திருக்குறள்: இந்திய ஞான மரபின் தமிழ் வெளிப்பாடு

திருக்குறளைக் கைப்பற்றிய கருத்தியல் முயற்சிகளா? — கிறிஸ்தவ மிஷனரி வாசிப்பும் திராவிட இயக்க மறுவாசிப்பும் பற்றிய ஓர் கல்வியியல் ஆய்வு

சுருக்கம்

திருக்குறள் தமிழின் மிக முக்கியமான அறநூலாக மட்டுமல்லாமல், இந்திய அறிவு மற்றும் ஞான மரபின் ஒரு முக்கியமான தமிழ் வெளிப்பாடாகவும் ஆய்வு செய்யப்படக்கூடியது. 133 அதிகாரங்களிலும் 1330 குறள்களிலும் அமைந்த இந்நூல் அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய மூன்று பெரும் வாழ்க்கைத் துறைகளை உள்ளடக்கியது. இதன் கருத்துலகம் தனிப்பட்ட ஒழுக்கம் முதல் அரசாட்சி, பொருளாதாரம், நட்பு, குடும்பம், காதல், சமூக உறவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகிறது.

ஆனால் நவீன காலத்தில் திருக்குறள் பல்வேறு கருத்தியல் மரபுகளால் மறுவாசிக்கப்பட்டது. காலனியக் காலத்தில் கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளும் ஐரோப்பிய அறிஞர்களும் திருக்குறளை மொழிபெயர்த்து உலக வாசகர்களிடம் கொண்டு சென்றனர். பின்னர் 20ஆம் நூற்றாண்டில் சுயமரியாதை மற்றும் திராவிட இயக்கம் திருக்குறளை வைதீக–பிராமணிய ஆதிக்கத்திற்கு மாற்றான தமிழ்ச் சிந்தனை நூலாக முன்னிறுத்தியது. பெரியார் திருக்குறளை சமூகச் சீர்திருத்தம், பகுத்தறிவு, சாதி எதிர்ப்பு மற்றும் சுயமரியாதை ஆகியவற்றுடன் இணைத்தார்.

இந்த இரு வரலாற்றுச் செயல்முறைகளையும் “திருக்குறளை கைப்பற்றுதல்” என்ற அரசியல் மொழியில் மட்டும் விளக்குவது போதுமானதல்ல. மாறாக, ஒரு பழந்தமிழ் நூல் எவ்வாறு வெவ்வேறு காலங்களில் வெவ்வேறு மத, அரசியல், சமூக கருத்தியல் தேவைகளுக்கேற்ப மறுவாசிக்கப்பட்டது? என்பதே இக்கட்டுரையின் மையக் கேள்வியாக அமைகிறது.

முக்கியச் சொற்கள்: திருக்குறள், திருவள்ளுவர், இந்திய ஞான மரபு, வைதீக மரபு, கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள், காலனியம், திராவிட இயக்கம், பெரியார், மறுவாசிப்பு, கருத்தியல் appropriation.

---

1. முன்னுரை

திருக்குறள் எந்த ஒரு குறுகிய மத அடையாளத்திற்குள்ளும் முழுமையாக அடைக்கப்படாத நூலாக விளங்குகிறது.

அதன் முதல் அதிகாரமே “கடவுள் வாழ்த்து”. அதன்பின் மழை, நீத்தார் பெருமை, அறம், இல்லறம், துறவு, அரசியல், அமைச்சு, படை, அரண், பொருளாதாரம், நட்பு, பகை, காதல் என மனித வாழ்க்கையின் பல பரிமாணங்கள் விரிகின்றன.

இதனால் திருக்குறள்:

மத நூல் மட்டும் அல்ல;
அறநூல் மட்டும் அல்ல;
அரசியல் நூல் மட்டும் அல்ல;
காதல் நூல் மட்டும் அல்ல.

இவை அனைத்தையும் ஒருங்கிணைக்கும் முழுமையான வாழ்வியல் ஞான நூல்.

