கிறிஸ்தவ வெள்ளைக்காரன் பாரதத்தில் வந்தது நமக்கு வளர்ச்சியை தருவதற்கு என்று கூறும் தமிழகத்தில் இருக்கும் சில தற்குறிகளுக்கு இந்த வீடியோ சமர்ப்பணம்...
Tuesday, September 22, 2026
கிறிஸ்தவ ஆங்கிலேய கொலைகார் கும்பல் ஆட்சியில் சுர்யாசென் கொலை வீடியோ
பத்ராசலம் ராமர் கோவில் சுதர்சன சக்கரம் அதிசயம்
இந்த சக்கரத்தைப் பார்ப்பது ஒரு வரப்பிரசாதம். இது வைகுண்டத்திலிருந்து விஷ்ணுவால் அனுப்பப்பட்ட சுதர்சன சக்கரம்.
பத்ராசலம் ஸ்ரீ சீதாராமச்சந்திர சுவாமி கோயிலின் கருவறையில் அமைந்துள்ள சுதர்சன சக்கரம் யாராலும் செய்யப்பட்டது அல்ல.
அது எப்படி வந்தது? பக்த ராமதாஸ் கோயிலைக் கட்டிய பிறகு, அவர் சிறந்த உலோகச் சிற்பிகளைக் கொண்டு வந்து கோயிலின் மேல் சுதர்சன சக்கரத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்து, அவர்களைச் சுதர்சன சக்கரத்தைச் செய்ய வைத்தார். ஆனால் அவர்கள் எத்தனை முறை முயற்சித்தாலும், அது உடைந்து விடுகிறது அல்லது சரியாகப் பொருந்தவில்லை.
அன்று இரவு, கலக்கமடைந்த ராமதாஸின் கனவில், ஸ்ரீ ராமச்சந்திரன் தோன்றி, "பக்தரே..!! சுதர்சன சக்கரம் என்பது சாதாரண மனிதர்களால் கட்ட முடியாத அளவுக்குப் பெருமை வாய்ந்த ஒன்று. அதனால்தான் நான் என்னுடைய சுதர்சன சக்கரத்தை உனக்குத் தருகிறேன். அது கோதாவரியில் அமைந்துள்ளது. அதைக் கொண்டு வந்து நிறுவுங்கள்" என்றார். மறுநாள், ராமதாஸ் நீச்சல் வீரர்களுடன் தேடினார். ஆனால் அது தென்படவில்லை.
ராமர் மீண்டும் அவரது கனவில் தோன்றி, "என் மீது மிகுந்த பக்தி கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே அது தெரியும்" என்றார். ராமதாசர் தாமே சென்று கோதாவரி மாதாவை வணங்கி, பகவான் ராமச்சந்திரரைப் புகழ்ந்து, கோதாவரியில் தனது கைகளை வைத்தார். அவர் வெளியே வந்ததும், சுதர்சன சக்கரம் வந்து அவர் கைகளில் நின்றது. அந்த சுதர்சன சக்கரத்தைத்தான் இப்போது நாம் காண்கிறோம்...
பத்ராத்ரி அதன் பெரும் புகழின் காரணமாக ஒரு சிறந்த யாத்திரைத் தலமாகும்...
ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி!!
ராமே ராமே மனோரமே!!
சஹஸ்ரநாமம் சமம்!!
ராம நாமம் ஒன்றே வரம்!!
சர்வேயரின் மகிழ்ச்சி
அனைவரும் கடவுளின் அருளைப் பெற வேண்டும் என்று விரும்பி, தயவுசெய்து இதை அறிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்குத் தெரிந்த பெரியவர்களுக்குக் காட்டுங்கள், சந்திக்க முடியாதவர்களுக்குக் காட்டுங்கள், படிக்கத் தெரியாதவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். கடவுள் நம்மை எப்படி ஆசீர்வதிப்பார், எப்போது நமக்குத் தோன்ற வாய்ப்பளிப்பார், அல்லது அவர் என்ன நடைமுறையைப் பரிந்துரைப்பார் என்பதை நாம் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது.
நாம் அனைவரும் பக்தியுடன் "ஸ்ரீ ராம, ஸ்ரீ ராம, ஸ்ரீ ராம" என்று எழுதி இறைவனின் ஆசிகளைப் பெறுவோம்...
நாம் அனைவரும் பக்தியுடன் "ஸ்ரீ ராம, ஸ்ரீ ராம, ஸ்ரீ ராம" என்று எழுதி இறைவனின் ஆசிகளைப் பெறுவோம்... நாம் எவ்வளவு அதிக முறை நினைவு கூருகிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக பகவான் ராமச்சந்திரனையும், பகவான் ஆஞ்சநேயரையும் நம்மவர்களாக்குவோம்.
