# மத சுதந்திரம் என்பது கிறிஸ்தவ கல்லறைக்கு குறிப்பிட்ட நிலத்தைக் கோரும் உரிமையை வழங்காது: அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம்
**லக்னோ/அலகாபாத், அக்டோபர் 13, 2026:** இறுதிச் சடங்குகளை மத நம்பிக்கைப்படி செய்யும் உரிமை மத சுதந்திரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம். ஆனால் உள்ளாட்சி அமைப்புக்குச் சொந்தமான குறிப்பிட்ட நிலத்தைக் கல்லறைக்காக ஒதுக்கக் கோர அது ஒரு சமூகத்துக்கு உரிமை அளிக்காது என்று அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.
நீதிபதிகள் ஜே.ஜே. முனீர், இந்திரஜீத் சுக்லா அடங்கிய அமர்வு, "கிறிஸ்தவ சமூக நல சங்கம்" தாக்கல் செய்த ரிட் மனுவை தள்ளுபடி செய்தது. இந்தச் செய்தியை லைவ்லா வெளியிட்டுள்ளது.
## வழக்கின் பின்னணி
சங்கம் சொசைட்டிகள் பதிவுச் சட்டம், 1860-இன் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்டது. கிறிஸ்தவர்களின் இறுதிச் சடங்குகளுக்கு உதவுவது அதன் நோக்கங்களில் ஒன்று. சங்கத்தின் தலைவர் வினய் குமார் பால் மூலம் உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகியது.
சர்ச்சைக்குரிய நிலம் காசியாபாத் மாவட்டம், மோதிநகர் தாலுகா, ஜலாலாபாத் பர்கனா, விசோகர் கிராமத்தில் உள்ள 0.3420 ஹெக்டேர் பரப்பளவு கொண்டது. அரசு ஆவணங்களில் இது தரிசு நிலம் (உசர்) என்று பதிவாகியுள்ளது.
சங்கத்தின் வாதங்கள்:
- அருகிலுள்ள பேகம்பாத் புதானாவில் உள்ள கிறிஸ்தவ கல்லறையில் இடம் குறைந்துவிட்டது. அதனால் அந்தப் பகுதி கிறிஸ்தவர்கள் இறுதிச் சடங்குகள் செய்வதில் பெரும் சிரமப்படுகின்றனர்.
- மோதிநகர் நகர் பாலிகா பரிஷத் வாரியம் 22 ஜனவரி 2018 அன்று தீர்மானம் எண் 11-ஐ நிறைவேற்றி, இந்த நிலத்தைக் கிறிஸ்தவ கல்லறைக்கு ஒதுக்க முன்மொழிந்தது.
- அந்தத் தீர்மானம் மாவட்ட நிர்வாகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டும், நிலம் மாற்றப்படவோ ஒதுக்கப்படவோ இல்லை.
- இதையடுத்து சங்கம் பல மனுக்களை அளித்து, தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம், 2005-இன் கீழும் விவரங்களைப் பெற்றது.
சங்கம் முன்பே பொதுநல வழக்கு (PIL) மூலம் உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகியிருந்தது. அந்த வழக்கில் நீதிமன்றம் அளித்த உத்தரவுகளின்படி, காசியாபாத் கூடுதல் மாவட்ட ஆட்சியர் (நிர்வாகம்) இந்த ஆண்டு ஜனவரியில் உத்தரப் பிரதேச வருவாய்ச் சட்டத் தொகுப்பு, 2006-இன் பிரிவு 77(2)-ன் கீழ் சங்கத்தின் கோரிக்கையை நிராகரித்தார். அந்த நிராகரிப்பை எதிர்த்தே இந்த ரிட் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது.
## அரசுத் தரப்பு நிலைப்பாடு
மாவட்ட அதிகாரிகள் முன்வைத்த கருத்துகள்:
- நிலம் தரிசாகப் பதிவாகி, காலியாகக் கிடக்கிறது. எந்தச் சமூகமும் பாரம்பரியமாக அதை மயானமாகப் பயன்படுத்தவில்லை.
- துணை ஆட்சியரின் (SDM) அறிக்கையில், இந்த நிலத்தைக் கிறிஸ்தவ சமூகத்துக்கு ஒதுக்கினால் எதிர்காலத்தில் சமூகங்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் எழக்கூடும் என்று மற்ற உள்ளூர்வாசிகளும் சமூகங்களும் அச்சம் தெரிவித்து விண்ணப்பித்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
- அருகிலேயே ஒரு கிறிஸ்தவ கல்லறை ஏற்கெனவே செயல்பாட்டில் உள்ளது.
இவற்றின் அடிப்படையில், தற்போதைய நிலையில் நிலத்தை ஒதுக்க நியாயமான காரணம் இல்லை என்று அதிகாரிகள் முடிவு செய்தனர்.
## உயர்நீதிமன்றத்தின் கருத்துகள்
**1. நிலத்தை மாற்றுவது நிர்வாக முடிவு.** வருவாய்ச் சட்டத் தொகுப்பின் கீழ், கிராம சபை அல்லது உள்ளாட்சி அமைப்பிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட நிலத்தைப் பொதுப் பயன்பாட்டு நிலமாக மாற்ற முடியும். ஆனால் பல காரணிகளையும் சூழ்நிலைகளையும் கருத்தில் கொண்டு எடுக்கப்படும் நிர்வாக முடிவு அது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.
**2. நீதிமன்றத்தில் நிலைநாட்டக்கூடிய உரிமை இல்லை.** பொதுப் பயன்பாட்டுக்கு அல்லாத குறிப்பிட்ட நிலத்தை மயானத்துக்கான பொது நிலமாக மாற்றும்படி கோர, யாருக்கும் நீதிமன்றத்தில் நிலைநாட்டக்கூடிய உரிமை இல்லை என்று அமர்வு தெளிவுபடுத்தியது.
**3. மத சுதந்திர வாதம்.** மத நம்பிக்கைப்படி இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்யும் உரிமை மத சுதந்திரத்தின் பகுதியாக இருக்கலாம் என்பதை நீதிமன்றம் ஒப்புக்கொண்டது. ஆனால் அந்த உரிமையைக் காரணம் காட்டி, உள்ளாட்சி அமைப்புக்குச் சொந்தமான ஒரு குறிப்பிட்ட நிலத்தைக் கிறிஸ்தவ கல்லறைக்கு ஒதுக்கும்படி வற்புறுத்த முடியாது என்று தீர்ப்பளித்தது.