இத்தகைய தன்மையே பல்வேறு கருத்தியல் மரபுகள் திருக்குறளை தங்களுடைய பார்வையில் வாசிக்க வழிவகுத்தது.

---

2. “இந்திய ஞான மரபு” என்ற கருத்தை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?

“இந்திய ஞான மரபு” என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தை மட்டும் குறிக்கும் சொல் அல்ல.

இந்திய அறிவுப் பரப்பில்:

• வேத மரபு
• உபநிடத மரபு
• இதிகாசங்கள்
• தர்மசாஸ்திர மரபு
• பௌத்தம்
• சமணம்
• சைவம்
• வைணவம்
• யோகம்
• பல்வேறு நாட்டார் மற்றும் பிராந்திய ஞான மரபுகள்

எனப் பல அறிவியல்–தத்துவப் போக்குகள் ஒன்றோடொன்று உரையாடியுள்ளன.

திருக்குறளையும் இத்தகைய பரந்த இந்திய அறிவுலகத்தின் ஒரு தமிழ் வெளிப்பாடாக ஆராயலாம்.

இதன் பொருள்:

“திருக்குறள் வேதத்தின் மொழிபெயர்ப்பு”

என்பது அல்ல.

மாறாக:

திருக்குறள் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் நிலவிய அறம், துறவு, கர்மம், அரசியல் ஒழுக்கம், இல்லறம், உயிர் இரக்கம் போன்ற பல்வேறு ஞானக் கேள்விகளுடன் உரையாடும் தனித்துவமான தமிழ் நூல்.

என்பதே கல்வியியல் ரீதியாகப் பாதுகாப்பான கூற்று.

---

3. திருக்குறளின் அமைப்பே அதன் இந்திய அறிவியல் பரப்பை உணர்த்துகிறதா?

திருக்குறளின் மூன்று பெரும் பிரிவுகள்:

அறத்துப்பால்

தனிமனித மற்றும் குடும்ப அறம்.

பொருட்பால்

அரசு, அரசன், அமைச்சர், படை, அரண், பொருளாதாரம், நட்பு, சமூக உறவு.

காமத்துப்பால்

காதல் மற்றும் மனித உணர்வு.

இந்த அமைப்பு மனித வாழ்க்கையை முழுமையாகப் பார்க்கிறது.

இதனால் திருக்குறளை வெறும் “நீதிநூல்” என்று மட்டுப்படுத்த முடியாது.

அது:

தனிமனிதன் – குடும்பம் – சமூகம் – அரசு – பொருள் – காதல்

என்ற வாழ்க்கையின் முழு வட்டத்தையும் ஆராய்கிறது.

---

4. காலனிய காலத்திற்கு முன்பே திருக்குறளுக்கு இருந்த இடம்

திருக்குறளை 18–19ஆம் நூற்றாண்டில் மிஷனரிகள் கண்டுபிடித்தார்கள் என்ற கருத்து வரலாற்று ரீதியாகத் தவறானது.

திருக்குறளுக்கு தமிழ்ச் சமூகத்தில் அதற்கு முன்பே உரை மரபு இருந்தது.

குறிப்பாக:

• மணக்குடவர்
• பரிதியார்
• பரிப்பெருமாள்
• காலிங்கர்
• பரிமேலழகர்

போன்ற உரையாசிரியர்களின் மரபு திருக்குறளின் பொருளை பல நூற்றாண்டுகளாக விவாதித்துள்ளது.

எனவே கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் திருக்குறளை “உருவாக்கவில்லை”.

அவர்கள் செய்த முக்கியமான வரலாற்றுப் பங்களிப்பு அச்சு, மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் உலகளாவிய பரவல் என்பதாகும்.

---

5. கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளும் திருக்குறளும்

காலனிய காலத்தில் ஐரோப்பிய கிறிஸ்தவ அறிஞர்கள் தமிழை ஆழமாகக் கற்றுக்கொண்டனர்.

அவர்களில் திருக்குறளுடன் தொடர்புடையவர்கள்:

• C. J. Beschi
• F. W. Ellis
• W. H. Drew
• John Lazarus
• G. U. Pope

ஆகியோர்.