The Seta Ramachandraswamy Temple in Bhadrachalam features a prominent Sudarshan Chakra mounted on the main summit (gopuram / vimana) of the sanctum sanctorum. [1, 2]
The Legend of the Divine Chakra
- The Builder's Dilemma: During the 17th-century construction of the temple by the devotee Kancharla Gopanna (famously known as Bhakta Ramadasu), the metal discus intended for the temple roof was not finished on time for the auspicious installation moment (muhurta). [2, 3]
- The Divine Vision: A deeply distressed Ramadasu prayed to Lord Rama and subsequently saw Lord Maha Vishnu in a dream, who assured him that the installation would happen on time. [2]
- Recovery from the Godavari: The next morning while bathing in the Godavari River, the Sudarshan Chakra floated directly into Ramadasu's hands. [2]
- Unearthly Material: Local tradition and craftsmen (Viswabrahmins) inspected the recovered disc and concluded it was not man-made, fashioned from an unknown, unearthly alloy before being placed atop the tower. [2]
Significance in the Temple
- Vaikunta Rama Form: The main deity inside the temple is depicted with four hands (Chaturbhuja), holding the conch (Shankha) and the discus (Chakra) in the upper arms, representing Lord Rama in his original cosmic form as Lord Vishnu. [4]
- Spiritual Belief: Pilgrims believe that offering prayers to the rooftop Sudarshan Chakra brings supreme protection, removes obstacles, and grants prosperity (aishwarya). [5, 6]
If you would like, I can share more details on:
- The life history and imprisonment of Bhakta Ramadasu
- The architectural uniqueness of the Vaikunta Rama idol
Monday, September 21, 2026
.jpeg)
ஸ்டேரேஞ்சர்ஸ் மீட் எனும் தமிழ் பண்பாட்டு அழிப்பு
தமிழகத்தில் இளைய தலைமுறையினரை குறிவைத்து சீரழிக்கும் நோக்கத்தில் பரவி வரும் ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ் மீட்டிங், ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ் டூர், ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ் பார்ட்டி என்கிற ஒரு கான்செப்ட் வைத்து புதுவகை கலாச்சாரம் பல இடங்களில் உள்ளது தற்போது சென்னையில் காலூன்ற தொடங்கியுள்ளது. https://x.com/sureshkalipandi/status/2101978624559817138
அறிமுகமே இல்லாத இளம் பருவத்தினர் இந்த கான்செப்ட் மூலம் ஒன்று கூடுவார்கள். சினிமா, ஷாப்பிங், பார்ட்டி, பப்கள், வீடுகள், ரிசார்ட்டுகளில் ஒன்று கூடி பார்ட்டி பண்ணுவார்கள், ட்ரக்கிங் போவார்கள். யாரையும் யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால் ஒன்றிணைப்பது "Single to Mingle " ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ் மீட். இதில் தற்போது இளம்பருவத்தினர் வேகமாக ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். யூடியூப், சின்னத்திரை, ட்விட்டரில் வருமான குறைப்பால் வருமானம் இல்லாமல் திரியும் இன்ஃப்ளூயன்ஸர்கள் மூலம் ஒரு கும்பல் இதை ஆர்கனைஸ் செய்கிறது. மது, போதை, அறிமுகம் இல்லாத ஆண் பெண் தொடர்பு அதன் அடுத்த கட்டம் என நகர்கிறது. பள்ளி, கல்லூரி, நல்ல வேலையில் இருக்கும் இளம் பருவத்தினர் இவர்கள் எளிதாக வலையில் விழுகிறார்கள். சைபர் கிரைம், சட்டம் ஒழுங்கு காவல்துறை கண்காணிக்கிறதா தெரியவில்லை. மேலும் சமுதாய சீரழிவு, போதை, போதையினால் வரும் குற்ற நிகழ்வுகள் இளம் தலைமுறையினரை படுகுழிக்குள் தள்ளும் இந்த கலாச்சாரம் மெல்ல உள்ளே நுழைகிறது. டேட்டிங் ஆப் போல் இதுவும் ஒருவகையான மோசமான கலாச்சாரம்.திருக்குறள் முதல் 3அதிகாரங்கள் பற்றி வஉசி இடைச்செருகல் கருத்து ஏன் தவறூ
வ.உ.சிதம்பரனார் (வ.உ.சி.) திருக்குறள் குறித்து முன்வைத்த “முதல் மூன்று அதிகாரங்களும் வள்ளுவர் இயற்றியவை அல்ல; இடைச்செருகல்கள்” என்ற கருத்து, தமிழில் திருக்குறள் உரை–ஆய்வு வரலாற்றில் கவனிக்கத்தக்க ஒரு பாடநூல்/ஆசிரியத்துவ விமர்சனக் கோட்பாடு. ஆனால் இதை இன்று நிரூபிக்கப்பட்ட வரலாற்று உண்மை என்று கூறுவது சரியாகாது. இதற்கான ஆதாரங்களும் மறுப்புகளும் இருபுறமும் உள்ளன.
1. வ.உ.சி. எந்த மூன்று அதிகாரங்களை மறுத்தார்?
அவர் குறிப்பிட்டவை:
- கடவுள் வாழ்த்து — குறள் 1–10
- வான்சிறப்பு — குறள் 11–20
- நீத்தார் பெருமை — குறள் 21–30
அவருடைய கருத்துப்படி, இவை திருவள்ளுவர் இயற்றிய மூல திருக்குறளின் பகுதிகள் அல்ல. பிற்காலத்தில் இடைக்காலப் புலவர் ஒருவரால் சேர்க்கப்பட்டவை என்று அவர் கருதினார். இதனால் தமது பதிப்பில் இவற்றை “இடைப்பாயிரம்” என்ற பெயரில் தனியாகக் குறிப்பிட்டார்.
முக்கியமாக, வ.உ.சி. இதை வெறும் சமய எதிர்ப்பாக முன்வைக்கவில்லை; உரைநடை, கருத்து அமைப்பு, அதிகாரங்களின் பரஸ்பரத் தொடர்பு, சிந்தனை வேறுபாடு ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாதிட்டார்.
2. வ.உ.சி. முன்வைத்த ஆறு முக்கிய காரணங்கள்
காரணம் 1 — சொற்செறிவு மற்றும் பொருட்செறிவு வேறுபாடு
முதல் மூன்று அதிகாரங்களிலுள்ள குறள்களில், திருக்குறளின் மற்ற பகுதிகளில் காணப்படும் அளவுக்கு சொற்செறிவும் பொருட்செறிவும் இல்லை என்பது வ.உ.சி.யின் முதல் எதிர்ப்பு.
அதாவது, ஒரே கருத்தை மிகக் குறைந்த சொற்களில் ஆழமாகச் சொல்லும் வள்ளுவரின் வழக்கமான பாணியிலிருந்து இம்முப்பது குறள்களும் வேறுபடுகின்றன என்று அவர் கருதினார்.
மறுப்பு:
இது முக்கியமான ஆய்வுக் கேள்வியாக இருக்கலாம்; ஆனால் “பாணி வேறுபாடு = வேறு ஆசிரியர்” என்று நேரடியாக முடிவு செய்ய முடியாது.
ஒரே ஆசிரியர் ஒரு நூலின் முன்னுரைப் பகுதியில் வேறுபட்ட கவித்துவ பாணியைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.
