புதிய ஏற்பாட்டு சுவிசேஷப் பிரதிகளின் நம்பகத்தன்மை இல்லையை

 வழங்கப்பட்டுள்ள வலைப்பதிவுக் கட்டுரையின் கருப்பொருளையும் வாதங்களையும் முறைசார்ந்த, செறிவான கல்விப்புலக் கட்டுரையாக (Academic Research Paper / Formal Tamil Article) மாற்றியமைத்து கீழே தரப்பட்டுள்ளது:

புதிய ஏற்பாட்டு சுவிசேஷப் பிரதிகளின் நம்பகத்தன்மை: ஓர் வரலாற்று மற்றும் சுவடியியல் விமர்சனப் பார்வை

ஆய்வுச் சுருக்கம் (Abstract)

கிறிஸ்தவ இறையியலில் இயேசுவின் வரலாற்றுத் தரவுகளுக்கு முதன்மை ஆதாரங்களாக முன்வைக்கப்படுபவை புதிய ஏற்பாட்டு சுவிசேஷங்கள் (Gospels) ஆகும். எனினும், வரலாற்று-விமர்சன ஆய்வு நெறிமுறைகளின்படி (Historical-Critical Method) இவ்வாவணங்களை அணுகும்போது, அவற்றின் நம்பகத்தன்மை கடுமையான கேள்விக்குள்ளாகிறது. இறையியல் ஏற்பு வாதிகள் (Christian Apologists) வரலாற்றாவணங்களின் உண்மைத்தன்மையை நிறுவப் பயன்படுத்தும் சுவடியியல் சான்றாய்வு (Bibliographical Test), அகச்சான்றாய்வு (Internal Evidence Test) மற்றும் புறச்சான்றாய்வு (External Evidence Test) ஆகிய மூன்று அளவுகோல்களின் அடிப்படையிலேயே சுவிசேஷப் பிரதிகளைப் பகுப்பாய்வு செய்து, அவற்றின் வரலாற்று ஏற்புடைமையை மீள்மதிப்பீடு செய்வதே இக்கட்டுரையின் முதன்மை நோக்கமாகும்.

1. அறிமுகம் (Introduction)

பொ.ஆ. (பொது ஆண்டு) முதல் நூற்றாண்டில் உரோமப் பேரரசின் ஆளுகைக்குட்பட்ட யூதேயப் பகுதியில் நிகழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் வரலாற்று நிகழ்வுகளையே புதிய ஏற்பாடு விவரிக்கிறது. எனினும், இயேசுவின் சமகாலத்தவரோ அல்லது அவருடன் நேரடித் தொடர்புடைய சாட்சிகளோ எழுதிய ஆவணங்கள் எவையும் வரலாற்றுப் பூர்வமாகக் கிடைக்கப்பெறவில்லை.

நவீன விவிலிய அறிஞர்களின் ஆய்வின்படி, முதல் சுவிசேஷமான 'மாற்கு' பொ.ஆ. 70–80 காலகட்டத்திலும், அதனைத் தொடர்ந்து மத்தேயு மற்றும் லூக்கா சுவிசேஷங்களும், இறுதியாக யோவான் சுவிசேஷம் பொ.ஆ. 98–117 (திராயன் மன்னன் ஆட்சிக்காலம்) அளவிலும் புனையப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது. இச்சூழலில், சுவிசேஷப் பிரதிகளின் நம்பகத்தன்மையை நிறுவப் பயன்படுத்தப்படும் ஆய்வு நெறிமுறைகளை முறையான கல்விப்புல நோக்கில் ஆராய்வது அவசியமாகிறது.

2. சுவடியியல் சான்றாய்வு (Bibliographical Test)

சுவடியியல் ஆய்வு என்பது ஒரு வரலாற்று நிகழ்வுக்கும், அதனைப் பதிவுசெய்துள்ள எஞ்சிய மூலச்சுவடிகளுக்கும் இடைப்பட்ட கால இடைவெளி, சுவடிகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் அவற்றின் ஒருமைப்பாட்டுத் தன்மையை அளவிடுவதாகும்.