G. U. Pope, Drew, Lazarus மற்றும் Ellis ஆகியோரின் பணிகள் இணைந்து 1886ஆம் ஆண்டு வெளியான ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் உரை உலக வாசகர்களுக்கு திருக்குறளை அறிமுகப்படுத்திய முக்கிய நிகழ்வாகும்.

இதனை இரு கோணங்களில் பார்க்க வேண்டும்.

நேர்மறை பக்கம்

மிஷனரி அறிஞர்களின் பணியால்:

• திருக்குறள் ஐரோப்பிய வாசகர்களை அடைந்தது.
• தமிழ் இலக்கியம் மேலைநாட்டு கல்வியுலகில் அறிமுகமானது.
• பல மொழிபெயர்ப்புகள் உருவாயின.
• திருக்குறள் ஒப்பீட்டு அறநெறி ஆய்வுக்குள் வந்தது.

விமர்சனப் பக்கம்

அதே நேரத்தில், காலனிய அறிஞர்கள் திருக்குறளை தங்களுடைய:

• கிறிஸ்தவ அறவியல்
• பைபிள்
• “Oriental wisdom”
• மத ஒப்பீடு

போன்ற கட்டமைப்புகளுக்குள் வாசித்தனர்.

எனவே அவர்களுடைய மொழிபெயர்ப்புகள் அனைத்தும் “நடுநிலையான கண்ணாடி” என்று கருத முடியாது.

---

6. G. U. Pope – ஒரு முக்கிய வழக்குக்கூறு

G. U. Pope ஒரு கிறிஸ்தவ மிஷனரியும் தமிழறிஞருமாவார்.

அவருடைய திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பு 1886இல் வெளியானது.

அவரது மொழிபெயர்ப்பின் முன்னுரையிலும் உரையிலும் திருக்குறளின் கருத்துகளை கிறிஸ்தவ வாசகர்களுக்குப் புரியும் வகையில் விளக்க முயற்சி காணப்படுகிறது.

இதனை “அவர் திருக்குறளை கிறிஸ்தவ நூலாக மாற்றிவிட்டார்” என்று எளிமைப்படுத்துவது ஆய்வியல் ரீதியாகத் துல்லியமல்ல.

ஆனால்:

திருக்குறளின் பொருளை கிறிஸ்தவ இறையியல் மற்றும் மேலைநாட்டு அறவியல் சொற்களால் விளக்க முயன்றாரா?

என்ற கேள்வி நியாயமான ஆய்வுக் கேள்வியாகும்.

இதுவே மொழிபெயர்ப்பு என்பது வெறும் மொழிமாற்றம் அல்ல; கருத்தியல் மறுவடிவமைப்பும் ஆகலாம் என்ற நவீன மொழிபெயர்ப்பியல் கேள்வியை எழுப்புகிறது.

---

7. திருக்குறளில் கிறிஸ்தவக் கருத்துகள் உள்ளனவா?

இது மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய கேள்வி.

சிலர் திருக்குறளில்:

• அன்பு
• இரக்கம்
• பகைமையை வெல்லுதல்
• தானம்
• மன்னிப்பு
• எதிரியையும் நல்வழிப்படுத்துதல்

போன்ற கருத்துகளை கிறிஸ்தவ நற்செய்திகளுடன் ஒப்பிடுகின்றனர்.

ஆனால் கருத்தொற்றுமை இருப்பது மட்டும் வரலாற்றுத் தொடர்பை நிரூபிக்காது.

உதாரணமாக:

“அன்பு”
“மன்னிப்பு”
“ஈகை”
“பொய் சொல்லாமை”

போன்ற அறக்கருத்துகள் உலகின் பல்வேறு நாகரிகங்களிலும் காணப்படுகின்றன.

எனவே:

ஒற்றுமை ≠ நேரடி கடன்

என்பது ஒப்பீட்டு இலக்கிய ஆய்வின் அடிப்படை எச்சரிக்கை.

---

8. திருக்குறள் கிறிஸ்தவத்திற்கு முன்பட்டதா?