காரணம் 2 — சில குறள்களின் பொருள் பல விளக்கங்களுக்கு இடமளிக்கிறது
வ.உ.சி.யின் இரண்டாவது வாதம்: முதல் மூன்று அதிகாரங்களில் உள்ள சில குறள்களின் பொருள் தெளிவான ஒரே கருத்தைத் தராமல், பலவிதமான விளக்கங்களுக்கு இடமளிக்கிறது.
ஆனால் இதுவும் ஆசிரியர் வேறு என்பதற்கான நேரடி வரலாற்றுச் சான்று அல்ல.
ஒரு கவிதைக்கு பல விளக்கங்கள் இருப்பது அதன் ஆசிரியர் வேறு ஒருவர் என்பதை நிரூபிக்காது.
3. “மெய்யுணர்தல்” அதிகாரத்துடன் ஏற்பட்ட முரண்பாடு
இது வ.உ.சி.யின் வாதங்களில் மிகவும் சுவாரஸ்யமானது.
திருக்குறளில் பின்னர் “மெய்யுணர்தல்” என்ற அதிகாரம் வருகிறது.
அங்கு கடவுளைப் பற்றிய கருத்தும், “கடவுள் வாழ்த்து” அதிகாரத்தில் காணப்படும் கடவுள் பற்றிய கருத்தும் ஒன்றாக இல்லை என்று வ.உ.சி. கருதினார்.
அதனால்:
ஒரே ஆசிரியர் இரு இடங்களிலும் கடவுளைப் பற்றிய இவ்வேறுபட்ட கருத்துக்களை எழுதியிருக்க முடியாது.
என்பது அவரது வாதம்.
இதற்கான மறுப்பு
இது கருத்தியல் வேறுபாடு என்பதைக் காட்டலாம்; ஆனால் ஆசிரியர் வேறுபாட்டை நிரூபிக்காது.
உதாரணமாக, ஒரு நூலில்:
- இறைவன் பற்றிய பக்தி மொழி
- தத்துவ மொழி
- அறநெறி மொழி
என்று வெவ்வேறு கோணங்கள் பயன்படுத்தப்படலாம்.
எனவே “இரண்டு இடங்களில் கடவுள் பற்றிய சொல்லாக்கம் வேறுபடுகிறது → இரண்டு ஆசிரியர்கள்” என்ற தர்க்கம் கட்டாயமான முடிவாகாது.
4. “நீத்தார் பெருமை” மற்றும் “துறவு” முரண்பாடு
இதேபோன்ற வாதத்தை வ.உ.சி. “நீத்தார் பெருமை” மற்றும் பின்னர் வரும் “துறவு” ஆகியவற்றுக்கும் பயன்படுத்துகிறார்.
அவரது கருத்து:
- நீத்தார் பெருமை ஒரு குறிப்பிட்ட வகையில் துறவியைச் சித்தரிக்கிறது.
- “துறவு” அதிகாரம் வேறு விதமான கருத்தை முன்வைக்கிறது.
- எனவே இரண்டையும் ஒரே ஆசிரியர் எழுதியிருக்க வாய்ப்பு குறைவு.
இதுவும் அவரது உள்ளடக்க ஒப்பீட்டு முறையின் ஒரு பகுதி.
மறுப்பு
ஆனால் இங்கும் கருத்து வேறுபாடு மட்டும் ஆசிரியர் வேறுபாட்டை நிரூபிப்பதில்லை.
ஒரே ஆசிரியர் ஒரே பொருளை வெவ்வேறு அதிகாரங்களில் வெவ்வேறு நோக்கில் அணுக முடியும்.
5. “வான்சிறப்பு” ஏன் வள்ளுவர் எழுதியிருக்க வேண்டும்?
வ.உ.சி.யின் மிகவும் வித்தியாசமான வாதம் இதுதான்.
அவர் கேட்கிறார்:
மழை பெய்வதை யாரும் தடுக்க முடியாது; மழை பெய்யாமல் இருப்பதையும் மனிதன் ஏற்படுத்த முடியாது. அப்படியிருக்க மழையின் சிறப்பைச் சொல்வதால் அறநெறி நூலுக்கு என்ன பயன்?
என்பதே அவரது கேள்வி.
இதற்கான வலுவான மறுப்பு
இங்கே வ.உ.சி.யின் வாதத்தை எளிதில் மறுக்க முடியும்.
திருக்குறள் வெறும் “தனிமனித ஒழுக்க நூல்” மட்டுமல்ல; மனித வாழ்க்கையின் பொருளாதார மற்றும் சமூக அடிப்படைகளையும் விவரிக்கிறது.
மழை:
மழை → உணவு → விவசாயம் → பொருளாதாரம் → உயிர்வாழ்வு → அறவாழ்வு
என்ற தொடரில் முக்கியமான இயற்கை அடிப்படையாகக் கருதப்படலாம்.
மேலும், “மழையைப் பற்றி ஏன் பேச வேண்டும்?” என்ற கேள்வியை மட்டும் வைத்து ஒரு அதிகாரத்தை நீக்கிவிட்டால், அதே தர்க்கத்தைப் பயன்படுத்தி வேறு பல அதிகாரங்களையும் சந்தேகிக்க முடியும்.
இதையே சி. அருணை வடிவேல் முன்வைத்த மறுப்பில் சுட்டிக்காட்டப்படுவதாகக் காணலாம்.
6. மிக முக்கியமான எதிர்வாதம் — பழைய உரையாசிரியர் மரபு
வ.உ.சி.யின் கோட்பாட்டுக்கு எதிராக வைக்கப்படும் மிக முக்கியமான கேள்வி:
முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் பிற்கால இடைச்செருகல் என்றால், அவை ஏன் பழைய திருக்குறள் உரை மரபிலேயே காணப்படுகின்றன?
திருக்குறளுக்கு பல பழைய உரையாசிரியர்கள் இருந்தனர். வ.உ.சி. அவர்களும் மணக்குடவர் உரையைப் பதிப்பித்தவர்.
முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் குறித்து பழைய உரை மரபில் தொடர்ந்து விவாதம் இருப்பது, “இவை மிகவும் பிற்காலத்தில் திடீரென்று சேர்க்கப்பட்டவை” என்ற எளிய கோட்பாட்டைச் சிக்கலாக்குகிறது.
இன்றைய ஆய்வுகளிலும் வ.உ.சி.யின் கோட்பாடு ஒரு வரலாற்று விமர்சனக் கருத்தாக குறிப்பிடப்படுகிறது; அது ஏற்கப்பட்ட ஒரே முடிவாகக் கருதப்படவில்லை. Harvard-இல் வெளியான சமகால ஆய்வொன்றும் வ.உ.சி.யின் 1930 ஆய்வை முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் பிற்காலச் சேர்க்கைகள் என்ற வாதமாகச் சுட்டுகிறது; அதே ஆய்வு முதல் குறள் தொடங்கி பழைய உரை மரபில் காணப்படுவதையும் விவாதிக்கிறது.
7. இன்னொரு முக்கியமான பிரச்சினை: “திருவள்ளுவமாலை”
முதல் மூன்று அதிகாரங்களும் வள்ளுவருடையவை என்பதற்கு ஆதாரமாக திருவள்ளுவமாலையிலுள்ள பாடல்களையும் சிலர் பயன்படுத்துகின்றனர்.
ஆனால் இங்கே ஒரு சிக்கல் இருக்கிறது.
திருவள்ளுவமாலையில் உள்ள புலவர்கள் அனைவரும் வள்ளுவரின் சமகாலத்தவர்கள் என்று நிச்சயமாக நிரூபிக்க முடியாது. வ.உ.சி. இந்த மரபின் கால நிர்ணயத்தையே கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறார்.
இதனால் விவாதம் இரண்டு நிலைகளாகப் பிரிகிறது:
வள்ளுவர் → திருக்குறள் → ஆரம்பகாலப் பரவல் → உரையாசிரியர்கள்
என்ற வரலாற்றுத் தொடரை எவ்வாறு அமைப்பது?
இதற்கான உறுதியான காலவரிசை இல்லாமல், “இந்த அதிகாரம் கண்டிப்பாக வள்ளுவருடையது/அல்ல” என்று இறுதி தீர்ப்பு கூறுவது கடினம்.
8. வ.உ.சி. கருத்தின் மிகப் பெரிய பலம்
வ.உ.சி.யின் வாதத்தை நிராகரிக்க வேண்டுமென்றாலும், அவரது ஆய்வில் ஒரு முக்கியமான அறிவியல் அணுகுமுறை உள்ளது:
“மரபு சொல்கிறது என்பதால் மட்டும் ஆசிரியத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது”
என்பது.
அவர்:
- சொல் நடை
- கருத்து நடை
- அதிகார அமைப்பு
- உள்முரண்பாடு
- தத்துவப் பார்வை
- பழைய சுவடிகள்
- உரையாசிரியர் மரபு
போன்றவற்றை ஒப்பிட்டு ஆசிரியத்துவத்தை ஆராய முயன்றார்.
இது நவீன textual criticism / source criticism அணுகுமுறைக்கு நெருக்கமான ஒரு முயற்சியாகப் பார்க்கப்படலாம்.
9. ஆனால் வ.உ.சி. வாதத்தின் பலவீனம் என்ன?
அவருடைய முக்கியமான குறை:
“வேறுபாடு உள்ளது” என்பதிலிருந்து “வேறு ஆசிரியர்” என்ற முடிவுக்குத் தாவுகிறார்.
உதாரணமாக:
சொல் நடை வேறுபட்டது
↓
கருத்து வேறுபட்டது
↓
அதிகாரத்தின் நோக்கம் வேறுபட்டது
↓
எனவே வேறு ஆசிரியர்
என்ற தர்க்கத்தில் கடைசி படிக்கு தனி வரலாற்றுச் சான்று தேவை.
அத்தகைய நேரடி சான்று — உதாரணமாக:
“இந்த 30 குறள்கள் வள்ளுவருடையவை அல்ல; இவை அமுகப் புலவர் சேர்த்தவை”
என்று கூறும் சமகாலச் சுவடி அல்லது கல்வெட்டு — இதுவரை பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஆதாரமாக இல்லை.
10. எனவே கல்வியியல் முடிவு
வ.உ.சி.யின் கருத்தை “வள்ளுவர் முதல் மூன்று அதிகாரங்களை எழுதவில்லை என்பது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை” என்று கூறுவது ஆய்வியல் ரீதியாக மிகைப்படுத்தலாகும்.
அதேபோல்,
“முதல் மூன்று அதிகாரங்களும் நிச்சயமாக வள்ளுவரால் எழுதப்பட்டவை; இடைச்செருகல் என்ற கேள்வியே கிடையாது”
என்றும் கூறுவது ஆராய்ச்சி விவாதத்தை மூடிவிடுகிறது.
மிகத் துல்லியமான கல்வியியல் நிலைப்பாடு:
வ.உ.சிதம்பரனார், “கடவுள் வாழ்த்து”, “வான்சிறப்பு”, “நீத்தார் பெருமை” ஆகிய 30 குறள்களையும் திருவள்ளுவர் இயற்றியவை அல்ல; பிற்கால இடைக்காலப் புலவரால் சேர்க்கப்பட்ட “இடைப்பாயிரம்” என்று கருதினார். இதற்கு அவர் மொழிநடை, கருத்து, அதிகார அமைப்பு மற்றும் உள்நூல் முரண்பாடுகளை ஆதாரங்களாகக் காட்டினார். ஆனால் இக்கருத்து உறுதியான வெளிப்புற வரலாற்றுச் சான்றால் நிரூபிக்கப்பட்டதாக இல்லை. மாறாக, பழைய உரை மரபு, சுவடி மரபு மற்றும் திருக்குறளின் பாயிர அமைப்பு ஆகியவை அவரது முடிவுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எனவே இது இன்றும் ஆசிரியத்துவம் மற்றும் உரை வரலாறு சார்ந்த ஆய்வுக் கேள்வியாகவே அணுகப்பட வேண்டும்.
