கிறிஸ்துவம்- பவுல் கதையாடல் மதப் புனைவுகளே- ரட்சிப்பு ஏசு ரோமன் மரண தண்டனையில் மரணம் ஆனவர்

அப்போஸ்தலர் பவுலின் இறுதி நாட்கொள்கையும் (Eschatology) உயிர்த்தெழுதல் கதையாடலும்: ஒரு வரலாற்று-விமர்சன ஆய்வு 

சுருக்கம் (Abstract)

நாசரேத்து இயேசுவின் உரோம மரண தண்டனைக்குப் பிந்தைய சூழலில், அவரது இயக்கம் ஒரு புதிய வரலாற்று-மத மாற்றத்தைப் பெற்றது. மரணமடைந்த இயேசு உடலளவில் மீண்டெழுந்தார் என்ற வாய்மொழிப் பாரம்பரியங்களை, யூதப் பேரழிவுக்கால மெசியா (Apocalyptic Messiah) கோட்பாட்டுடன் இணைத்து பவுல் ஒரு பிரபஞ்ச மீட்புக் கதையாடலாக (Cosmic Salvation Narrative) உருவாக்கினார். பவுல் தனது வாழ்நாளிலேயே உலக முடிவு (Parousia) நிகழும் என்றும், மரித்தவர்கள் மீண்டும் உயிர்த்தெழுவர் என்றும் தீர்க்கமாக நம்பிப் பிரச்சாரம் செய்தார். இவ்வாய்வுக் கட்டுரை, பவுலின் நிருபங்களில் காணப்படும் வசனங்களை முதன்மைச் சான்றுகளாகக் கொண்டு, அவரது "உடனடி இறுதி நாட்கொள்கை" (Imminent Eschatology) எவ்வாறு வரலாற்று ரீதியாகப் பொய்த்துப்போன ஒரு கருத்தியலாக அமைந்தது என்பதை விரிவாக ஆராய்கிறது.

திறவுச்சொற்கள் (Keywords): வரலாற்று இயேசு, பவுலின் நிருபங்கள், இறுதிநாட்கொள்கை (Eschatology), மறுவருகை (Parousia), உயிர்த்தெழுதல், உரோம மரண தண்டனை.

1. முன்னுரை: சிலுவை மரணமும் வரலாற்று எதார்த்தமும்

பொ.ஆ. முதலாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் (தோராயமாக பொ.ஆ. 30), நாசரேத்து இயேசு ரோமப் பேரரசின் ஆளுநரான பொந்தியு பிலாத்துவினால் தேசத்துரோகக் குற்றத்திற்காகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார். இது யூத மரண தண்டனை முறையல்ல; மாறாக உரோம ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கும் கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு வழங்கப்படும் பொது அவமானத் தண்டனையாகும்.

பவுலின் சொந்த நிருபங்கள் இதனைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன:

"நாங்களோ சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிக்கிறோம்; அது யூதருக்கு இடறலாகவும், கிரேக்கருக்குப் பைத்தியமாகவும் இருக்கிறது."

— 1 கொரிந்தியர் 1:23

ஆனால், மரண தண்டனைக்குப் பிறகு சீடர்களிடையே ஏற்பட்ட உளவியல் மற்றும் சமய அனுபவங்களின் விளைவாக, இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதல் நம்பிக்கை உருவானது. இதனைப் பவுல் தனது இறையியல் அமைப்பின் முதன்மை அஸ்திவாரமாக மாற்றினார்.

2. உயிர்த்தெழுதல் கதையாடலும் பவுலின் உடல் கோட்பாடும் (Physical Body vs. Spiritual Body)

சுவிசேஷங்களில் (குறிப்பாக லூக்கா, யோவான்) இயேசுவின் பழைய மாம்ச உடல் அப்படியே எழுந்தது போலவும், அவர் சீடர்களோடு மீன் சாப்பிட்டதாகவும் (லூக் 24:42-43), காயங்களைத் தொட்டுப் பார்க்கச் சொன்னதாகவும் பிற்காலக் கதைகள் கட்டமைக்கப்பட்டன. ஆனால், காலத்தால் சுவிசேஷங்களுக்கு முந்தைய பவுலின் உண்மையான நிருபங்களில் இந்த மாம்ச உடலின் மீள்வருகை பற்றிய வாதம் வேறுவிதமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.

விவிலிய வசனம்:

"மாம்சமும் இரத்தமும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்கமாட்டாது, அழிவுள்ளதும் அழியாமையைச் சுதந்தரிக்கமாட்டாது என்பதைச் சகோதரரே, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்."

— 1 கொரிந்தியர் 15:50

"ஜென்ம சரீரம் விதைக்கப்படும், ஆவிக்குரிய சரீரம் எழுந்திருக்கும்."