2.1. மூலப்பிரதிகளின் இன்மையும் திருத்தங்களும்

• புதிய ஏற்பாட்டின் 27 நூல்களுக்கும் அதிகாரப்பூர்வ மூலப்பிரதிகள் (Autographs) எதுவும் இன்றுவரை கண்டறியப்படவில்லை.
• தற்போது கையிருப்பில் உள்ளதாகக் கூறப்படும் பல்லாயிரக்கணக்கான சுவடிகளில் (கிரேக்க மற்றும் லத்தீன் பிரதிகள்) புதிய ஏற்பாட்டின் முழுமையான பிரதிகள் பொ.ஆ. நான்காம் நூற்றாண்டுக்குப் பிந்தையவையாகவே உள்ளன.
• புகழ்பெற்ற சினாய்ட்டிகஸ் (Codex Sinaiticus), வாடிகனஸ் (Codex Vaticanus) மற்றும் கோடெக்ஸ் பிசா (Codex Bezae) போன்ற தொன்மையான சுவடிகளிலேயே பொ.ஆ. 12-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல்வேறு திருத்தங்களும் இடைச்செருகல்களும் தொடர்ச்சியாக மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
• ஐந்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய கிரேக்கச் சுவடிகளில், நவீன விவிலியத்தில் காணப்படும் மாற்கு 16:9-20 வரையிலான பகுதிகள் இடம்பெறவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

2.2. சுவடித் துண்டுகளின் (Papyri) வரம்புகள்

தொடக்கக் காலச் சுவடிகளாக முன்வைக்கப்படும் பாபிரஸ் பிரதிகளில் (எடுத்துக்காட்டாக பப்பresource \mathfrak{P}^{52} - John Rylands Fragment) முழுமையான தொடர் வாக்கியங்களோ அதிகாரங்களோ காணப்படவில்லை.

• பொ.ஆ. இரண்டாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிக்குரியதாகக் (சுமார் பொ.ஆ. 125–150) கருதப்படும் \mathfrak{P}^{52} துண்டானது, சில சொற்களை மட்டுமே கொண்ட மிகச்சிறிய பாபிரஸ் ஏடாகும்.
• ஆக்சிரிங்கஸ் சுவடிகள் (Papyrus 90, Papyrus 104 போன்றவை) பொ.ஆ. 150–200 காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த துண்டுகளாகவே உள்ளனவேயன்றி, முழுமையான சுவிசேஷ அமைப்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை.
• இத்தகைய சுவடிகளிடையே காணப்படும் பல்லாயிரக்கணக்கான பாடபேதங்களும் (Textual Variants) முரண்பாடுகளும், சுவடியியல் சான்றாய்வின் வழியே சுவிசேஷங்களுக்கு ஒருமித்த நம்பகத்தன்மையை வழங்குவதற்குத் தடையாக அமைகின்றன.

3. அகச்சான்றாய்வு (Internal Evidence Test)

அகச்சான்றாய்வின் நெறிமுறையின்படி (ஜான் மாண்ட்கோமரி போன்ற அறிஞர்கள் வரையறுத்தவாறு), ஓர் ஆவணத்தில் உள்ளார்ந்த முரண்பாடுகளோ அல்லது வரலாற்று முரண்களோ காணப்பட்டால், அவ்வாணவம் நம்பகத்தன்மையை இழக்கிறது. சுவிசேஷங்களுக்கிடையே உள்ள கால, இட மற்றும் நிகழ்வு முரண்பாடுகள் இதற்குச் சான்றாக அமைகின்றன:

3.1. ஊழியக் கால முரண்பாடு (Chronological Discrepancy)

• ஒத்தமைவுச் சுவிசேஷங்கள் (Synoptic Gospels): மாற்கு, மத்தேயு மற்றும் லூக்கா சுவிசேஷங்களின்படி இயேசுவின் பகிரங்க ஊழியம் ஏறத்தாழ ஓராண்டு கால அளவில் நிகழ்ந்ததாகக் கட்டமைக்கப்படுகிறது.
• யோவான் சுவிசேஷம்: யோவானின் பதிவுகளின்படி மூன்று பஸ்கா பண்டிகைகள் குறிப்பிடப்படுவதால், இக்காலம் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக நீடிக்கிறது.

3.2. புவியியல் மற்றும் வரலாற்று முரண்பாடுகள் (Geographical and Historical Contradictions)

• மாற்கு சுவிசேஷத்தின்படி, இயேசு தனது பணிகளை கலிலேயா பகுதியிலேயே பெரும்பாலும் முன்னெடுத்து, தனது இறுதிக் காலத்தில் மட்டுமே யூதேயாவின் எருசலேமுக்குச் சென்றதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. மேலும், யோவான் ஸ்நானகன் சிறைபிடிக்கப்பட்ட பின்னரே இயேசுவின் ஊழியம் துவங்குகிறது.
• மாறாக, யோவான் சுவிசேஷத்தில் தொடக்க அதிகாரங்கள் முதலே கலிலேயா மற்றும் யூதேயாவிற்கு இடையிலான தொடர் பயணங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன. மேலும், யோவான் ஸ்நானகன் சிறைபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்னரே இயேசு தனது பணிகளைத் துவங்கிவிட்டதாகக் கூறுகிறது (யோவான் 3:24).