குறிப்பு: வ.உ.சி.யின் சொந்த முன்னுரையில் அவர் இம்மூன்று அதிகாரங்களையும் நீக்காமல், “இடைப்பாயிரம்” என்ற பெயரில் தனியாக வைத்திருப்பது முக்கியமானது. அதாவது அவர் திருக்குறளை நிராகரிக்கவில்லை; மாறாக, “வள்ளுவர் இயற்றிய மூல உரை” எது என்பதைப் பிரித்தறிய முயன்றார்.
நீங்கள் விரும்பினால், இதை அடுத்ததாக என்ற தலைப்பில், ஆகிய 5 கோணங்களில் ஒரு முழுமையான கல்வியியல் ஆய்வுக் கட்டுரையாக அமைக்கலாம்.
திருக்குறள் (&திருவள்ளுவர்) சமயம் - ஔவையார்
தேவர் குறளும் திருநான்மறை முடிவும்
மூவர் தமிழும் முனிமொழியும்-கோவை
திருவாசகமும் திருமூலர் சொல்லும்
ஒரு வாசகம் என்று உணர். (ஔவையார் நல்வழி -40)
தெய்வப் புலவர் திருவள்ளுவ நாயனார் அருளிச் செய்த திருக்குறளும், திருநான்மறை எனப் போற்றப்படும், ரிக், யசுர், சாம & அதர்வண நான்கு வேதங்களின் முடிவான முடிவு எனப்படும் வேதாந்த உபநிடதங்களும், திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், நம்பி ஆரூரர் என மூவர் அருளிய தேவாரமும், முனி நம்மாழ்வர் அருளிய திருவாய்மொழியும் மாணிக்கவாசகர் பாடிய திருக்கோவையார், திருவாசகம், திருமூலர் வாக்காகிய திருமந்திரமும் ஒரே பொருள், ஒரே முடிபு உடையவை என்று உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
திருக்குறள் - முழுமையான சனாதன நூல் - வள்ளுவம் இயற்றிய அடுத்த நூற்றாண்டில் எழுந்த தமிழ் சமணர் மணக்குடவர் உரைப்படியே வேதங்களைப் போற்றும் நூல்
தேவர் குறள்:
கோளில் பொறியிற் குணமிலவே எண்குணத்தான்
தாளை வணங்காத் தலை
(குறள்:9)
திருநான்மறை முடிவு:
மறை முடிவு - வேத அந்தமான சாந்தோக்ய ஶ்ருதி பரம்பொருளுக்கான எண்குணங்களை மொழிகிறது-
1.அபஹதபாப்மத்வம் (பாவமற்ற தூயதன்மை),
2.விஜரத்வம் (மூப்பின்மை),
3.விம்ரு'த்யுத்வம் (மரணமற்றதன்மை),
4.விஶோகத்வம் (துயரமின்மை),
5.விஜிகத்ஸத்வம் (பசியில்லாமை),
6.அபிபாஸத்வம் (தாகம் இல்லாமை),
7.ஸத்யகாமத்வம் (விரும்பியதைப் பெறும் தன்மை),
8.ஸத்ய ஸங்கல்பத்வம் (முற்றுப்பெறும் நினைவுடைமை) திருக்குறள் முழுமையாக வீடுபேறை வலியுறுத்துகிறது. பேரா.சுந்தரமூர்த்தி- செம்மொழி தமிழ் நிறுவனத் துணைத் தலைவர் மற்றும் தஞ்சை தமிழ் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணை வேந்தர்(இவர் முனைவர் பட்ட கையேடு திருக்குறள் பரிமேலழகர் உரை தான்)
நிறைமொழி மாந்தர் பெருமை நிலத்து
மறைமொழி காட்டி விடும்.
அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய்
நின்றது மன்னவன் கோல். குறள் 543: செங்கோன்மை
மணக்குடவர் உரை: அந்தணர்க்கு உரித்தாகிய வேதத்திற்கும் அதனால் கூறப்பட்ட அறத்திற்கும் முதலாக நின்றது அரசன் செய்யும் முறைமை.
ஜெம் கிரானைட்ஸ் வீரமணி எழுதிய வாழ்த்து -திராவிடர் கழக வீரமணியின் 91வது பிறந்த நாள் சிறப்பு மலரில்
திராவிடர் கழக தலைவர் ஆசிரியர் வீரமணியின் 91 வது பிறந்த நாள் சிறப்பு மலருக்காக ஜெம் கிரானைட்ஸ் வீரமணி எழுதிய வாழ்த்துக் கட்டுரை.
வீரமணியின் தந்தை எஸ் பி ரங்கசாமி தந்தை பெரியாரின் பாலோயர். பிறகு திமுகவில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
திருச்செங்கோடு சட்டமன்ற தொகுதியில் எம் எல் ஏ வுக்காக தேர்தலில் நின்றிருக்கிறார். இந்த கட்டுரையில் திமுகவில் சேர்ந்த பிறகு அவர் எம் எல் ஏ எலக்ஷனில் நின்றார் என்று சொல்லியிருக்கிறது. ரங்கசாமி தேர்தலில் நின்ற அதே சமயத்தில் தான் ஈ வி கே சம்பத் நாமக்கல் தொகுதியில் இருந்து எம் பி ஆனார் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.
ஈ வி கே சம்பத் எம் பி ஆனது 1957. அதே வருடத்தில் திருச்செங்கோடு தொகுதியில் ரங்கசாமி சுயேட்சையாக நின்றிருக்கிறார். அதன் பிறகு திமுகவில் இணைந்திருப்பார் போல.
திராவிடர் கழக ஆசிரியர் வீரமணியைப் பார்த்து தான் இவருக்கு வீரமணி என்று பெயரிட்டாராம் இவரது தந்தை. இதை ஜெம் வீரமணியை சொல்லியிருக்கிறார்.