— 1 கொரிந்தியர் 15:44

ஆய்வு நோக்கு: பவுல் ஒரு பரிசேய மரபில் வந்தவர். யூதப் பரிசேய மரபில், உலக முடிவின் போது நிகழும் பொதுவான உயிர்த்தெழுதல் என்பது நீதியான உலகப் பிறப்பிற்கானது. ஆனால் பவுல், இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலை வரவிருக்கும் பொதுவான உயிர்த்தெழுதலின் "முதற்பலன்" (Firstfruits) என வாதிட்டார் (1 கொரிந்தியர் 15:20). ஆயினும், இயேசுவை நேரில் கண்டிராத பவுல், தனது சொந்த அகக்கண் தரிசனத்தையே (Galatians 1:12-16) மற்ற சீடர்களின் இயற்பியல் காட்சிகளுக்கு இணையாக நிறுத்தினார்.

3. இஸ்ரேலின் பேரழிவுக்கால மெசியாவும் உலகியல் ராஜாவும்

பழைய ஏற்பாட்டின் தீர்க்கதரிசனங்களின்படி, "மெசியா" என்பவர் தாவீதின் வம்சத்தில் தோன்றி, இஸ்ரவேலின் சத்துருக்களை அழித்து, அரசியல் ரீதியாக உலகை ஆளும் பூலோக ராஜாவாக வர வேண்டும். ஆனால், இயேசு உரோமச் சிப்பாய்களால் தூக்கிலிடப்பட்டபோது, பாரம்பரிய யூத எதிர்பார்ப்புகள் தகர்ந்தன.

இதனை எதிர்கொள்ள பவுல் ஒரு புதிய உருமாற்றக் கோட்பாட்டை முன்வைத்தார்:

1. இயேசு உலகை ஆளும் ராஜா என்பது பூமிக்குரிய அரசியல் நிகழ்வல்ல; அது பிரபஞ்ச ரீதியானது.

2. அவர் விரைவில் வானத்திலிருந்து இரண்டாவது முறையாகத் தோன்றி, உரோமப் பேரரசு உட்பட அனைத்துப் பூலோக சக்திகளையும் அழிப்பார்.

"எல்லாத் துரைத்தனத்தையும், எல்லா அதிகாரத்தையும், வல்லமையையும் அவர் பரிகரித்து, தேவனுடைய ராஜ்யத்தைத் தந்தையாகிய தேவனிடத்தில் ஒப்புக்கொடுக்கும்போது முடிவு உண்டாகும்."

— 1 கொரிந்தியர் 15:24

இங்கு இயேசுவின் தோல்வியுற்ற பூமிக்குரிய இயக்கம், ஒரு எதிர்கால பிரபஞ்சப் போராக மறுவிளக்கம் செய்யப்பட்டது.

4. "என் வாழ்நாளில் உலக முடிவு": பவுலின் உடனடி இறுதிநாட்கொள்கை (Imminent Parousia)

பவுல் உருவாக்கிய இறையியலின் உச்சக்கட்ட அம்சம் என்னவென்றால், இயேசுவின் மறுவருகையும் பிரபஞ்ச முடிவும் பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் நிகழும் நிகழ்வுகள் அல்ல; மாறாக, அவரது சொந்தத் தலைமுறையிலேயே, அவரும் அவரது வாசகர்களும் உயிருடன் இருக்கும்போதே நிகழும் என்று அவர் தீர்க்கமாகப் போதித்தார்.

விவிலிய வசனங்கள்:

அ) உயிருடன் இருக்கும் போதே பரலோகம் செல்வோம் என்ற நம்பிக்கை:

"கர்த்தருடைய வார்த்தையை முன்னிட்டு உங்களுக்கு நாங்கள் சொல்லுகிறதாவது: கர்த்தருடைய வருகைமட்டும் உயிரோடிருக்கும் நாம் முந்திக்கொள்ளமாட்டோம்... பின்பு உயிரோடிருக்கும் நாமும் கர்த்தருக்கு எதிர்கொண்டுபோக, மேகங்கள்மேல், அவர்களோடேகூட ஆகாயத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு, இவ்விதமாய் எப்பொழுதும் கர்த்தருடனேகூட இருப்போம்."

— 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:15, 17

(இங்கு பவுல் "உயிரோடிருக்கும் நாம்" [We who are alive] என்று தன்னையும் தனது சமகாலத்தவரையும் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்).

ஆ) உறங்க மாட்டோம் (மரணமடைய மாட்டோம்):

"இதோ, ஒரு இரகசியத்தை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்; நாமெல்லாரும் நித்திரையடைவதில்லை; ஆகிலும் கடைசித்தூக்கினம்போது, ஒரு நிமிஷத்திலே, ஒரு இமைப்பொழுதிலே, நாமெல்லாரும் மறுரூபமாக்கப்படுவோம்."