**4. இடப்பற்றாக்குறை இருந்தால்...** உண்மையிலேயே இடப்பற்றாக்குறை இருந்தால், அந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் அனைத்துக் குடிமக்களின் பரந்த மற்றும் பல்வேறு பொது நலன்களைக் கருத்தில் கொண்டு அதிகாரிகள் அத்தகைய கோரிக்கையைப் பரிசீலிக்கலாம் என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. அதாவது, கிறிஸ்தவ சமூகத்துக்கு இடம் ஒதுக்கவே கூடாது என்று தீர்ப்பு சொல்லவில்லை. குறிப்பிட்ட அந்த நிலத்தையே கோரும் உரிமை இல்லை என்பதே தீர்ப்பின் சாரம்.
## தீர்ப்பு
மனுதாரர் கோரிய குறிப்பிட்ட நிலத்துக்கான கோரிக்கையை நிராகரித்த உத்தரவை ரத்து செய்ய நீதிமன்றத்தில் நிலைநாட்டக்கூடிய அடிப்படை எதுவும் இல்லை என்று கண்ட உயர்நீதிமன்றம், ரிட் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்தது.
**வழக்கு:** Christian Community Welfare Society vs. State of U.P. and Others (2026 LiveLaw (AB) 834)
*குறிப்பு: இது லைவ்லா செய்தியின் அடிப்படையில் தமிழில் எழுதப்பட்ட சுருக்கம். முழுத் தீர்ப்பை லைவ்லா பக்கத்தில் உள்ள இணைப்பில் படிக்கலாம்.*
இந்த நிலையில், சொத்து விவரங்களை மறைத்த வேட்பாளர்களின் தேர்தல் வழக்குகளில் உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய 4 முக்கிய தீர்ப்புகள் என்ன சொல்கின்றன? விஜய் வழக்கில் இந்தத் தீர்ப்புகள் எந்த அளவுக்குப் பொருந்தும்?
விஜய்யின் பெரம்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதி தேர்தல் வெற்றியை எதிர்த்து சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் தொடரப்பட்டுள்ள வழக்கை விசாரித்த நீதிபதி வி.லட்சுமி நாராயணன், வேட்பாளர் சொத்து விவரங்களைத் தெரிவிக்காமல் விடுவது தொடர்பாக சில முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்பியிருந்தார்.
“He had declared 600 crore in assets. Can missing out 30 crore worth of assets amount to corrupt practice?” ரூ.600 கோடி மதிப்பிலான சொத்துகளை விஜய் அறிவித்துள்ளார். அதில் ரூ.30 கோடி மதிப்பிலான சொத்து விவரங்களை தெரிவிக்காமல் விட்டிருந்தால் தேர்தல் முறைகேடாகுமா?
“If I decided to vote for Vijay, it wouldn’t matter to me if he owns what property. Do you think it would make a difference to a voter in Perambur if Vijay had failed to disclose 30 crore worth of assets?” நான் விஜய்க்கு வாக்களிக்க முடிவு செய்துவிட்டால், அவருக்கு என்னென்ன சொத்துகள் இருக்கின்றன என்பது எனக்கு முக்கியமாக இருக்காது. ரூ.30 கோடி மதிப்பிலான சொத்து விவரங்களை விஜய் தெரிவிக்காமல் விட்டிருந்தால், அது பெரம்பூர் வாக்காளரின் முடிவில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துமா?
“While becoming a judge, you’re supposed to declare your assets. Do you think I sat and prepared the list? I relied on my chartered accountant. Similarly, do you think Vijay sat and wrote down all his assets? He would’ve definitely relied on a CA. The CA might’ve missed some assets. For that, can the election be set aside?” நீதிபதியாகும்போது சொத்து விவரங்களை அறிவிக்க வேண்டும். அந்தப் பட்டியலை நானே தயாரித்திருப்பேன் என்று நினைக்கிறீர்களா? நான் எனது ஆடிட்டரைத்தான் நம்பியிருந்தேன். அதேபோல விஜய் தனது சொத்து விவரங்களை அவரே எழுதியிருப்பாரா? அவரும் நிச்சயமாக ஆடிட்டரை நம்பியிருப்பார். ஆடிட்டர் சில சொத்து விவரங்களை விட்டிருக்கலாம். அதற்காக அவரது தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்ய முடியுமா? (ஆதாரம்:https://www.livelaw.in/amp/high-court/madras-high-court/madras-high-court-cm-joseph-vijay-question-not-disclosing-30-crore-corrupt-practice-553506)
நீதிபதி லட்சுமி நாராயணன் எழுப்பிய இந்தக் கேள்விகளுக்கு, வேட்பாளர்களின் சொத்து விவரங்கள் தொடர்பாக உச்சநீதிமன்றம் ஏற்கெனவே வழங்கிய 4 முக்கியத் தீர்ப்புகள் என்ன சொல்கின்றன என்பதைப் பார்க்கலாம்.
2014-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு சொல்வது என்ன?
வேட்பாளர் சொத்து விவரங்களை மறைத்தது தொடர்பாக 2014-ம் ஆண்டு மே 9-ம் தேதி, Kisan Shankar Kathore vs Arun Dattatraya Sawant வழக்கில் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் சுரீந்தர் சிங் நிஜ்ஜார், ஏ.கே. சிக்ரி ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு முக்கியமான தீர்ப்பை வழங்கியது.
மகாராஷ்டிரா மாநிலம் அம்பர்நாத் சட்டமன்றத் தொகுதியில் வெற்றி பெற்ற கிசான் சங்கர் கதோரே, தனது மனைவியின் சொத்துகள், அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய நிலுவைத் தொகைகள், பங்குதாரராக இருந்த நிறுவனத்தின் சொத்து விவரங்கள் உள்ளிட்டவற்றை வேட்புமனுவுடன் தாக்கல் செய்த பிரமாணப் பத்திரத்தில் மறைத்ததாக வழக்கு தொடரப்பட்டது.
இந்த வழக்கை விசாரித்த மும்பை உயர் நீதிமன்றம், அவரது வேட்புமனு முறையற்ற வகையில் ஏற்கப்பட்டதாகக் கூறி தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்தது. இதை எதிர்த்து கிசான் சங்கர் கதோரே உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.
இந்த மேல்முறையீட்டை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு:
When the Court gives such a finding, which would have resulted in rejection, the effect would be same, namely, such a candidate was not entitled to contest and the election is void. Otherwise, it would be an anomalous situation that even when criminal proceedings under Section 125A of the Act can be initiated and the selected candidate is criminally prosecuted and convicted, but the result of his election cannot be questioned. This cannot be countenanced.
நீதிமன்ற விசாரணையில், ஒரு வேட்பாளர் முக்கியமான தகவல்களை மறைத்திருப்பதும், அதன் காரணமாக அவரது வேட்புமனு நிராகரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதும் கண்டறியப்பட்டால், அந்த வேட்பாளர் தேர்தலில் போட்டியிடத் தகுதியற்றவர். அவர் வெற்றி பெற்றிருந்தாலும் அந்தத் தேர்தல் வெற்றி செல்லாது.