திருக்குறளின் துல்லியமான கால நிர்ணயம் இன்னும் ஆய்வாளர்களிடையே விவாதத்திற்குரியது.

ஆனால் அதன் மொழியியல், இலக்கிய மற்றும் வரலாற்று சூழல் அடிப்படையில் அது மிகவும் பழமையான தமிழ் நூல் என்பது பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.

எனவே:

“திருவள்ளுவர் நேரடியாக பைபிளை வாசித்து திருக்குறளை எழுதினார்”

என்ற வாதத்திற்கு வலுவான வரலாற்று ஆதாரம் தேவை.

அதேபோல்:

“திருக்குறளில் கிறிஸ்தவத்துடன் ஒத்த கருத்துகள் இருப்பதால் அது கிறிஸ்தவ தாக்கத்தால் உருவானது”

என்பதும் தானாக நிரூபிக்கப்படாது.

---

9. திராவிட இயக்கத்தின் திருக்குறள் மறுவாசிப்பு

20ஆம் நூற்றாண்டில் திருக்குறளின் வரலாற்றில் மிகப் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது.

சுயமரியாதை இயக்கம் மற்றும் திராவிட இயக்கம் திருக்குறளை ஒரு சமூக–அரசியல் கருவியாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கின.

இதற்கான ஆவணங்கள் தெளிவாக உள்ளன.

பெரியார் 1949இல் திருக்குறள் மாநாட்டை நடத்தியதுடன், திருக்குறளை பொதுமக்களிடம் கொண்டு செல்லும் முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டார். பின்னர் “திருக்குறள் – பகுத்தறிவு உரை” போன்ற முயற்சிகளும் உருவாயின.

இதனை “திருக்குறளை கண்டுபிடித்தது” என்று கூற முடியாது.

ஆனால்:

திருக்குறளின் சமூகப் பொருளை ஒரு புதிய அரசியல் மொழியில் மறுவரையறை செய்தது

என்று கூறலாம்.

---

10. பெரியார் ஏன் திருக்குறளை முக்கியப்படுத்தினார்?

பெரியாரின் சிந்தனையில் மூன்று முக்கிய எதிர்ப்புகள் இருந்தன:

1. சாதி அமைப்பு
2. பிராமணிய ஆதிக்கம்
3. மத அடிப்படையிலான சமூக அதிகாரம்

இந்தப் பின்னணியில் திருக்குறள் அவருக்கு ஒரு முக்கியமான அறிவியல் கருவியாக அமைந்தது.

ஏனெனில் திருக்குறளை:

சாதி வேறுபாட்டைக் கடந்த அறநூல்

என்று முன்வைக்க முடிந்தது.

இதன் மூலம்:

“தமிழரின் பழமையான ஞான மரபே சமத்துவம் மற்றும் பகுத்தறிவை ஆதரித்தது”

என்ற அரசியல் வாதத்தை உருவாக்க முடிந்தது.

---

11. பரிமேலழகர் உரைக்கு எதிரான திராவிட விமர்சனம்

இங்கு முக்கியமான கருத்தியல் மோதல் ஒன்று உருவானது.

திருக்குறளுக்கு கிடைத்த பாரம்பரிய உரைகளில் பரிமேலழகர் உரை மிகவும் செல்வாக்கு பெற்றது.

ஆனால் பெரியார் மற்றும் சில திராவிட சிந்தனையாளர்கள் பரிமேலழகரின் விளக்கங்களில் சமஸ்கிருத/வைதீக கருத்தியல் தாக்கம் இருப்பதாகக் கருதினர்.

அவர்களின் வாதம்:

திருவள்ளுவரின் மூலச் சிந்தனையைப் பிற்கால உரையாசிரியர்கள் தங்கள் சமய–சமூகக் கருத்துகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியுள்ளனர்.

இந்த விமர்சனம் திராவிட இயக்கத்தின் திருக்குறள் மறுவாசிப்பில் முக்கியமானதாக அமைந்தது.

ஆனால் கல்வியியல் ஆய்வில் இதையும் இரண்டு அடுக்குகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்:

உரை உண்மையில் என்ன சொல்கிறது?