இத்தகைய அடிப்படை முரண்பாடுகளை விவிலிய விரிவுரையாளர்களான ஏ.எம். ஹண்டர் (A.M. Hunter - Words and Works of Jesus) மற்றும் எஃப்.எஃப். புரூஸ் (F.F. Bruce - The Real Jesus) போன்றோரும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.

4. புறச்சான்றாய்வு (External Evidence Test)

புறச்சான்றாய்வு என்பது விவரிக்கப்படும் நிகழ்வுகள் மற்றும் ஆவணங்களை அப்போதைய சமகால வரலாற்று ஆசிரியர்கள், கல்வெட்டுகள், தொல்லியல் ஆவணங்கள் மற்றும் புற ஆவணங்கள் எந்த அளவிற்கு உறுதிப்படுத்துகின்றன என்பதை ஆராய்வதாகும்.

• பொ.ஆ. முதல் நூற்றாண்டின் யூத மற்றும் உரோம வரலாற்று ஆசிரியர்களான பிலோ (Philo of Alexandria), செனகா (Seneca) போன்ற புகழ்பெற்ற சமகாலத்தவர்களின் பதிவுகளில் இயேசு குறித்த எவ்விதக் குறிப்புகளும் இடம்பெறவில்லை.
• ஜோசிபஸ் (Flavius Josephus), டாசிடஸ் (Tacitus) போன்றோரின் பிந்தைய குறிப்புகள் கிறிஸ்தவச் சமூகத்தின் இருப்பைப் பற்றியோ அல்லது இடைச்செருகல்களாகவோ (எ.கா. Testimonium Flavianum) அமைந்திருப்பதாகவே நவீன வரலாற்று ஆய்வாளர்களால் மதிப்பிடப்படுகின்றன.
• உரோம ஆவணங்களோ அல்லது சமகாலப் பேரரசுப் பதிவுகளோ சுவிசேஷங்களில் விவரிக்கப்படும் அற்புதங்கள், பெரும் மக்கள் கூட்ட நிகழ்வுகள் அல்லது மரண தண்டனை நிகழ்வு ஆகியவற்றைத் தனித்து நின்று புறவயமாக உறுதிப்படுத்தவில்லை.

5. முடிவுரை (Conclusion)

வரலாற்றாவணங்களை ஆய்வு செய்யும் முறைசார் நெறிமுறைகளான சுவடியியல் சான்றாய்வு, அகச்சான்றாய்வு மற்றும் புறச்சான்றாய்வு ஆகியவற்றின் ஊடாகப் புதிய ஏற்பாட்டுச் சுவிசேஷங்களை அணுகும்போது பின்வரும் முடிவுகள் தெளிவாகின்றன:

1. எஞ்சியுள்ள சுவடிகள் அனைத்தும் காலத்தால் மிகவும் பிந்தையவை; மூலப்பிரதிகள் இல்லாமை மற்றும் அதிகளவிலான திருத்தங்கள் காரணமாக சுவடியியல் நம்பகத்தன்மை வலுவிழக்கிறது.
2. சுவிசேஷ ஆசிரியர்களுக்கிடையே காணப்படும் உள்ளார்ந்த முரண்பாடுகள் மற்றும் கால-புவியியல் வேறுபாடுகள் அகச்சான்றாய்வில் பலவீனத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
3. சமகாலப் புற வரலாற்று மற்றும் தொல்லியல் சான்றுகளின் பற்றாக்குறை சுவிசேஷக் கதைகளின் வரலாற்றுத் தன்மையை உறுதிப்படுத்துவதற்குப் போதுமானதாக இல்லை.

எனவே, கல்விப்புல மற்றும் வரலாற்று-விமர்சன ஆய்வுகளின்படி, புதிய ஏற்பாட்டுச் சுவிசேஷங்கள் நம்பகமான வரலாற்று ஆவணங்கள் என்பதை விட, பிந்தைய காலகட்டத்தில் இறையியல் மற்றும் சமயப் பிரச்சாரத் தேவைக்காகப் புனையப்பட்ட பிரதிகளாகவே கருதப்பட வேண்டியுள்ளன.

துணைநூற்பட்டியல் (Select Bibliography / References)

1. Bruce, F. F. (1985). The Real Jesus: Master or Mentor? London: planning and research publications.
2. Hunter, A. M. (1950). The Words and Works of Jesus. London: SCM Press.
3. Ehrman, Bart D. (2005). Misquoting Jesus: The Story Behind Who Changed the Bible and Why. HarperSanFrancisco.
4. Montgomery, John Warwick (1969). History and Christianity. Downers Grove: InterVarsity Press.
5. Metzger, Bruce M. (1992). The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption, and Restoration. Oxford University Press.