முக்கியமான தகவல்களை மறைத்ததற்காக ஒரு வேட்பாளர் மீது மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் 125A பிரிவின் கீழ் குற்றவியல் வழக்கு தொடரவும், குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் தண்டனை விதிக்கவும் முடியும். ஆனால், அதே தவறுக்காக அவரது தேர்தல் வெற்றியை மட்டும் கேள்விக்குள்ளாக்க முடியாது என்று கூறுவது முரண்பாடானது. அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.
2018-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு சொல்வது என்ன?
வேட்பாளர்கள் தங்களுடைய சொத்து விவரங்கள் மற்றும் வருமானத்திற்கான ஆதாரங்களை வெளியிடுவது தொடர்பாக 2018-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 16-ம் தேதி, Lok Prahari vs Union of India வழக்கில் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் ஜே. செலமேஸ்வர், எஸ். அப்துல் நசீர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு முக்கியமான தீர்ப்பை வழங்கியது.
தேர்தலில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்கள், அவர்களுடைய மனைவி அல்லது கணவர் மற்றும் அவர்களைச் சார்ந்திருப்பவர்களின் சொத்து விவரங்கள் மட்டுமல்லாமல், அந்தச் சொத்துகள் மற்றும் வருமானத்திற்கான ஆதாரங்களையும் வெளியிட வேண்டும் என்று லோக் பிரஹரி என்ற அமைப்பு உச்சநீதிமன்றத்தில் பொதுநல வழக்கு தொடர்ந்தது.
இந்த வழக்கை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றம் தமது தீர்ப்பில் கூறியதாவது:
”For the very same logic as adopted by this Court in Krishnamoorthy, we are also of the opinion that the non- disclosure of assets and sources of income of the CANDIDATES and their ASSOCIATES would constitute a corrupt practice falling under heading ‘undue influence’ as defined under Section 123(2) of the RP Act of 1951.”
கிருஷ்ணமூர்த்தி வழக்கில் இந்த உச்சநீதிமன்றம் பின்பற்றிய அதே சட்ட அடிப்படையில், தேர்தலில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்களும் அவர்களுடன் தொடர்புடையவர்களும் தங்களுடைய சொத்துகள் மற்றும் வருமான ஆதாரங்கள் குறித்த விவரங்களை வெளியிடாமல் இருப்பது, 1951-ம் ஆண்டு மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் 123(2) பிரிவில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ள ‘முறையற்ற செல்வாக்கு செலுத்துதல்’ என்ற வகையின் கீழ் வரும் தேர்தல் முறைகேடாகும் என்று நாங்களும் கருதுகிறோம்.
இந்த 2 தீர்ப்புகள் மட்டும் இல்லாமல் வேட்பாளரின் சொத்து விவரம் தொடர்பாக 2024-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 9-ம் தேதி உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய இன்னொரு வழக்கின் தீர்ப்பையும் நாம் குறிப்பிடலாம்.
2024-ம் ஆண்டு தீர்ப்பு என்ன?
அருணாச்சலப் பிரதேசத்தில் காரிகோ கிரி என்ற எம்எல்ஏ, தனது குடும்பத்தினரின் பெயரில் இருந்ததாகக் கூறப்பட்ட 3 வாகனங்களின் விவரங்களை வேட்புமனுவில் தெரிவிக்கவில்லை என்று வழக்கு தொடரப்பட்டது. இதனால் அவரது தேர்தல் வெற்றியை உயர் நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது.
ஆனால், வேட்புமனு தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பே அந்த வாகனங்கள் விற்கப்பட்டிருந்தன அல்லது அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டிருந்தன என்பதைக் கருத்தில் கொண்ட உச்சநீதிமன்றம், அவற்றை அறிவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்று கூறி அவரது தேர்தல் வெற்றியை உறுதி செய்தது.
அந்த உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில்,
“It is not necessary that a candidate declare every item of movable property that he or his dependent family members own, such as clothing, shoes, crockery, stationery and furniture, etc., unless the same is of such value as to constitute a sizeable asset in itself or reflect upon his candidature, in terms of his lifestyle, and require to be disclosed.”
வேட்பாளரோ அவரைச் சார்ந்த குடும்பத்தினரோ வைத்திருக்கும் உடைகள், காலணிகள், வீட்டுப் பொருட்கள் போன்ற ஒவ்வொரு சிறிய பொருளையும் அறிவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால், அவற்றில் ஏதேனும் அதிக மதிப்புள்ள சொத்தாக இருந்தாலோ, வேட்பாளரின் வாழ்க்கை முறையை வெளிப்படுத்தும் முக்கியமான சொத்தாக இருந்தாலோ, அதைப் பற்றிய விவரங்களை அறிவிக்க வேண்டும் என்கிறது.
விஜய் வழக்கில் நீதிபதி வி. லட்சுமி நாராயணன் தெரிவித்த கருத்துகளும் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளும்
1.ரூ.600 கோடி சொத்துகளை அறிவித்த விஜய், ரூ.30 கோடி மதிப்பிலான சொத்து விவரங்களை தெரிவிக்காதது தேர்தல் முறைகேடாகுமா?
2014-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: ஒரு வேட்பாளர் முக்கியமான சொத்து விவரங்களை மறைத்ததால் அவரது வேட்புமனு நிராகரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டால் அவர் வெற்றி பெற்றிருந்தாலும் அந்த வெற்றியை ரத்து செய்ய முடியும்.
முக்கியமான சொத்து விவரங்களை மறைத்த வேட்பாளர் மீது குற்றவியல் நடவடிக்கை எடுக்கவும், குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் தண்டனை விதிக்கவும் சட்டத்தில் வழி உள்ளது.
2024-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: வேட்பாளர் தனது ஒவ்வொரு சிறிய சொத்து விவரத்தையும் தெரிவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால், அதிக மதிப்புள்ள முக்கியமான சொத்துகளைத் தெரிவிக்க வேண்டும்.
2018-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: வேட்பாளர்களும் அவர்களுடன் தொடர்புடையவர்களும் தங்களுடைய சொத்துகள் மற்றும் வருமான ஆதாரங்களை மறைப்பது தேர்தல் முறைகேடாகும்.
2.விஜய்க்கு வாக்களிக்க முடிவு செய்த வாக்காளருக்கு சொத்து விவரம் முக்கியமாக இருக்குமா?
2018-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: வேட்பாளர்களின் சொத்து மற்றும் வருமான ஆதாரங்களை அறிந்துகொள்வது வாக்காளர்களின் உரிமை.