இவரது சகோதரி சாரதாமணி திமுக எம் பி கந்தப்பன் என்பவரின் மனைவி.
திமுகவுடன் மிக ஆழமான பிணைப்பு இருக்கிறது.
ஆதாரம் போதுமா?
original source The Modern Rationalist, Annual Number 2023, page 155, and the article is by R. Veeramani, Chairman, GEM Group of Companies.
தமிழ் இலக்கிய மரபில் பாயிரம்
தமிழ் இலக்கிய மரபில் ஒரு நூலின் தோற்றம், நோக்கம், ஆசிரியர் வரலாறு, நூலின் சிறப்பு ஆகியவற்றை முன்னரே விளக்கும் முகவுரையாகப் பாயிரம் இயற்றும் மரபு மிகத் தொன்மையானதாகும்.
1. சொல்லியல் பொருளும் தொடக்கமும்
சொற்பிறப்பியல்: 'பாயிரம்' என்ற சொல் 'பாய்' (பரவுதல்/விளக்குதல்) என்ற வேர்ச்சொல்லில் இருந்து தோன்றியது என்பர். வடமொழியில் இதனை பிரஸ்தாவனை, முகவுரை, ஆமுகம் என்பர்.
தொடக்கப் புள்ளி: தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் நமக்குக் கிடைத்துள்ள ஆகப் பழைய பாயிரம் தொல்காப்பியப் பாயிரம் ஆகும். இதனை இயற்றியவர் தொல்காப்பியரின் ஒருசாலை மாணாக்கரான பனம்பாரனார்.
2. தொல்காப்பியம் காட்டும் பாயிர இலக்கணம்
தொல்காப்பியத்தின் பொருளதிகாரத்தில் உள்ள மரபியலில் பாயிரத்தின் கட்டாயத் தேவை குறித்துக் குறிப்பிடப்படுகிறது:
"ஆயிர முகத்தான் அகன்ற தாயினும்
பாயிர மில்லது பனுவ லன்றே"
(ஆயிரம் முகங்களைக் கொண்ட விரிந்த நூலாகவே இருந்தாலும், பாயிரம் இல்லாத நூல் ஒரு முழுமையான சிறந்த நூலாகக் கருதப்படாது).
தொல்காப்பியப் பாயிரத்தில் பனம்பாரனார் பின்வரும் எட்டு இன்றியமையாத தகவல்களைப் பதிவு செய்தார்:
ஆக்கியோன் பெயர்: நூலாசிரியரின் பெயர் (தொல்காப்பியன்).
வழி: நூல் பின்பற்றிய மரபு/வழி (ஐந்திரம் நிறைந்த தொல்காப்பியன்).
எல்லை: தமிழ் பேசப்பட்ட புவியியல் எல்லை ("வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத் தமிழ்கூறும் நல்லுலகத்து").
நூற்பெயர்: தொல்காப்பியம்.
யாப்பு: இயற்றப்பட்ட யாப்பு வடிவம் (நூற்பா/சூத்திரம்).
நுதலிய பொருள்: நூலில் கூறப்படும் பொருள் (எழுத்து, சொல், பொருள்).
கேட்போர்: அவையில் வீற்றிருந்தோர் (நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவை).
களன்: அரங்கேற்றப்பட்ட சபை (அதங்கோட்டு ஆசான் முன்னிலையில்).
3. பாயிரத்தின் வகைகள்
பிற்கால இலக்கண நூலான நன்னூல், பாயிரத்தை இரு பெரும் பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தியது:
பொதுப்பாயிரம்:
எந்தவொரு நூலுக்கும் பொதுவாக அமைய வேண்டிய இலக்கணங்கள்.
நூலின் வரலாறு, ஆசிரியரின் இயல்பு, பாடம் சொல்லும் முறை, மாணாக்கரின் இயல்பு, பாடம் கேட்கும் முறை ஆகிய ஐந்து கூறுகளை விளக்குவது.
சிறப்புப்பாயிரம்:
ஒரு குறிப்பிட்ட நூலுக்கு மட்டுமே உரிய தனித்துவமான தகவல்களைத் தருவது.
நன்னூல் வகுத்த எட்டு கூறுகள்: ஆக்கியோன் பெயர், வழியே, எல்லை, நூற்பெயர், யாப்பே, நுதலிய பொருள், கேட்போர், பயன் ஆகியன (இவற்றுடன் காலம், அரங்கேறிய களம், இயற்றப்பட்ட காரணம் ஆகிய மூன்றையும் சேர்த்து 11 கூறுகளாகவும் கொள்வர்).
4. யார் பாயிரம் இயற்ற வேண்டும்?
நன்னூல் விதியின்படி, தன் பெருமையைத் தானே பேசுவது மரபன்று என்பதால், நூலாசிரியர் தன் நூலுக்குத் தானே சிறப்புப்பாயிரம் எழுதுவது தவிர்க்கப்பட்டது:
ஆசிரியரின் ஆசிரியர் (குரு)
ஆசிரியரின் ஒருசாலை மாணாக்கர் (சக மாணவர்)
ஆசிரியரின் மாணவர்
அந்த நூலின் பெருமையை உணர்ந்து உரை எழுதும் உரையாசிரியர்
(தன்னுடைய நூலுக்குத் தானே எழுதும் பாயிரம் 'தற்சிறப்புப் பாயிரம்' எனப்படும்; எனினும் பிறர் பாடும் சிறப்புப்பாயிரமே உயர்வாகக் கருதப்பட்டது).
5. பாயிர மரபின் வரலாற்று வளர்ச்சி
சங்க காலம்: தொல்காப்பியப் பாயிரத்திற்குப் பின், சங்க இலக்கியத் தொகுப்புகளுக்குப் பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் பாடிய கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல்கள் மற்றும் தொகுப்பு வரலாற்றுப் பாடல்கள் ஒருவகை முன்னோடிப் பாயிரங்களாக அமைந்தன.
