மத்திய ஆசியாவின் சுவடிப் புதையல்: சின்ஜியாங் - கிசில் கையெழுத்துப் பிரதிகள் (Xinjiang - Kizil Manuscripts)

பட்டுப்பாதையின் (Silk Road) கலாச்சார மற்றும் ஆன்மீக வரலாற்றில் மத்திய ஆசியாவின் தாரிம் படுகை (Tarim Basin) மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. தற்கால சீனாவின் சின்ஜியாங் (Xinjiang) உய்கூர் தன்னாட்சிப் பகுதியில் உள்ள கூச்சா (Kucha) அரசுக்கு உட்பட்ட கிசில் குகைகள் (Kizil Caves), இந்திய பௌத்த மரபு, சமஸ்கிருத மொழி மற்றும் பிராமி எழுத்துமுறை எவ்வாறு மத்திய ஆசியாவிலும் கிழக்காசியாவிலும் தடம் பதித்தது என்பதை விளக்கும் முதன்மைத் தொல்லியல் களமாகும்.
1. புவியியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி
கிசில் குகைகள் என்பது கி.பி. 3-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 8-ஆம் நூற்றாண்டு வரை செழித்து வளர்ந்த சுமார் 236-க்கும் மேற்பட்ட பௌத்த குடைவரைக் குகைகளின் தொகுதியாகும். இவை முஸாத் (Muzat) ஆற்றின் வடக்குக் கரையில் கூச்சா பாலைவனச் சோலையின் அருகில் அமைந்துள்ளன.
கூச்சா பேரரசு (Kingdom of Kucha): இப்பகுதி பழங்காலத்தில் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தொச்சாரியன் (Tocharian) மொழி பேசும் மக்களால் ஆளப்பட்டது.
சர்வாஸ்திவாத பௌத்தம் (Sarvastivada): கிசில் குகைகள் தேரவாதத்திற்கு நெருக்கமான 'சர்வாஸ்திவாதம்' என்ற மூல பௌத்தப் பிரிவின் கோட்டையாகத் திகழ்ந்தன. இங்கு வாழ்ந்த நூற்றுக்கணக்கான பிக்குகள் வட இந்தியாவிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட மூல நூல்களைப் படியெடுத்தும், அவற்றை உள்ளூர் மொழிகளில் மொழிபெயர்த்தும் பாதுகாத்தனர்.
2. தொல்லியல் அகழ்வாய்வுகளும் கண்டுபிடிப்பும்
19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் பட்டுப்பாதையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சர்வதேசத் தொல்லியல் தேடல்கள் மூலமே கிசில் சுவடிகள் உலகிற்குத் தெரியவந்தன:
ஜெர்மன் தூர்பான் பயணங்கள் (German Turfan Expeditions): ஆல்பர்ட் கிரூன்வெடல் (Albert Grünwedel) மற்றும் ஆல்பர்ட் வான் லெ காக் (Albert von Le Coq) தலைமையிலான நான்கு ஜெர்மன் அகழ்வாய்வுக் குழுக்கள் (1902–1914) கிசில் குகைகளில் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான சுவடித் துண்டுகளையும் (Manuscript fragments), சுவரோவியங்களையும் கண்டெடுத்து ஜெர்மனிக்குக் கொண்டு சென்றன.
இந்த ஆவணங்கள் தற்போது பெர்லின்-பிராண்டன்பேர்க் அறிவியல் கழகம் (BBAW) மற்றும் பெர்லின் ஆசியக் கலை அருங்காட்சியகத்தில் 'தூர்பான் சேகரிப்புகள்' (Turfan Collection) என்ற பெயரில் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
3. கையெழுத்துப் பிரதிகளின் வடிவம், எழுத்துமுறை மற்றும் மொழிகள்
கிசில் குகைகளில் கண்டெடுக்கப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகள் கடுமையான பாலைவனக் காலநிலையின் காரணமாகப் பல நூற்றாண்டுகளாகப் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன.
சுவடிப் பொருட்கள்: பெரும்பாலான ஆவணங்கள் வட இந்தியாவைப் போலவே பூர்ஜ மரப்பட்டை (Birch-bark) மற்றும் பனை ஓலைகளில் (Palm-leaf) எழுதப்பட்டுள்ளன. சில பிற்காலச் சுவடிகள் உயர்தரத் தாள் மற்றும் மரப்பலகைகளிலும் காணப்படுகின்றன.
எழுத்துமுறை (Script): இவை பெரும்பாலும் வட இந்திய குப்தர் காலப் பிராமி எழுத்திலிருந்து உருவான மத்திய ஆசிய பிராமி (Central Asian Brahmi) அல்லது 'சாய்வு பிராமி' (Slanted Brahmi) எழுத்துமுறையில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன.