3.ஆடிட்டர் சில சொத்து விவரங்களை தவறுதலாக சேர்க்காமல் விட்டிருந்தால் அதற்காக வேட்பாளரின் தேர்தல் வெற்றியையே ரத்து செய்ய முடியுமா?
2014-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: வேட்பாளர் தாக்கல் செய்த பிரமாணப் பத்திரத்தில் முக்கியமான சொத்து விவரங்கள் மறைக்கப்பட்டிருப்பது நிரூபிக்கப்பட்டால், அவரது வேட்புமனு முறையற்ற வகையில் ஏற்கப்பட்டதாக நீதிமன்றம் முடிவு செய்ய முடியும்.
அந்த வழக்கில், சொத்து விவரங்கள் மறைக்கப்பட்டதால் தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்த மும்பை உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பை உச்சநீதிமன்றம் உறுதி செய்தது.
தேர்தல் அதிகாரி வேட்புமனுவை ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டாலும், முக்கியமான சொத்து விவரங்கள் மறைக்கப்பட்டனவா என்பதை நீதிமன்றம் பின்னர் விசாரிக்க முடியும். அந்த விவரங்கள் மறைக்கப்பட்டதால் வேட்புமனு நிராகரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று கண்டறிந்தால், தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்ய முடியும்.
2018-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: வேட்பாளர்கள் சொத்து மற்றும் வருமான ஆதாரங்களை மறைப்பது தேர்தல் முறைகேடாகும்.
2024-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு: சொத்து விவரம் விடுபட்டது என்பதற்காக மட்டுமே தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்ய முடியாது. விடுபட்ட சொத்து முக்கியமானதா, அதை அறிவிக்க வேண்டிய கட்டாயம் இருந்ததா என்பதை ஆராய வேண்டும்.
வேட்பாளர் தனது வேட்புமனுவில் கட்டாயம் தெரிவிக்க வேண்டிய முக்கியமான சொத்து விவரங்களை மறைப்பது சாதாரண விஷயமல்ல. அது தேர்தல் முறைகேடாகக் கருதப்படலாம். தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்வதற்கும் வழிவகுக்கலாம். அதேநேரத்தில், ஒவ்வொரு சிறிய சொத்து விவரமும் விடுபடுவது தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்வதற்கான காரணமாகாது என்பதையும் 2024-ம் ஆண்டு தீர்ப்பு தெளிவுபடுத்துகிறது.
இந்த 2014, 2018, 2024-ம் ஆண்டு தீர்ப்புகளுக்கு மத்தியில், சொத்து விவரங்களைத் தெரிவிக்காததற்காக மட்டுமே ஒரு வேட்பாளரின் தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்ய நீதிமன்றங்கள் அவசரப்படக் கூடாது என்று 2025-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய மற்றொரு தீர்ப்பு, விஜய் வழக்கில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
2025-ம் ஆண்டு உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு:
2023-ம் ஆண்டு தெலுங்கானா சட்டசபைத் தேர்தலில் ஆசிபாபாத் தொகுதியில் வெற்றி பெற்ற பிஆர்எஸ் எம்எல்ஏ கோவா லட்சுமியின் தேர்தல் வெற்றியை எதிர்த்து தொடரப்பட்ட வழக்கு.
கோவா லட்சுமி தனது வேட்புமனுவுடன் தாக்கல் செய்த பிரமாணப் பத்திரத்தில், முந்தைய 5 நிதியாண்டுகளில் 4 ஆண்டுகளுக்கான வருமானத்தைப் பூஜ்ஜியம் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.
ஆனால், மாவட்ட ஊராட்சித் தலைவராக இருந்தபோது மாதம் ரூ.1 லட்சம் மதிப்பூதியம் பெற்றதாகவும், முன்னாள் எம்எல்ஏவுக்கான ஓய்வூதியம் பெற்றதாகவும், இந்த வருமான விவரங்களை அவர் மறைத்ததாகவும் குற்றம்சாட்டி, அவரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட காங்கிரஸ் வேட்பாளர் அஜ்மேரா ஷியாம் தேர்தல் வழக்கு தொடர்ந்தார்.
தெலுங்கானா உயர் நீதிமன்றம் அந்த வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்தது. இதை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது.
2025-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 14-ம் தேதி உச்சநீதிமன்றம், கோவா லட்சுமி தனது பதவி மற்றும் வருமான ஆதாரம் பற்றிய விவரங்களை வேறு இடங்களில் தெரிவித்திருந்ததையும், ஓய்வூதியம் பெற்றதாகக் கூறப்பட்ட குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்படாததையும் கருத்தில் கொண்டது. குறிப்பாக, கோவா லட்சுமி முன்னாள் எம்எல்ஏவுக்கான ஓய்வூதியம் பெறவில்லை என்பதற்காக வழங்கப்பட்ட சான்றிதழையும் உச்சநீதிமன்றம் ஏற்றுக்கொண்டது.
கோவா லட்சுமி மீதான குற்றச்சாட்டுகள், அவரது தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்வதற்குப் போதுமான அளவில் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்று கூறிய உச்சநீதிமன்றம், அவரது தேர்தல் வெற்றியை உறுதி செய்தது.
அந்தத் தீர்ப்பில்,
“We are, thus, of the view that merely because a returned candidate has not disclosed certain information related to the assets, courts should not rush to invalidate the election by adopting a highly pedantic and fastidious approach, unless it is shown that such concealment or non-disclosure was of such magnitude and substantial nature that it could have influenced the election result.”
அதாவது, தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற வேட்பாளர் சில சொத்து விவரங்களைத் தெரிவிக்கவில்லை என்பதற்காக மட்டுமே, மிக நுணுக்கமாகக் குறைகளைத் தேடி அவரது தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்ய நீதிமன்றங்கள் அவசரப்படக் கூடாது.
மறைக்கப்பட்ட சொத்து விவரங்கள் மிகவும் முக்கியமானவையாகவும், தேர்தல் முடிவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய அளவுக்குத் தீவிரமானவையாகவும் இருந்தன என்பது நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.
முதல்வர் விஜய்க்கு எதிரான வழக்கில் இந்தத் தீர்ப்பு முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. ரூ.600 கோடி சொத்துகளை அறிவித்த நிலையில், ரூ.30 கோடி மதிப்புள்ள சொத்து விவரங்கள் விடுபட்டதாகக் கூறப்படுவது மட்டும் தேர்தல் வெற்றியை ரத்து செய்யப் போதுமானதா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது.
அதேநேரத்தில், ரூ.30 கோடி சொத்து விவரம் மறைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டின் தன்மையையும், அது தேர்தல் முடிவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய அளவுக்கு முக்கியமானதா என்பதையும் நீதிமன்றம்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.