நீதி இலக்கியக் காலம்: திருவள்ளுவ மாலை என்பது திருக்குறளுக்கான முழுமையான கூட்டுச் சிறப்புப்பாயிரத் தொகுப்பாகவே விளங்கியது. புலவர்கள் பலர் குறளின் பெருமையைப் பாயிரமாகப் பாடினர்.
காப்பியக் காலம்: சிலப்பதிகாரத்தின் பதிகம் (நூலின் முன்னுரை மற்றும் கதைச் சுருக்கம்) மிகச் சிறந்த பாயிர வடிவமாகும். கம்பராமாயணம், சீவகசிந்தாமணி, பெரியபுராணம் ஆகிய நூல்களில் பாயிரம் ஒரு தனிப் பிரிவாகவே (தற்சிறப்புப் பாயிரம்/அவையடக்கம்) அமைந்தது.
இலக்கண உரைகள்: பிற்காலத்தில் உரை எழுதிய இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர், பரிமேலழகர் ஆகியோர் தங்கள் உரைகளின் தொடக்கத்தில் விரிவான பாயிர விருத்தியையும் உரைப்பாயிரத்தையும் அமைத்தனர்.
தமிழ் இலக்கியத்தின் வடிவ நேர்த்தியிலும் யாப்பியல் வரலாற்றில் வெண்பா அடைந்த வளர்ச்சி
தமிழ் யாப்பியல் வரலாற்றில் வெண்பா அடைந்த வளர்ச்சி, தமிழ் இலக்கியத்தின் வடிவ நேர்த்தியிலும் கருத்தியல் வெளிப்பாட்டிலும் மிக முக்கியமானதொரு திருப்புமுனையாகும். அகவற்பா (ஆசிரியப்பா) ஓலோடிய சங்க காலத்திலிருந்து, நீதி இலக்கியங்கள் மற்றும் பக்தி இலக்கியங்கள் நோக்கித் தமிழ் நகர்ந்தபோது வெண்பா முதன்மை வடிவம் பெற்றது.
1. சங்க காலம்: ஆசிரியப்பாவிலிருந்து வெண்பாவை நோக்கிய தொடக்கம்
ஆசிரியப்பாவின் ஆதிக்கம்: சங்க இலக்கியத்தின் எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகியவற்றில் பெரும்பாலானவை அகவற்பாவிலேயே பாடப்பட்டன. உணர்ச்சி வெளிப்பாட்டிற்கும், கதை கூறலுக்கும், இயற்கை வர்ணனைக்கும் அகவல் ஓசை இயல்பாகப் பொருந்தியது.
கலிப்பாவும் பரிபாடலும்: அகம் சார்ந்த நாடகத் தன்மையுடைய பாடல்களுக்குக் கலியும், இசைப்பாடல்களுக்குப் பரிபாடலும் பயன்படுத்தப்பட்டன.
வெண்பாவின் விதை: சங்க காலத்தின் பிற்பகுதியில், கலித்தொகையின் சில உறுப்புகளாகவும், தனித்த பாடல்களாகவும் வெண்பா தன் வரவைத் தொடங்கியது.
2. சங்கம் மருவிய காலம்: வெண்பாவின் பொற்காலம் (நீதி இலக்கியங்கள்)
சங்க காலத்திற்குப் பிந்தைய களப்பிரர் மற்றும் பதினெண்கீழ்க்கணக்குக் காலத்தில் வெண்பா உச்சக்கட்ட வளர்ச்சியை அடைந்தது. தத்துவங்களையும், அறநெறிகளையும் மக்கள் மனதில் பதியவைக்கக் கச்சிதமான வடிவம் தேவைப்பட்ட சூழலில் வெண்பா தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
குறள் வெண்பா:
இரண்டே அடிகளில் உலகப் பொதுமறையைத் தந்த திருக்குறள், தமிழின் மிகச் செறிவான யாப்பு வடிவமாகக் குறள் வெண்பாவை நிலைநிறுத்தியது.
நேரிசை & இன்னிசை வெண்பா:
நாலடியார், நான்மணிக்கடிகை, இனியவை நாற்பது, இன்னா நாற்பது, பழமொழி நானூறு, சிறுபஞ்சமூலம், ஏலாதி போன்ற கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் அனைத்தும் நான்கு அடி வெண்பாக்களால் (நேரிசை, இன்னிசை) இயற்றப்பட்டன.
காரணம்: வெண்பாவுக்குரிய செப்பலோசை (ஒருவர் சொல்ல மற்றவர் கேட்கும் அமைதியான, தெளிவான ஓசை) அறவுரைகளுக்கும் தத்துவங்களுக்கும் மிகக் கச்சிதமாகப் பொருந்தியதே இதற்குக் காரணமாகும்.
3. இலக்கணக் கட்டுக்கோப்பு: "வெண்பா புலி"
யாப்பிலக்கண அமைப்பில் வெண்பா மிகவும் கண்டிப்பான விதிகளுக்கு உட்பட்டது. அதனால் தான் புலவர்கள் மத்தியில் "வெண்பா பாடுவது புலி மீது சவாரி செய்வது போன்றது" (வெண்பா இருகால் புலி) என்ற பழமொழி உருவானது.
வெண்டளை விதி: "மாமுன் நிரை, விளமுன் நேர்" (இயற்சீர் வெண்டளை), "காய்முன் நேர்" (வெண்சீர் வெண்டளை) என்ற தளை அமைப்பு மட்டுமே வர வேண்டும்; பிற தளைகள் கலக்கக் கூடாது.
ஈற்றடி விதி: கடைசி அடி மூன்று சீர்களாய் அமைவதோடு, நாள், மலர், காசு, பிறப்பு ஆகியவற்றில் ஒன்றைக் கொண்டு மட்டுமே முடிய வேண்டும்.
இந்த இறுக்கமான கட்டுப்பாடுதான் வெண்பாவுக்குக் காலத்தால் அழியாத கட்டமைப்புத் தெளிவைத் தந்தது.