மற்றும்

பெரியார் அதனை எவ்வாறு வாசித்தார்?

இவை இரண்டும் ஒன்றல்ல.

---

12. “திருக்குறளை கைப்பற்றுதல்” என்ற கருத்து

இங்கு “கைப்பற்றுதல்” என்ற சொல்லை ஒரு கருத்தியல் உவமையாகப் பயன்படுத்தலாம்.

அதாவது:

ஒரு பழைய நூலின் பொருளை ஒரு புதிய அரசியல் அல்லது சமய இயக்கம் தனது இலட்சியங்களுக்கு ஏற்றவாறு மறுவாசித்து, அந்த நூலைத் தனது அடையாளத்தின் முக்கிய ஆதாரமாக மாற்றிக் கொள்வது.

இந்த அர்த்தத்தில்:

கிறிஸ்தவ மிஷனரி வாசிப்பு

திருக்குறள்
↓
உலகளாவிய அறநூல்
↓
கிறிஸ்தவ அறவியலுடன் ஒப்பீடு
↓
மேலைநாட்டு வாசிப்பு

திராவிட இயக்க வாசிப்பு

திருக்குறள்
↓
தமிழ் மரபின் சான்று
↓
வைதீக/பிராமணிய எதிர்ப்பு
↓
பகுத்தறிவு / சுயமரியாதை
↓
திராவிட அரசியல்

என்ற இரு வேறுபட்ட மறுவாசிப்புகளை அடையாளம் காண முடியும்.

---

13. ஆனால் “சதி” என்ற முடிவு ஏன் கவனமாக அணுகப்பட வேண்டும்?

“கிறிஸ்தவ சர்ச்சுகளும் திராவிட இயக்கமும் இணைந்து திருக்குறளை கைப்பற்றின” என்பது வலுவான வரலாற்றுக் கூற்று.

அதை நிரூபிக்க:

• இரு தரப்புகளின் நேரடி தொடர்பு
• கூட்டுத் திட்ட ஆவணங்கள்
• கடிதங்கள்
• கூட்டங்கள்
• நிதி ஆதாரங்கள்
• ஒருங்கிணைந்த வெளியீடுகள்
• ஒரே கருத்தியல் திட்டத்தைச் சுட்டும் முதன்மை ஆவணங்கள்

தேவைப்படும்.

இத்தகைய ஆதாரமின்றி “கூட்டு சதி” என்று முடிவெடுப்பது கல்வியியல் ஆய்வில் பலவீனமானதாகிவிடும்.

ஆனால்:

இரு வேறு காலகட்டங்களில், இரு வேறு கருத்தியல் நோக்கங்களுக்காக திருக்குறள் மறுவாசிக்கப்பட்டது

என்பது ஆதாரங்களால் மிகவும் வலுவாக ஆராயக்கூடிய வாதமாகும்.

---

14. ஒரு முக்கியமான முரண்பாடு

இங்கே ஒரு வரலாற்று நகைமுரண் உள்ளது.

கிறிஸ்தவ மிஷனரி அறிஞர்கள் திருக்குறளை உலகளவில் பரப்புவதில் பங்களித்தனர்.

பின்னர் திராவிட இயக்கம் அதே திருக்குறளை:

“தமிழரின் தனித்துவமான பகுத்தறிவு/சமத்துவ மரபின் சான்று”

என்று முன்னிறுத்தியது.

அதாவது, ஒரே நூல் இரண்டு முற்றிலும் வேறுபட்ட கருத்தியல் திட்டங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது.

இதுவே திருக்குறளின் கருத்தியல் நெகிழ்வுத்தன்மையை காட்டுகிறது.

---

15. திருக்குறள் உண்மையில் “மதமற்ற” நூலா?

இது இன்னொரு சிக்கலான கேள்வி.

திருக்குறளில் வெளிப்படையான சமயச் சடங்குகள் குறைவாக இருக்கலாம்.

ஆனால் முதல் அதிகாரம்:

கடவுள் வாழ்த்து

என்று தொடங்குகிறது.