இந்த நிலையில், விஜய்யின் தேர்தல் வெற்றிக்கு எதிரான மனுவை ஆரம்ப நிலையிலேயே நிராகரிக்கக் கோரிய வழக்கில் அக்டோபர் 14-ம் தேதி சென்னை உயர் நீதிமன்றம் வழங்க உள்ள தீர்ப்பு பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தி உள்ளது.
மதமாற்ற வியாபாரபாதிரி புரோக்கர்களே தான் பதிவிடுகிறார்கள். ஆனால் நாம் பாதிரிகளின் தவறுகளை சுட்டிக் காட்டினால் போதும். "பாதிரிகளை எப்படி பேசலாம். உன் மூலம் தேவனுடைய நாமம் தூசிக்கப் படுமே" என்று கிறிஸ்தவ மக்கள் அங்கலாய்ப்பார்கள். அவர்கள் இவர்களிடம் நேரில் போய் "ஏன் பொது தளத்தில் சண்டை போடுகிறீர்கள்?" என்று கேட்கட்டுமே பார்ப்போம்.
அவர்களுக்கு ஒரு நியாயம், நமக்கு ஒரு நியாயமா? ஜான் ஜெபராஜ் சொல்கிறான். நான் வேசித்தனம் பண்ணும் போது நீ விளக்கு பிடித்தாயா? என்று வயதில் மூத்த ஊழியர் அகஸ்டின் ஜெபக்குமார் அவர்களைப் பார்த்து கேட்கிறான். இது எவ்வளவு அசிங்கமான வார்த்தை? ஏசு கிறிஸ்துவோ ரோமன் மரணதண்டனையில் இறந்த மனிதன் அவரை வழிபட்டால் நரகம் தான்.
இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறினால BC இடஒதுக்கீடு இல்லை… உச்சநீதிமன்றம் அதிரடி! தமிழக அரசின் அப்பீல் மனு டிஸ்மிஸ்! Published On:
இந்து மதத்தில் இருந்து இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறியவர்கள், தாங்கள் முன்பு சார்ந்திருந்த ஜாதி அடிப்படையில் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டைப் பெற முடியாது என்று உச்சநீதிமன்றம் இன்று (அக்டோபர் 15-ந் தேதி) தீர்ப்பளித்துள்ளது. இது தொடர்பாக தமிழக அரசு 2024-ம் ஆண்டு பிறப்பித்த அரசாணையை சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை ஏற்கெனவே ரத்து செய்திருந்தது. அந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து தமிழக அரசு தாக்கல் செய்த மேல்முறையீட்டு மனுவை உச்சநீதிமன்றம் இன்று தள்ளுபடி செய்துள்ளது.
வழக்கு என்ன?
தூத்துக்குடி மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவர் சமீர் அகமது. இவரது முந்தைய பெயர் பரமசிவம். இந்து மதத்தைச் சேர்ந்த இவர், 2015-ம் ஆண்டு இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறினார். இது தொடர்பாக 2016-ம் ஆண்டு அரசிதழிலும் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டது.
பின்னர் இஸ்லாமிய முறைப்படி திருமணம் செய்துகொண்ட இவருக்கு 2 குழந்தைகள் உள்ளனர்.
இந்த நிலையில், இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறிய சமீர் அகமது, தன்னை முஸ்லிம்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகமான- லெப்பை சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராக அங்கீகரித்து, அதற்கான ஜாதிச் சான்றிதழ் வழங்க வேண்டும் என்று கயத்தாறு தாசில்தாரிடம் விண்ணப்பித்தார்.
ஆனால், அவரது விண்ணப்பத்தை தாசில்தார் நிராகரித்தார். இதனை எதிர்த்து சமீர் அகமது 2022-ம் ஆண்டு சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையில் வழக்கு தொடர்ந்தார்.
தமிழக அரசு பிறப்பித்த அரசாணை
இந்த வழக்கு நிலுவையில் இருந்தபோது, 2024-ம் ஆண்டு மார்ச் 9-ந் தேதி தமிழக பிற்படுத்தப்பட்டோர், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் மற்றும் சிறுபான்மையினர் நலத்துறை அரசாணை ஒன்றை வெளியிட்டது.
அதன்படி, இந்து மதத்தில் பிற்படுத்தப்பட்டோர், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர், சீர்மரபினர், பட்டியல் ஜாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறினால், அவர்களுக்குக் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம் (BC Muslim) ஜாதிச் சான்றிதழ் வழங்க வழிவகை செய்யப்பட்டிருந்தது.
தமிழகத்தில் அன்சார், தக்கனி முஸ்லிம்கள், துபேகுலா, லெப்பைகள் (ராவுத்தர், மரைக்காயர் உட்பட), மாப்பிள்ளை, ஷேக், சையது ஆகிய 7 சமூகங்கள் ”பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்கள்” பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்த 7 சமூகங்களில் ஒன்றைச் சேர்ந்தவராக ஜாதிச் சான்றிதழ் வழங்குவதற்கு தமிழக அரசின் அரசாணை வழிவகுத்தது.
இதனைச் சுட்டிக்காட்டிய சமீர் அகமது, தனக்கும் முஸ்லிம் லெப்பை சமூகச் சான்றிதழ் வழங்க வேண்டும் என்று உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையில் வாதிட்டார்.
உயர்நீதிமன்றம் எழுப்பிய கேள்வி
இந்த வழக்கை நீதிபதிகள் ஜி.ஆர்.சுவாமிநாதன், பி.பி.பாலாஜி ஆகியோர் அடங்கிய சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை அமர்வு விசாரித்தது.
அப்போது, இந்து மதத்தில் இருந்து இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறிய ஒருவரை எந்த அடிப்படையில் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராகக் கருத முடியும் என்று நீதிபதிகள் கேள்வி எழுப்பினர். மேலும், தமிழக அரசு பிறப்பித்த அரசாணை சட்டப்படி செல்லுமா என்பதையும் விசாரித்தனர்.
தமிழக அரசின் விளக்கம்
தமிழக அரசு தரப்பில், பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையத்தின் பரிந்துரையின் அடிப்படையில்தான் அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது.
தமிழ்நாடு பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையம் 2024-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 6-ந் தேதி அளித்த பரிந்துரையைத் தொடர்ந்து, விரிவாக ஆலோசனை நடத்தி இந்த அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்டதாக அரசு விளக்கம் அளித்தது.
ஏற்கெனவே இடஒதுக்கீட்டைப் பெற்று வந்தவர்கள் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறிய ஒரே காரணத்துக்காக அந்தச் சலுகையை இழந்துவிடக் கூடாது என்பதுதான் அரசாணையின் நோக்கம் என்றும் தமிழக அரசு வாதிட்டது. மேலும், இந்த அரசாணையால் சமூகச் சமநிலை பாதிக்கப்படாது என்றும் அரசு தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டது.