மொழிகள்:
சமஸ்கிருதம்: பௌத்த தத்துவ நூல்கள், வினய சூத்திரங்கள் மற்றும் தாரணிகள் அனைத்தும் சமஸ்கிருதத்தில் இருந்தன.
தொச்சாரியன்-பி (Tocharian B / Kuchean): உள்ளூர் மொழியான தொச்சாரியனில் சமஸ்கிருத நூல்களுக்கான உரைகளும், மடாலய நிர்வாகக் குறிப்புகளும், பயண ஆவணங்களும் எழுதப்பட்டன.
4. முதன்மைப் பிரதிகளும் அவற்றின் கல்விசார் முக்கியத்துவமும்
கிசில் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கிடைத்த சுவடிகள் இந்திய செவ்வியல் இலக்கியத்திற்கும் பௌத்த மெய்யியலுக்கும் அளப்பரிய பங்களிப்பை வழங்கின:
| சுவடி / இலக்கியம் | முக்கியத்துவம் |
| அஸ்வகோஷரின் நாடகங்கள் (Śāriputraprakaraṇa) | சமஸ்கிருத நாடக வரலாற்றில் நமக்குக் கிடைத்துள்ள ஆகப் பழைய நாடகப் பிரதி அஸ்வகோஷரால் எழுதப்பட்ட 'சாரிபுத்ரபிரகரணம்' ஆகும். இதன் சுவடித் துண்டுகள் கிசிலில் கிடைத்ததன் மூலமே சமஸ்கிருத நாடக மரபின் தொன்மை நிறுவப்பட்டது. |
| உதானவர்க்கம் (Udānavarga) | பாலி மொழியில் உள்ள 'தம்மபதம்' நூலுக்கு இணையான வடமொழிப் பௌத்த அறநெறி நூல். இதன் பல்வேறு பாட பேதங்கள் கிசில் பிரதிகளில் கிடைத்துள்ளன. |
| பிராதிமோக்ஷம் (Prātimokṣa Sūtra) | சர்வாஸ்திவாத பௌத்த பிக்குகளுக்கான ஒழுக்க நெறிமுறைகள் மற்றும் கட்டுப்பாடுகளைக் கூறும் 'வினய' சுவடிகள். |
| மருத்துவ ஆவணங்கள் (Bower Manuscript தாக்கம்) | இதே புவியியல் பகுதியில் ஹெரால்டு போவர் என்பவரால் கண்டெடுக்கப்பட்ட 'போவர் சுவடி' (Bower Manuscript) ஆயுர்வேத மருத்துவ வரலாற்றை விளக்குவது போல, கிசிலிலும் பல மருத்துவக் குறிப்புகள் கிடைத்துள்ளன. |
5. தமிழக மற்றும் இந்திய வரலாற்றோடு ஒப்பீட்டுப் பார்வை
எழுத்துருப் பரிணாமம்: இந்தியாவில் அசோகர் காலப் பிராமி தெற்கே 'தமிழி' (தமிழ்-பிராமி) என வளர்ந்ததைப் போலவே, வடக்கே குப்தர் பிராமியிலிருந்து தோன்றி இமயமலையைக் கடந்து மத்திய ஆசியாவில் புதியதொரு வடிவம் பெற்றதை கிசில் பிராமிகள் காட்டுகின்றன.
குமரஜீவர் (Kumārajīva): இந்தியத் தந்தையையும் கூச்சா இளவரசியையும் பெற்றோராகக் கொண்ட மாபெரும் மொழிபெயர்ப்பாளர் குமரஜீவர் வாழ்ந்த பண்பாட்டுச் சூழல் கிசில் மடாலயங்களை மையமாகக் கொண்டது. இவர் மூலமே இந்தியத் தத்துவங்கள் சீனத்திற்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்டுப் பரவின.
மறைந்துபோன இலக்கியங்களின் மீட்பு: இந்தியாவில் கால மாற்றங்களினாலும் போர்களினாலும் அழிந்துபோன பல வடமொழி நூல்கள், சின்ஜியாங்கின் மணற்பரப்பில் புதைந்திருந்த இச்சுவடிகள் மூலமே மீண்டும் மீட்கப்பட்டன.
கிசில் கையெழுத்துப் பிரதிகள் என்பது வெறும் மத நூல்கள் மட்டுமல்ல; அவை பண்டைய இந்தியாவில் இருந்து மத்திய ஆசியா வரை நிலவிய தத்துவ, மொழியியல் மற்றும் வர்த்தகப் பாலத்தின் அழியாத சான்றுகளாகும்.
No comments:
Post a Comment