பைபிள் தொன்மக் கதைகள் -அரசியல் புனைவு: தொல்லியல் சான்றுகளும் இறையியல் கட்டுக்கதைகளும்

 

விவிலியம் ஒரு அரசியல் புனைவு: ‘The Bible Unearthed’ முன்வைக்கும் தொல்லியல் சான்றுகளும் இறையியல் கட்டுக்கதைகளும்

விவிலியத்தின் (Old Testament / தனாக்) தொடக்க நூல்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக இறைவனால் மனிதர்களுக்கு அருளப்பட்ட நேரடி வரலாற்று உண்மைகளாகவே மதப் பழமைவாதிகளால் கற்பிக்கப்பட்டு வந்துள்ளன. ஆனால், நவீன அறிவியல் பூர்வமான தொல்லியல் ஆய்வுகள் மற்றும் வரலாற்றியல் அணுகுமுறைகள் இந்தக் கூற்றுகளின் பின்னணியில் உள்ள புனைவுகளையும் அரசியல் நோக்கங்களையும் ஆதாரங்களுடன் வெளிக்கொணர்ந்துள்ளன.

குறிப்பாக, டெல் அவிவ் பல்கலைக்கழகத்தின் தொல்லியல் பேராசிரியர் இஸ்ரேல் பின்கல்ஸ்டீன் (Israel Finkelstein) மற்றும் வரலாற்றாசிரியர் நீல் ஆஷர் சில்பர்மேன் (Neil Asher Silberman) இணைந்து எழுதிய The Bible Unearthed: Archaeology's New Vision of Ancient Israel and the Origin of Its Sacred Texts என்ற நூல், விவிலியப் புனைவுகளின் அடித்தளத்தையே அசைத்துப் பார்த்துள்ளது.

தொல்லியல் சான்றுகளும் விவிலியப் புனைவுகளும்

விவிலியத்தின் மிக முக்கியமான வரலாற்றுத் திருப்புமுனைகளாகக் கூறப்படும் கதைகள் பலவும் புற வரலாற்றுச் சான்றுகளோடு பொருந்தவில்லை என்பதை இந்நூல் விரிவாக விளக்குகிறது.

• எகிப்திலிருந்து யாத்திராகமம் (No Mass Exodus): பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டு சினாய் பாலைவனத்தில் நாற்பது ஆண்டுகள் அலைந்து திரிந்ததாகக் கூறப்படும் 'யாத்திராகம' நிகழ்வுக்கு, எகிப்திய ஆவணங்களிலோ அல்லது சினாய் தீபகற்பத்தின் விரிவான தொல்லியல் அகழ்வாராய்ச்சிகளிலோ ஒரு சிறு சுவடு கூடக் கிடைக்கவில்லை.

• கானானியப் படையெடுப்பு இல்லாமை (No Violent Conquest): யோசுவாவின் தலைமையில் இஸ்ரவேலர்கள் யோர்தான் நதியைக் கடந்து கானானிய நகரங்களைத் தரைமட்டமாக்கிக் கைப்பற்றினர் என்ற விவிலியக் கதை தொல்லியல் அடுக்குகளுடன் முரண்படுகிறது. எரிகோ போன்ற நகரங்களின் சுவர்கள் இடிந்து விழுந்ததாகக் கூறப்படும் காலக்கட்டங்களில், அங்கு அத்தகைய பாரிய அழிவுகள் அல்லது அதற்கேற்ற மக்கள் நடமாட்டம் இருந்ததற்கான சான்றுகள் இல்லை.

• இஸ்ரவேலர்கள் யார்? (Original Canaanites): பின்கல்ஸ்டீன் தனது நூலின் பக்கம் 118-ல் குறிப்பிடுவது போல:

  "இஸ்ரவேலர்களில் பெரும்பாலானோர் கானானுக்கு வெளியிலிருந்து வரவில்லை; அவர்கள் அதற்குள்ளிருந்தே உருவானார்கள். எகிப்திலிருந்து பெருந்திரளான வெளியேற்றம் எதுவும் நிகழவில்லை. கானான் மீது வன்முறைப் படையெடுப்பும் நடக்கவில்லை. ஆரம்பகால இஸ்ரேலை உருவாக்கியவர்களில் பெரும்பாலோர் உள்ளூர் மக்களே... முரண்பாடுகளின் முரண் என்னவென்றால், ஆரம்பகால இஸ்ரவேலர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே அசல் கானானியர்களாகவே இருந்தனர்."

அதாவது, வேற்றூரிலிருந்து கடவுளின் வாக்குத்தத்தத்தை சுமந்து வந்த தனித்துவமான இனம் இஸ்ரவேலர்கள் அல்ல; அவர்கள் வெண்கல மற்றும் இரும்புக் காலத்தில் மலைப்பகுதிகளில் வாழ்ந்த பழங்குடி கானானியர்களே ஆவர்.

அரசியல் புனைவின் நான்கு தூண்கள்: 'தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட' மாயைகள்

விவிலிய எழுத்தாளர்கள் ஒரு மத அடையாளத்தையும் அரசியல் மேலாதிக்கத்தையும் நிலைநிறுத்த நான்கு முக்கியக் கருத்துருக்களைத் திட்டமிட்டு வடிவமைத்தனர்:

1. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கடவுள் (Chosen God - யாவே)

கானானிய பலதெய்வ வழிபாட்டுச் சூழலில் (எல், பாகால், அஷேரா போன்ற தெய்வங்கள் வழிபடப்பட்ட காலத்தில்), 'யாவே' (Yahweh) என்ற பாலைவனக் கடவுளை ஒரே உண்மையான கடவுளாகவும், தங்களது பிரத்தியேகக் பாதுகாவலராகவும் மாற்றுவது யூதேயாவின் மதகுருமார்களுக்குத் தேவையாக இருந்தது. பன்மை வழிபாட்டுச் சூழலிலிருந்து மக்களை ஒற்றை அதிகார மையத்தின் கீழ் கொண்டுவர இந்த "ஒரே கடவுள்" புனைவு உருவாக்கப்பட்டது.

2. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்கள் (Chosen People)

தாங்கள் சுற்றியுள்ள பிற பழங்குடிகளை விடப் புனிதமானவர்கள், தூய்மையானவர்கள் மற்றும் இறைவனால் தனித்துக் குறிக்கப்பட்டவர்கள் என்ற கருத்தாக்கம், உள்ளூர் கானானிய சமூகங்களுக்குள்ளேயே பிளவுகளை உண்டாக்கி, தங்களை ஒரு பிரத்தியேக அரசியல்-மதக் கூட்டமைப்பாகக் கட்டமைக்கப் பயன்பட்டது.

3. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிலம் (Chosen Land - Promised Land)

"ஆபிரகாமின் உடன்படிக்கை" மூலம் கானான் தேசம் தங்களுக்கே உரியது என்று விவிலியம் கூறுவது, அண்டை நிலப்பரப்புகளையும் நகரங்களையும் ஆக்கிரமிப்பதற்கு இறையியல் அங்கீகாரம் பெறும் உத்தியாகும். இரத்தமும் வன்முறையும் நிறைந்த நில ஆக்கிரமிப்புகளை "தெய்வீகக் கட்டளை" என்று நியாயப்படுத்த இந்நில உரிமைப் புனைவு பயன்படுத்தப்பட்டது.

4. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மன்னர் (Chosen King - தாவீதின் வம்சம்)

தாவீது மற்றும் சாலொமோனின் ஆட்சிக் காலம் ஒரு மாபெரும் பேரரசாக விவிலியத்தில் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் தொல்லியல் ஆய்வுகளின்படி, அவர்களது காலத்தில் எருசலேம் ஒரு சிறிய மலைக் கிராமமாகவே இருந்தது. கி.மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆண்ட யோசியா (Josiah) மன்னனின் அரசியல் லட்சியங்களுக்காகவும், யூதேயாவின் மேலாதிக்கத்தை வடக்குப் பகுதிகளின் மீது நிலைநாட்டவுமே "தாவீதின் நித்திய சிம்மாசனம்" என்ற புனைவு எருசலேம் மதகுருமார்களால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டது.

எப்போது, எதற்காக இந்த அரசியல் ஆவணம் உருவானது?

பின்கல்ஸ்டீன் மற்றும் சில்பர்மேனின் வாதப்படி, விவிலியத்தின் பெரும்பகுதி கி.மு. 7-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், யோசியா மன்னரின் ஆட்சிக் காலத்திலும், அதற்குப் பிந்தைய பாபிலோனிய நாடுகடத்தலின் போதும் தொகுக்கப்பட்டது.

• அரசியல் தேவை: வடக்கிலிருந்த சக்திவாய்ந்த 'இஸ்ரேல் நாடு' அசீரியர்களால் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, தெற்கிலிருந்த சிறிய 'யூதேயா நாடு' தன்னை முழு இஸ்ரவேலர்களுக்கும் தலைமை தாங்கும் ஒரே மையமாக முன்னிறுத்த முயன்றது.

• மத சீர்திருத்தம்: உள்ளூர் வழிபாட்டுத் தலங்களை (High Places) அழித்து, எருசலேம் ஆலயத்தை மட்டுமே அதிகாரப்பூர்வ புனிதத் தலமாக அறிவிப்பதன் மூலம் வரி வசூலையும் அரசியல் செல்வாக்கையும் மையப்படுத்துவது மதகுருக்களுக்கும் மன்னனுக்கும் தேவையாக இருந்தது.

இதன் விளைவாக, தொன்மையான நாட்டுப்புறக் கதைகள், பழங்குடி நினைவுகள் மற்றும் வாய்மொழி மரபுகள் அனைத்தும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு, "ஒரே கடவுள், ஒரே மக்கள், ஒரே தலைநகரம், ஒரே தாவீது வம்சத்து அரசன்" என்ற முழக்கத்துடன் ஒரு விரிவான தேசிய-அரசியல் ஆவணமாகத் தொகுக்கப்பட்டன.

இஸ்ரேல் பின்கல்ஸ்டீன் தனது நூலின் தொடக்கத்திலேயே (பக்கம் 2) குறிப்பிட்டது போல, ஆபிரகாமின் தொடக்கம் முதல் யூதேயா, இஸ்ரேல் நாடுகளின் எழுச்சி மற்றும் வீழ்ச்சி வரை விவிலியம் கூறும் வரலாற்றுப் புனைவுகள் தெய்வீக வெளிப்பாடுகள் அல்ல; அவை மானுடக் கற்பனையின் அற்புதமான அரசியல் தயாரிப்புகள்.

நவீன அறிவியல் தொல்லியல் சான்றுகள், விவிலியத்தை அதன் இறையியல் புனித வட்டத்திலிருந்து விடுவித்து, அன்றைய அதிகாரப் போட்டிகளுக்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்று-அரசியல் ஆவணமாகவே மதிப்பிடுகின்றன.