரோத நாசிய மார்க்சிஸ்டுகள் - கம்யுனிஸ்டுகள் சட்டசபை தேர்தலில் வாங்கிய ஓட்டு வரலாறு

கடந்த 8 சட்டமன்றத் தேர்தல்களில் கம்யூனிஸ்ட்களின் வரலாறு காணாத சாதனைகள் காணக்கிடைத்தன. Here are the findings:

1989
CPI (ADMK Jayalalithaa) — 13 seats / 3 won - 1.2%
CPIM (DMK alliance) — 21 seats / 15 won - 3.5%

1991 (DMK alliance)
CPI — 10 seats / 1 won - 1.2%
CPIM — 22 seats / 1 won - 3.2%

1996
CPI (DMK alliance) — 13 seats / 8 won - 2.12%
CPIM (Vaiko alliance) — 40 seats / 1 won - 1.68%

2001 (ADMK alliance)
CPI — 8 seats / 5 won - 1.6%
CPIM — 8 seats / 6 won - 1.7%

2006 (DMK alliance)
CPI — 10 seats / 6 won - 1.6%
CPIM — 13 seats / 9 won - 2.7%

2011 (ADMK alliance)
CPI — 10 seats / 9 won - 2.0%
CPIM — 12 seats / 10 won - 2.4%

2016 (மக்கள் நலக் கூட்டணி)
CPI — 25 seats / 0 won - 0.79%
CPIM — 10 seats / 0 won - 0.72%

2021 (DMK alliance)
CPI — 6 seats / 2 won - 1.09%
CPIM — 6 seats / 2 won - 0.85%

இந்த இரண்டு தேவாங்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளிடமும் ஒரு structural decline இருப்பதைக் கவனியுங்கள். 3.5% என ஆரம்பித்து இன்று 0. சதமானத்தில் நிற்கிறார்கள். ஒருபோதும் தனித்து போட்டியிட்டதே இல்லை. அடுத்தவர் முதுகில் சவாரி செய்வதே மார்க்ஸிய கொள்கை போல இருக்கு.

In 1989, CPIM won 15 seats with 3.5% vote share. 1991 தேர்தலில் பாதாளத்திற்குப் போய்விட்டார்கள். அதற்கு ராஜீவ் காந்தி படுகொலையும் திமுக மீதான மக்களின் எதிர்ப்பும் காரணம்.

1996 முதல் 2011 வரையிலான தேர்தல்களில் அவர்களின் performance முழுக்க முழுக்க கூட்டணியின் தலைமைக் கட்சியை சார்ந்தே இருந்திருக்கிறது. ஆனால் வாக்குகள் விகிதம் ~2% தான்.

2016 மக்கள் நலக் கூட்டணி என்கிற காமெடி ஷோ இவர்களின் உண்மை பலத்தை மக்களுக்குக் காண்பித்துவிட்டது. இருவரும் தலா 25 தொகுதிகளில் போட்டியிடும்போது, தாங்கள் ஜெயிக்க வாய்ப்பிருக்கும் சில இடங்களையும் தாண்டி மற்ற இடங்களுக்கும் செல்ல வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. திமுக/அதிமுக கூட்டணியும் இல்லாததால் தொக்காக மாட்டிக்கொண்டார்கள். When forced to stand more independently, their real base is extremely weak.

ஆக, தமிழ் நாட்டு கம்யூனிஸ்ட்கள் அவர்களின் கம்யூனிச கொள்கை போலவே ஒட்டுண்ணி வாழ்வியல் வாழ்கிறார்கள். கூட்டணியில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது தொகுதிகளும் குறைவாகக் கிடைக்கும், தாங்கள் வெல்ல வாய்ப்பிருக்கும் ஒரு சில இடங்களையும் கேட்டு வாங்கிக்கொள்ளலாம்.

சாமானிய மக்களால் புறக்கணிக்கப்பட்ட இந்த ஒட்டுண்ணிகள்தான், தமிழ் நாட்டின் கலாச்சார மையங்களை கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்பது மிக முக்கியமான point. பதிப்புத் துறை, சினிமாத்துறை, ஊடகத்துறை, புத்தகக் காட்சி, நூலகம், government policies என அனைத்திலும் leftism நிறைந்திருப்பதைப் பார்க்க முடியும். தமிழ் நாட்டின் அனைத்து அரசியல் கட்சிகளிலும் கம்யூனிச சித்தாந்தம் அடிப்படையாக இருப்பதைப் பார்க்க முடியும். இதுதான் tyranny of the minority.

1% பணக்காரர்கள் 50% செல்வதைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என கம்யூனிஸ்ட்கள் கூச்சல் போடுவார்கள். ஆனால் 2% வாக்கு வாங்கும் ஒரு கட்சி, தமிழ் நாட்டின் 90% அறிவுத் தளத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதுதான் உண்மை.

இது புரிந்துவிட்டால், ஏன் எப்போது பார்த்தாலும் கம்யூனிஸ்ட்களையும் கார்ல் மார்க்ஸையும் வம்புக்கு இழுக்கிறேன் என்பது உங்களுக்குப் புரியும்.