மேலும்:

• இறைவன்
• அருள்
• அறம்
• ஊழ்
• தவம்
• துறவு
• பிறவி
• மறுமை சார்ந்த கருத்துகள்

போன்ற கருத்துகள் பல இடங்களில் விவாதிக்கப்படுகின்றன.

எனவே:

“திருக்குறள் முழுமையான நாத்திக நூல்”

என்ற வாசிப்பும் குறுகியது.

அதேபோல்:

“திருக்குறள் முழுமையான வைதீக நூல்”

என்பதும் குறுகியது.

திருக்குறளின் தனிச்சிறப்பு அதன் மத–தத்துவ பல்தளத்தன்மையில் இருக்கலாம்.

---

16. திருக்குறள் – இந்திய ஞான மரபுடன் தொடர்பு

திருக்குறளில் காணப்படும் சில கருத்துகள் இந்திய ஞான மரபின் பல்வேறு பகுதிகளுடன் உரையாடுகின்றன:

திருக்குறள் கருத்து	பரந்த இந்திய அறிவு மரபில் ஒத்த கேள்வி
அறம்	தர்மம்
ஊழ்	கர்மம்/விதி விவாதம்
தவம்	தபஸ்
துறவு	சந்நியாச/துறவற மரபுகள்
நிலையாமை	அநித்தியம்/உலக நிலையாமை
ஈகை	தானம்
கொல்லாமை	அஹிம்சை
அரசறம்	ராஜதர்மம்
புலனடக்கம்	யோக/துறவற மரபுகள்

இதனை வைத்து:

“திருக்குறள் முழுவதும் சமஸ்கிருத நூலிலிருந்து கடன் பெற்றது”

என்றோ,

“திருக்குறளுக்கு இந்திய மரபுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை”

என்றோ கூற முடியாது.

சரியான ஆய்வுக் கேள்வி:

திருவள்ளுவர் ஏற்கனவே நிலவிய இந்திய அறவியல் கருத்துகளை எவ்வாறு தனித்தமிழ் கவிதை வடிவில் மறுசீரமைத்தார்?

என்பதாக இருக்க வேண்டும்.

---

17. திருக்குறளின் “உலகளாவிய தன்மை” – யாருடையது?

திருக்குறளை பல்வேறு குழுக்கள் தங்களுடையதாகக் கூறுவதற்குக் காரணம் அதன் உலகளாவிய அறவியல் மொழி.

ஒரு கிறிஸ்தவர் அதில் அன்பைக் காணலாம்.

ஒரு பௌத்தர் கருணையைக் காணலாம்.

ஒரு சமணர் கொல்லாமையைப் பார்க்கலாம்.

ஒரு வைதீக அறிஞர் தர்மம் மற்றும் துறவறத்தைப் பார்க்கலாம்.

ஒரு பகுத்தறிவாளர் மனிதநேயத்தைக் காணலாம்.

ஒரு திராவிட சிந்தனையாளர் சாதி எதிர்ப்பையும் சுயமரியாதையையும் வாசிக்கலாம்.

இவை அனைத்தும் திருக்குறளின் பன்முக வாசிப்புகள்.

ஆனால் ஒவ்வொரு வாசிப்பும் நூலின் முழு பொருளாகிவிடாது.

---

18. “யார் திருக்குறளின் உண்மையான உரிமையாளர்?”

கல்வியியல் பதில்:

யாரும் தனிப்பட்ட முறையில் உரிமையாளர் அல்ல.

திருக்குறள் தமிழ்ச் செவ்வியல் மரபின் ஒரு படைப்பு.

அதனை:

• இந்து
• கிறிஸ்தவர்
• சமணர்
• பௌத்தர்
• நாத்திகர்
• திராவிடர்
• இந்திய தேசியவாதி

என எந்த ஒரு நவீன அடையாளத்திற்குள்ளும் முழுமையாக அடைத்துவிட முடியாது.

அதே சமயம் ஒவ்வொரு சமூகமும் அதைப் புதிதாக வாசிக்கலாம்.