— 1 கொரிந்தியர் 15:51-52

இ) நேரம் குறுகிவிட்டது (திருமணம் கூட தேவையில்லை):

உலகம் இன்றோ நாளையோ முடியப்போகிறது என்ற அதீத அச்சத்தின் காரணமாக, உலக ஆசைகளைத் துறக்குமாறு பவுல் கட்டளையிட்டார்:

"சகோதரரே, நான் சொல்லுகிறது என்னவென்றால், காலம் குறுகினதாயிருக்கிறது; இனி மனைவிகளுள்ளவர்கள் மனைவிகளில்லாதவர்கள் போலவும்... உலகத்தை அனுபவிக்கிறவர்கள் அதைத் தவறாய் அனுபவியாதவர்கள் போலவும் இருக்கக்கடவர்கள்; இவ்வுலகத்தின் வேஷம் கடந்துபோகிறதே."

— 1 கொரிந்தியர் 7:29, 31

5. கல்விப்புல வரலாற்றுத் திறனாய்வு: பொய்த்துப்போன எதிர்பார்ப்பும் ரட்சிப்புக் கதையாடலும்

ஆல்பர்ட் சுவைட்சர் (Albert Schweitzer), ருடால்ப் புல்ட்மான் (Rudolf Bultmann) போன்ற நவீன வரலாற்று-விமர்சன அறிஞர்களின் ஆய்வுகளின்படி:

1. வரலாற்றுப் பிழை (The Delay of Parousia):

   பவுல் போதித்தபடி இயேசுவின் மறுவருகையோ, பிரபஞ்ச முடிவோ, இறந்தவர்களின் உடலளவிலான உயிர்த்தெழுதலோ பவுலின் வாழ்நாளிலோ (பொ.ஆ. 64-67 வரை) அல்லது அதற்குப் பின்னரோ நிகழவில்லை. பவுலும் அவரது முதல் தலைமுறை விசுவாசிகளும் மரணமடைந்தனர்; உரோமப் பேரரசும் தன் இயல்பான வரலாற்று மாற்றங்களையே கண்டது.

2. இறையியல் மறுசீரமைப்பு (Theological Readjustment):

   முதல் தலைமுறையினர் அனைவரும் இறந்த பிறகும் உலகம் அழியாததைக் கண்ட பிற்காலக் கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்கள், பவுலின் இந்த நேரடிப் போதனைகளை மறைக்கவும் நீர்த்துப்போகச் செய்யவும் தொடங்கினர். பிற்காலத்தில் எழுதப்பட்ட இரண்டாம் ஏற்பாட்டு நூல்களில், "கர்த்தருக்கு ஒரு நாள் ஆயிரம் வருஷம் போலவும், ஆயிரம் வருஷம் ஒரு நாள் போலவும் இருக்கிறது" (2 பேதுரு 3:8) போன்ற சமாதானக் கூற்றுகள் நுழைக்கப்பட்டன.

3. ரட்சிப்பு ஒரு வரலாற்றுப் புனைவு:

   வரலாற்று இயேசுவின் நிஜமான மரணத்தின் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட இந்த "மறுவருகை", "உடலற்ற மீட்பு", மற்றும் "பிரபஞ்ச நியாயத்தீர்ப்பு" ஆகிய கோட்பாடுகள் அனைத்தும், பொ.ஆ. முதலாம் நூற்றாண்டின் தீவிர யூத அப்போகலிப்டிக் (யூத இறுதிநாட் கற்பனாவாத) சூழலில் பவுலால் புனையப்பட்ட கருத்துருவங்களே அன்றி, எதார்த்த வரலாற்று நிகழ்வுகள் அல்ல.

6. முடிவுரை

வரலாற்று நோக்கில் பார்க்கும்போது, நாசரேத்து இயேசுவின் வாழ்க்கை என்பது ஒரு உரோம அரசியல் தூக்கிலிடலுடன் முடிவுக்கு வந்தது. ஆனால், பவுல் தனது இறையியல் கற்பனையால், இயேசுவின் உடலை ஒரு பிரபஞ்ச ரட்சிப்பின் அடையாளமாக மாற்றி, உடனடி உலக அழிவு குறித்த அச்சத்தை விதைத்தார். பவுலின் நிருபங்கள் வெளிப்படையாகப் பதிவு செய்யும் "தன் வாழ்நாளிலேயே உலகம் அழியும்" என்ற தீர்க்கதரிசனம் வரலாற்றின் முன் பொய்த்துப் போனதன் மூலம், அவர் கட்டமைத்த மீட்பியல் (Soteriology) மற்றும் மறுவருகைக் கோட்பாடுகள் அனைத்தும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்து மதப் புனைவுகளே என்பது கல்விப்புல ரீதியாக நிறுவப்படுகிறது.