அரசாணை ரத்து
ஆனால், தமிழக அரசின் இந்த விளக்கத்தை உயர்நீதிமன்றம் ஏற்கவில்லை. ஒருவர் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறியதால் மட்டுமே, பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்கள் பட்டியலில் உள்ள குறிப்பிட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராகிவிட முடியாது என்று நீதிபதிகள் தெரிவித்தனர்.
ஒருவர் மதம் மாறுவதற்கு முன்பு எந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தார் என்பதையும், மதம் மாறிய பிறகு எந்தச் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராகக் கருதப்பட வேண்டும் என்பதையும் ஒன்றாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது என்று உயர்நீதிமன்றம் விளக்கியது.
இதையடுத்து, 2024-ம் ஆண்டு மார்ச் 9-ந் தேதி தமிழக அரசு பிறப்பித்த அரசாணை சட்டத்துக்கு முரணானது என்று கூறி சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளை ரத்து செய்தது. மேலும், சமீர் அகமதுவுக்கு முஸ்லிம் லெப்பை சமூகச் சான்றிதழ் வழங்க மறுத்த தாசில்தாரின் உத்தரவும் உறுதி செய்யப்பட்டது.
உச்சநீதிமன்றத்தில் தமிழக அரசு மேல்முறையீடு
சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையின் இந்தத் தீர்ப்பை எதிர்த்து தமிழக அரசு ஜூலை 6-ந் தேதி உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீட்டு மனு தாக்கல் செய்தது.
இந்த மனுவை நீதிபதிகள் பிரசாந்த் குமார் மிஸ்ரா, ஸ்ரீ சந்திரசேகர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு விசாரித்தது.
இந்த வழக்கில் இன்று தீர்ப்பளித்த நீதிபதிகள், இந்து மதத்தில் இருந்து இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறிய ஒருவர், மதம் மாறுவதற்கு முன்பு இருந்த ஜாதியை மட்டும் அடிப்படையாக வைத்து பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டைக் கோர முடியாது என்று தெரிவித்துள்ளனர்.
ஒருவர் இந்து மதத்தில் பிற்படுத்தப்பட்ட ஜாதியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தார் என்பதற்காக, இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறியதும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்கள் பட்டியலில் உள்ள ஒரு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராகிவிட முடியாது.
உதாரணமாக, இந்து மதத்தில் ஒருவர் பிற்படுத்தப்பட்ட ஜாதியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவர் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறியதும், முன்பு பிற்படுத்தப்பட்ட ஜாதியைச் சேர்ந்தவர் என்ற ஒரே காரணத்துக்காக முஸ்லிம் லெப்பை அல்லது பிற பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவராகச் சான்றிதழ் கோர முடியாது.
மதம் மாறுவதற்கு முன்பு இருந்த ஜாதி அடையாளத்தை, மதம் மாறிய பிறகு வேறொரு சமூகத்தின் அடையாளமாக அப்படியே மாற்ற முடியாது என்று நீதிபதிகள் விளக்கியுள்ளனர்.
அதேபோல், ஒருவர் மதம் மாறுவதற்கு முன்பு சமூகத்தில் பின்தங்கிய நிலையில் இருந்தார் என்பதற்காக மட்டும், மதம் மாறிய பிறகும் அதே அடிப்படையில் இடஒதுக்கீடு வழங்க முடியாது என்றும் தெரிவித்துள்ளனர்.
ஒருவர் குறிப்பிட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று மத அமைப்பு சான்றிதழ் வழங்குவதால் மட்டுமே அவருக்கு அந்தச் சமூகத்துக்கான இடஒதுக்கீட்டு உரிமை கிடைத்துவிடாது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் கூறியுள்ளது.
மீண்டும் இந்து மதத்துக்கு மாறினால் என்ன நடக்கும்?
இந்தத் தீர்ப்பில், மதம் மாறிய ஒருவர் மீண்டும் தனது பழைய மதத்துக்குத் திரும்புவது குறித்தும் உச்சநீதிமன்றம் விளக்கம் அளித்துள்ளது.
இந்து மதத்தில் இருந்து வேறொரு மதத்துக்கு மாறிய ஒருவர், பின்னர் மீண்டும் இந்து மதத்துக்குத் திரும்பினால், முன்பு இருந்த ஜாதி அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு தானாகக் கிடைத்துவிடாது.
அவர் முன்பு சார்ந்திருந்த ஜாதி சமூகத்துடன் மீண்டும் இணைந்துள்ளாரா, அந்தச் சமூகத்தினரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளாரா, சட்டப்படி தேவையான நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்துள்ளாரா என்பதை ஆய்வு செய்த பிறகே இடஒதுக்கீடு தொடர்பாக முடிவு எடுக்க வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.
மேலும், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின்படி இந்து, சீக்கியம், பவுத்தம் ஆகிய மதங்களைத் தவிர மற்ற மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் பட்டியல் ஜாதியினராகக் கருதப்பட முடியாது என்பதையும் நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
இதையடுத்து, தமிழக அரசின் மேல்முறையீட்டு மனுவை உச்சநீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது.
இதனால், பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம் ஜாதிச் சான்றிதழ் தொடர்பாக தமிழக அரசு பிறப்பித்த 2024-ம் ஆண்டு அரசாணையை ரத்து செய்த சென்னை உயர்நீதிமன்ற மதுரைக் கிளையின் தீர்ப்பு உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.
முஸ்லிம்களுக்கான இடஒதுக்கீடு ரத்தா?
இந்தத் தீர்ப்பால் தமிழகத்தில் ஏற்கெனவே நடைமுறையில் உள்ள பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம்களுக்கான இடஒதுக்கீடு ரத்து செய்யப்படவில்லை.
இந்து மதத்தில் இருந்து இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறிய ஒருவர், தாம் முன்பு சார்ந்திருந்த ஜாதியை மட்டும் அடிப்படையாக வைத்து பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு முஸ்லிம் பட்டியலில் உள்ள 7 சமூகங்களில் ஒன்றைச் சேர்ந்தவராகச் சான்றிதழ் பெற முடியாது என்பதுதான் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சம்.