இதுதான் ஒரு செவ்வியல் நூலின் இயல்பு.

---

19. கிறிஸ்தவ மிஷனரி பங்களிப்பை எவ்வாறு மதிப்பிடுவது?

ஒரு சமநிலை மதிப்பீடு அவசியம்.

பங்களிப்பு

கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள்:

• தமிழ் கற்றனர்
• அச்சுப்பதிப்பை வளர்த்தனர்
• திருக்குறளை மொழிபெயர்த்தனர்
• மேலைநாட்டில் அறிமுகப்படுத்தினர்
• ஒப்பீட்டு இலக்கிய ஆய்வுக்கு வழி ஏற்படுத்தினர்.

வரம்பு

அவர்களுடைய வாசிப்புகள்:

• காலனிய அறிவியல் சூழல்
• கிறிஸ்தவ இறையியல்
• மேற்கத்திய அறவியல்
• “Oriental literature” பற்றிய காலனிய பார்வை

ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

எனவே அவர்களின் பங்களிப்பை “சதி” என்றும், “முழுமையான நடுநிலைப் பணி” என்றும் ஒரே சொல்லில் மதிப்பிட முடியாது.

---

20. திராவிட இயக்கத்தின் பங்களிப்பை எவ்வாறு மதிப்பிடுவது?

இங்கும் இருபக்க மதிப்பீடு தேவை.

நேர்மறை பங்களிப்பு

திராவிட இயக்கம்:

• திருக்குறளைப் பொதுமக்களிடம் கொண்டு சென்றது.
• மலிவுப் பதிப்புகளை வெளியிட்டது.
• மாநாடுகள் நடத்தியது.
• புதிய உரைகளை ஊக்குவித்தது.
• சமூகநீதி விவாதங்களுடன் திருக்குறளை இணைத்தது.

இதற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகள் உள்ளன. 1949 திருக்குறள் மாநாடு மற்றும் பின்னர் வெளியான “பகுத்தறிவு உரை” போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கவை.

விமர்சனப் பக்கம்

அதே நேரத்தில், சில திராவிட இயக்க வாசிப்புகள்:

• திருக்குறளை நவீன பகுத்தறிவின் முழுமையான முன்னோடியாக்குதல்
• வைதீக மரபிலிருந்து முழுமையாகப் பிரித்துக் காட்டுதல்
• பிற்கால அரசியல் எதிர்ப்புகளைப் பழந்தமிழ் காலத்திற்கு பின்னோக்கி செலுத்துதல்

போன்ற anachronism-களுக்கு வழிவகுக்கக்கூடும்.

---

21. மிக முக்கியமான கல்வியியல் முடிவு

திருக்குறளைப் புரிந்துகொள்ள மூன்று அடுக்குகளைப் பிரிக்க வேண்டும்:

முதல் அடுக்கு

திருவள்ளுவர் இயற்றிய மூல நூல்

இரண்டாவது அடுக்கு

இடைக்கால உரையாசிரியர்களின் விளக்கங்கள்

மூன்றாவது அடுக்கு

நவீன கால அரசியல்/மத/சமூக மறுவாசிப்புகள்

இந்த மூன்றையும் ஒன்றாகக் கலந்துவிட்டால் வரலாற்றுப் புரிதல் குழப்பமாகிவிடும்.

---

22. “திருக்குறளை கைப்பற்றுதல்” – ஆய்வுக்குரிய முடிவு

இதனால் “திருக்குறளைக் கைப்பற்றுதல்” என்ற சொல்லை வரலாற்று குற்றச்சாட்டாக அல்லாமல் கருத்தியல் மறுவாசிப்பின் உருவகமாக பயன்படுத்துவது சிறந்தது.

காலனிய கிறிஸ்தவ அறிஞர்கள் திருக்குறளை:

“உலக அறநூல்”

என்ற சட்டகத்தில் வாசித்தனர்.

திராவிட இயக்கம்:

“தமிழரின் பகுத்தறிவு–சமூகநீதி நூல்”

என்ற சட்டகத்தில் வாசித்தது.