4. இடைக்காலமும் பக்தி/காப்பிய வெண்பாக்களும்
பிற்காலத்தில் விருத்தப்பாக்களின் செல்வாக்கு அதிகமான போதிலும், வெண்பா தனது கம்பீரத்தை இழக்கவில்லை:
முத்தொள்ளாயிரம்: மூவேந்தர்களின் வீரம், காதல், கொடையை நேரிசை வெண்பாக்களில் அழகியல் மிளிரச் சித்தரித்தது.
காரைக்கால் அம்மையார் & ஆழ்வார்கள்: அற்புதத் திருவந்தாதி, முதல் திருவந்தாதி, இரண்டாம் திருவந்தாதி, மூன்றாம் திருவந்தாதி ஆகியவை வெண்பா வடிவில் அமைந்த ஆரம்பகாலப் பக்தி இலக்கியங்கள்.
புகழேந்திப் புலவர்: "வெண்பாவிற் புகழேந்தி" என்று புகழப்படும் அளவுக்கு, நளவெண்பா மூலம் கதை சொல்லும் காப்பியக் களத்திலும் வெண்பாவை வெற்றிகரமாகக் கையாண்டு சாதனை படைத்தார்.
தனிப்பாடல்கள்: ஔவையார், காளமேகப் புலவர், அந்தகக்கவி வீரராகவ முதலியார் போன்றோர் வெண்பாவைச் சிலேடை, நகைச்சுவை மற்றும் சமகால விமர்சனங்களுக்கான கூர்மையான ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தினர்.
5. யாப்பு வளர்ச்சியின் சுருக்கப் பார்வை
| காலகட்டம் | முதன்மை யாப்பு | வெண்பாவின் பயன்பாடு |
| சங்க காலம் | ஆசிரியப்பா (அகவல்) | அரிதான தொடக்கம், கலிப்பாவின் பகுதி |
| சங்கம் மருவிய காலம் | வெண்பா (குறள், நாலடி) | நீதி நூல்கள், அறம் உரைத்தல், வாழ்வியல் தத்துவம் |
| பல்லவர் / சோழர் காலம் | பதிகங்கள், விருத்தப்பா | அந்தாதிகள், நளவெண்பா, பெருந்தேவனார் பாரத வெண்பா |
| பிற்காலம் | விருத்தம், சிற்றிலக்கியங்கள் | தனிப்பாடல்கள், இலக்கணச் சான்றுகள், சிலேடைப் பாடல்கள் |
அமராவதி - புத்த ஸ்தூபி பொஆ. 2-3ஆம் நூற்றாண்டு; கல்வெட்டு தமிழன் கண்ணன்
அமராவதி - புத்த மகாசைத்திய/ஸ்தூப வளாகத்தில் கிடைத்த கற்பலகையில் உள்ள கல்வெட்டு.
https://www.facebook.com/photo/?fbid=4282117688704434&set=a.1611097005806529
மொழி: பிராகிருதம். எழுத்து: ஆரம்ப பிராமி
காலம் பொஆ. 2-3ஆம் நூற்றாண்டு.
கல்வெட்டு வாசகம்.
Damila-Kanhasa bhātūnaṃ ca Cula-Kanhasa Nakhāya ca Dhana-mahācetiya-pādamūle udhampato.
தமில கண்ஹஸ பாதுனம் ச சூல கண்ஹஸ நகாய ச தன மகாசேதிய பாதமூலே உதம்பதோ.
தமிழ் விளக்கம் -
"தமிழனான கண்ணன், அவனுடைய சகோதரர் சூல கண்ணன் மற்றும் [அவர்களின்] சகோதரி நாகா ஆகியோரால் தன மகாசைத்தியத்தின் அடிப்பகுதியில் நிறுத்தப்பட்ட கற்பலகை.”
அமராவதி கல்வெட்டு ஆய்வுத்தொகுப்பு இவ்வாறாக பதிவு செய்கிறது.
“The stūpa of Amarāvatī received donations from the people of Damila which probably refers to the Tamil country.”
அமாராவதி ஸ்தூபிக்கு தமிழர் குடும்பம் ஒன்று தானங்கள் செய்துள்ளது.
பிராக்ருத மொழியில் ஆரம்பகால பிராமி எழுத்துருவில் தமிழர், தமிழர் பகுதி என்று பதிவு செய்திருப்பது பழந்தமிழர்களின் பரவலான பழமைக்கு ஆகப்பெருஞ் சான்றாகும்.
https://www.facebook.com/photo?fbid=2062654513823689&set=pcb.2062654633823677
First inscriptional evidence for the word ‘Damila’ was found from the 3rd century Prakrit inscriptions at Nagarjunakonda by Andhra Ikshvaku dynasty
The word Damila in Prakrit denoted Tamil and in Sanskrit it was Dravida
When Caldwell found out that the southern language groups were different from prevailing Indic language groups, he wanted to name it and after much contemplation decided to name it as Dravidian group based on Sanskrit word Dravida, which is a geographical notation for the southern landmass of Bharath
In the Prakrit Nagarjunakonda inscription issued by Epigraphy India( EI - Volume 20- no-1, Geographical names in Prakrit from Nagarjunakonda inscriptions), it has given the word Damila with geographical boundaries of the Damila land.
North- Sournamuki river
South - Pennar
West - Matayaparvatam( eastern ghats of servaroyan, kallvarayan hills)
East - Sea
The clear geographical boundaries shows the Tamil areas of that times
Beyond Pennar, the remaining areas might have been under small vellala kings( Velir) trying to consolidate by clearing forests, capturing nearby nadus( smaller than taluks)etc, which is reflected in sangam literature too
The History of the landmass below Kaveri before 3rd century needs deeper unbiased study
Subscribe to:
Posts (Atom)
கிறிஸ்தவ ஆங்கிலேய கொலைகார் கும்பல் ஆட்சியில் சுர்யாசென் கொலை வீடியோ
கிறிஸ்தவ வெள்ளைக்காரன் பாரதத்தில் வந்தது நமக்கு வளர்ச்சியை தருவதற்கு என்று கூறும் தமிழகத்தில் இருக்கும் சில தற்குறிகளுக்கு இந்த வீடியோ சமர...