அதிமுகவிலிருந்து விலகி முதல்வர் விஜய் தலைமையிலான ஆளும் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தில் இணைந்த 6 எம்.எல்.ஏ.க்களின் ராஜினாமாக்களை சபாநாயகர் ஏற்றுக்கொண்டது செல்லாது என்றும், அவர்கள் மீதான தகுதி நீக்க மனுக்களை முதலில் விசாரிக்க வேண்டும் என்றும் கோரி அதிமுக கொறடா அக்ரி எஸ்.எஸ். கிருஷ்ணமூர்த்தி 4 வழக்குகளைத் தொடர்ந்திருந்தார். இதே விவகாரத்தில் தேசிய மக்கள் சக்தி கட்சித் தலைவர் எம்.எல். ரவியும் ஒரு வழக்குத் தொடர்ந்திருந்தார். இந்த 5 வழக்குகளில்தான் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.
அதிமுகவிலிருந்து விலகிய 6 எம்.எல்.ஏ.க்களின் ராஜினாமாக்களை சபாநாயகர் ஏற்றுக்கொண்டது செல்லும் என்று அக்டோபர் 13-ந் தேதி சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. தலைமை நீதிபதி சுஷ்ருத் அரவிந்த் தர்மாதிகாரி, நீதிபதி ஜி. அருள் முருகன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு வழங்கிய இந்தத் தீர்ப்பு 109 பக்கங்களைக் கொண்டது.
இந்தத் தீர்ப்பில் அதிமுகவின் மன்னிப்புக் கடிதம், ராஜினாமாக்களை சபாநாயகர் ஏற்றுக்கொண்ட விதம், கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் நிலுவையில் உள்ள நடவடிக்கைகள், சபாநாயகரின் அதிகாரங்கள், நீதிமன்றம் தலையிடுவதற்கான சட்ட அடிப்படை ஆகியவை விரிவாக ஆராயப்பட்டுள்ளன.
2026-ம் ஆண்டு மே 11-ந் தேதி அதிமுக கொறடா உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. மே 13-ந் தேதி சட்டப்பேரவையில் நடைபெற்ற நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் முதல்வர் விஜய் தலைமையிலான அரசுக்கு எதிராக வாக்களிக்க வேண்டும் என்று அதிமுக எம்.எல்.ஏ.க்களுக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது.
ஆனால் எஸ்.பி. வேலுமணி தலைமையிலான அதிமுகவின் அதிருப்தி அணியைச் சேர்ந்த 25 எம்.எல்.ஏ.க்கள் அந்த உத்தரவை மீறி விஜய் அரசுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தனர்.
இதையடுத்து அதிமுக சார்பில் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 10-வது அட்டவணையின் (Tenth Schedule) கீழ் தகுதி நீக்க மனுக்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டன.
தீர்ப்பின் 20, 21-வது பக்கங்களில் இந்த நிகழ்வுகளை நீதிபதிகள் பதிவு செய்துள்ளனர்.
அதிமுகவின் மன்னிப்புக் கடிதம்
இந்த வழக்கில் மிகவும் முக்கியமான ஆவணமாக மே 27-ந் தேதி அதிமுக சபாநாயகருக்கு அனுப்பிய கடிதம் இடம்பெற்றுள்ளது.
தீர்ப்பின் 22-வது பக்கத்தில், அதிமுகவின் கடிதத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது நீதிபதிகள் இவ்வாறு பதிவு செய்துள்ளனர்:
“Interestingly, on 27.05.2026 AIADMK, through its letter communication dated 27.05.2026 addressed to the Speaker, TNLA sought condonation of conduct of all the MLAs of the rebel faction, who had voted against the party whip on 13.05.2026.”
அதாவது, மே 13-ந் தேதி கொறடா உத்தரவை மீறிய அதிருப்தி அணி எம்.எல்.ஏ.க்களின் செயலை மன்னிக்கக் கோரி அதிமுகவே மே 27-ந் தேதி சபாநாயகருக்குக் கடிதம் அனுப்பியிருந்தது என்பதை நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
அந்தக் கடிதத்தில் 14 எம்.எல்.ஏ.க்கள் மன்னிப்புக் கேட்டதாகவும், அவர்களது விளக்கங்களை ஏற்றுக்கொண்டு மன்னிக்க அதிமுக முடிவு செய்ததாகவும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
தீர்ப்பின் 23-வது பக்கத்தில் அந்தக் கடிதத்தின் 6-வது பத்தியை நீதிபதிகள் மேற்கோள் காட்டியுள்ளனர். அதில், “In consequence, no disqualification has been incurred by the aforesaid Members under Paragraph 2(1)(b) of the Tenth Schedule” என்று அதிமுக தெரிவித்திருந்தது.
அதாவது, கட்சி மன்னிப்பு வழங்கியதால் சம்பந்தப்பட்ட உறுப்பினர்கள் மீது கொறடா உத்தரவை மீறியதற்கான தகுதி நீக்கம் ஏற்படவில்லை என்பது அதிமுகவின் நிலைப்பாடாக இருந்தது.
அந்த 14 பேருக்கு எதிரான தகுதி நீக்க நடவடிக்கைகளை கைவிட வேண்டும் என்றும் சபாநாயகரிடம் அதிமுக கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.
மேலும், இந்த மன்னிப்பு குறிப்பிட்ட 14 பேருக்கு மட்டுமே பொருந்தும்; மற்ற எம்.எல்.ஏ.க்கள் மீதான நடவடிக்கைகளுக்குப் பொருந்தாது என்றும் கடிதத்தின் 7-வது பத்தியில் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
2 விஜயபாஸ்கர்களின் பெயர்கள்
இந்த மன்னிப்புக் கடிதத்தில் சி. விஜயபாஸ்கர், எம்.ஆர். விஜயபாஸ்கர் ஆகியோரின் பெயர்கள் இடம்பெற்றிருந்ததைத் தீர்ப்பின் 24-வது பக்கத்தில் நீதிபதிகள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
“Names of defecting MLAs C.Vijay Bhaskar and M.R.Vijay Bhaskar appeared at Serial Nos.5 and 6 of the table of the 14 members”
என்று நீதிபதிகள் பதிவு செய்துள்ளனர்.
அதாவது, மன்னிப்பு வழங்கப்பட்ட 14 பேரின் பட்டியலில் சி. விஜயபாஸ்கர் 5-வது இடத்திலும், எம்.ஆர். விஜயபாஸ்கர் 6-வது இடத்திலும் இருந்தனர்.
இந்த 2 பேருக்கு எதிரான தகுதி நீக்க மனுக்கள் திரும்பப் பெறப்பட்ட பிறகு மீண்டும் புதிய மனுக்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டதற்கான விவரங்கள் வழக்கில் இல்லை என்பதையும் நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
ஜூன் 29-ந் தேதி தேர்தல் ஆணையத்திடம் அளிக்கப்பட்ட மனுவில் இந்த 2 பேரின் ராஜினாமா, அதற்குப் பின்னால் பண பேரம் இருந்ததா என்பது குறித்து விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று கோரப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அந்த மனுவை, சபாநாயகரிடம் கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் தாக்கல் செய்யப்பட்ட புதிய தகுதி நீக்க மனுவாகக் கருத முடியாது.