வைதீக/இந்திய மரபு சார்ந்த வாசிப்புகள்:

“இந்திய தர்ம–ஞான மரபுடன் தொடர்புடைய செவ்வியல் அறநூல்”

என்ற சட்டகத்தில் வாசிக்கின்றன.

இதில் எந்த ஒரு வாசிப்பும் தனியாக திருக்குறளின் முழுமையான பொருளைச் சொந்தமாக்க முடியாது.

---

23. இறுதி முடிவுரை

திருக்குறள் ஒரு கருத்தியல் வெற்றிடத்தில் தோன்றிய நூல் அல்ல.

அது பண்டைய தென்னிந்திய அறிவுலகத்திலும், பரந்த இந்திய தத்துவச் சூழலிலும் உருவான ஒரு தனித்துவமான தமிழ் ஞான வெளிப்பாடு.

அதன் பின்னணியில் இருந்திருக்கக்கூடிய:

• அறம்
• தர்மம்
• துறவு
• தவம்
• ஊழ்
• அரசறம்
• உயிர் இரக்கம்
• ஈகை
• புலனடக்கம்

போன்ற கேள்விகள் இந்திய அறிவு மரபின் பல தளங்களுடன் ஒப்பிடத்தக்கவை.

ஆனால் திருவள்ளுவர் அவற்றை அப்படியே மீண்டும் சொல்லவில்லை. அவற்றை சுருக்கமான குறள் வடிவில், தனித்தமிழ் இலக்கிய நயத்துடன், மனித வாழ்க்கையின் நடைமுறை அறவியலாக மறுசீரமைத்தார்.

19ஆம் நூற்றாண்டில் கிறிஸ்தவ மிஷனரி அறிஞர்கள் திருக்குறளை மொழிபெயர்த்து உலகளாவிய வாசிப்புக்குக் கொண்டு சென்றனர். G. U. Pope, Drew, Lazarus, Ellis ஆகியோரின் பணிகள் இந்த வரலாற்றில் முக்கியமானவை.

20ஆம் நூற்றாண்டில் பெரியார் மற்றும் திராவிட இயக்கம் திருக்குறளை வேறொரு திசையில் மறுவாசித்தது. சாதி எதிர்ப்பு, சுயமரியாதை, பகுத்தறிவு, சமூகச் சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றுக்கு அது ஒரு பழந்தமிழ் ஆதாரமாக முன்வைக்கப்பட்டது. 1949 திருக்குறள் மாநாடு இதன் முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகும்.

எனவே கல்வியியல் ரீதியாக வலுவான முடிவு:

திருக்குறளை கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் “உருவாக்கவில்லை”; திராவிட இயக்கமும் “உருவாக்கவில்லை”. ஆனால் இரு வரலாற்றுச் சக்திகளும் திருக்குறளைத் தங்களுடைய கருத்தியல் தேவைகளுக்கு ஏற்ப மறுவாசித்து, புதிய சமூக அர்த்தங்களை வழங்கின.

இதனை “திருக்குறளின் உரிமைப் போட்டி” என்று கூறலாம்.

ஆனால் அதைவிட ஆழமான உண்மை:

திருக்குறள் எந்த ஒரு நவீன அரசியல் இயக்கத்தின் சொத்தும் அல்ல; அது தமிழ்ச் செவ்வியல் மரபின் ஒரு படைப்பு. அதன் இந்திய ஞானத் தொடர்புகளையும், தமிழ்ச் சொந்தப் புதுமையையும், இடைக்கால உரை மரபையும், நவீன மறுவாசிப்புகளையும் தனித்தனியாக ஆராய்ந்தால்தான் திருவள்ளுவரின் சிந்தனையை வரலாற்று நேர்மையுடன் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

இவ்வாறு பார்க்கும்போது, “கைப்பற்றுதல்” என்பது திருக்குறளின் வரலாறு அல்ல; திருக்குறளைப் பற்றிய நவீன கருத்தியல் வரலாறு என்பதே இந்த ஆய்வின் முக்கியமான முடிவாகிறது.