இதுகுறித்து தீர்ப்பின் 26-வது பக்கத்தில் நீதிபதிகள், “There is no material, document or assertion coming forth or available on record which points out to any pending disqualification proceedings” என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
அதாவது, மன்னிப்புக் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து மனுக்கள் திரும்பப் பெறப்பட்ட பிறகு, இந்த 2 பேர் மீது தகுதி நீக்க நடவடிக்கைகள் நிலுவையில் இருப்பதைக் காட்டும் ஆவணங்களோ ஆதாரங்களோ இல்லை என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.
எனவே சி. விஜயபாஸ்கர், எம்.ஆர். விஜயபாஸ்கர் ஆகியோரின் தகுதி நீக்கம் தொடர்பான கேள்வியை இந்தத் தீர்ப்பில் ஆய்வு செய்யவில்லை என்றும் நீதிபதிகள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
4 பேர் மீதான நடவடிக்கைகள் மட்டும் நிலுவை
தீர்ப்பின் 43 மற்றும் 60-வது பக்கங்களில், ராஜினாமா செய்த 6 பேரில் 4 பேர் மீது தகுதி நீக்க நடவடிக்கைகள் நிலுவையில் இருந்ததாக நீதிபதிகள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
எஸ். ஜெயக்குமார், மரகதம் குமரவேல், பி. சத்தியபாமா, இசக்கி சுப்பையா ஆகியோர் மீதான நடவடிக்கைகள் தொடர்ந்தன.
மற்ற 2 பேரான சி. விஜயபாஸ்கர், எம்.ஆர். விஜயபாஸ்கர் மீதான மனுக்கள் அதிமுகவின் மன்னிப்புக் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து திரும்பப் பெறப்பட்டிருந்தன.
தீர்ப்பின் 60-வது பக்கத்தில், 14 பேருக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் திரும்பப் பெறப்பட்டதை மீண்டும் சுட்டிக்காட்டிய நீதிபதிகள், மீதமுள்ள 4 பேர் மீது நடவடிக்கைகள் நிலுவையில் இருப்பதாக அடுத்த பக்கத்தில் விளக்கியுள்ளனர்.
ராஜினாமாவுக்குப் பின்னால் பணபேரமா?
மே 25-ந் தேதி 3 எம்.எல்.ஏ.க்களின் ராஜினாமாக்களை சபாநாயகர் சுமார் 2 மணி நேரத்துக்குள் ஏற்றுக்கொண்டது குறித்து அதிமுக தரப்பு கடுமையான குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைத்தது.
ராஜினாமாக்களுக்குப் பின்னால் பண பேரம், அரசியல் ஆதாயம், நிர்பந்தம் ஆகியவை இருந்திருக்கலாம் என்றும், சபாநாயகர் உரிய விசாரணை நடத்தாமல் அவசரமாக ராஜினாமாக்களை ஏற்றுக்கொண்டதாகவும் அதிமுக வாதிட்டது.
தீர்ப்பின் 44-வது பக்கத்தில் இந்த வாதத்தைப் பதிவு செய்த நீதிபதிகள், ராஜினாமாக்களுக்குப் பின்னால் இருந்த உண்மையான நோக்கத்தை அறிய சபாநாயகர் விரிவான விசாரணை நடத்தியிருக்க வேண்டுமா என்ற கேள்வியை ஆய்வுக்கு எடுத்துக்கொண்டனர்.
இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் அதிமுக தரப்பின் வாதங்களே தவிர, பண பேரம் நடைபெற்றதாக நீதிமன்றம் கண்டறியவில்லை.
ராஜினாமா தொடர்பான அரசியலமைப்புச் சட்ட விளக்கம்
தீர்ப்பின் 45 முதல் 52-வது பக்கங்கள் வரை, அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 33-வது திருத்தம் மற்றும் Article 190(3)(b) ஆகியவற்றை நீதிபதிகள் விரிவாக ஆய்வு செய்துள்ளனர்.
இந்தச் சட்டத் திருத்தத்திற்கு முன்பு எம்.எல்.ஏ. ஒருவர் ராஜினாமா கடிதம் அளித்தாலே அது நடைமுறைக்கு வரும் நிலை இருந்தது. பின்னர் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட ராஜினாமாக்கள், போலியான கடிதங்கள் போன்றவற்றைத் தடுப்பதற்காக சபாநாயகரின் ஒப்புதல் அவசியமாக்கப்பட்டது.
தீர்ப்பின் 49-வது பக்கத்தில், ராஜினாமா செய்வது சம்பந்தப்பட்ட எம்.எல்.ஏ.வின் தனிப்பட்ட முடிவு என்றும், அவர் பதவியில் தொடர விரும்பாவிட்டால் அதற்கான உரிமை அவருக்கு உள்ளது என்றும் நீதிபதிகள் விளக்கியுள்ளனர்.
இதன் தொடர்ச்சியாக 52-வது பக்கத்தில், ராஜினாமா உண்மையானதா, சம்பந்தப்பட்ட உறுப்பினர் தன்னிச்சையாக அளித்தாரா, கட்டாயப்படுத்தப்பட்டாரா என்பதைத்தான் சபாநாயகர் விசாரிக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
ராஜினாமாவின் பின்னணியில் உள்ள ஒவ்வொரு அரசியல் நோக்கத்தையும் ஆராயும் விரிவான விசாரணையை நடத்த வேண்டியதில்லை என்பதே நீதிமன்றத்தின் முடிவு.
ராஜினாமாவை ஏற்றது செல்லும்
இந்த வழக்கில் எம்.எல்.ஏ.க்கள் நேரில் ஆஜராகி தங்களது கையெழுத்துடன் ராஜினாமா கடிதங்களை அளித்திருந்தனர்.
சபாநாயகர் அவர்களிடம் தனித்தனியாக விசாரித்த பிறகே ராஜினாமாக்களை ஏற்றுக்கொண்டதாக எதிர்மனுதாரர்கள் தெரிவித்திருந்தனர்.
அதிமுக தரப்பில் முன்வைக்கப்பட்ட சந்தேகங்கள் மட்டுமே ராஜினாமாக்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டவை என்பதை நிரூபிக்கப் போதுமானவை அல்ல என்று நீதிமன்றம் கருதியது.
தீர்ப்பின் 106-வது பக்கத்தில், “The resignations tendered by the defecting MLAs were ‘genuine’ & ‘voluntary’” என்று நீதிபதிகள் தங்களது இறுதி முடிவைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
அதாவது, சம்பந்தப்பட்ட எம்.எல்.ஏ.க்கள் அளித்த ராஜினாமாக்கள் உண்மையானவை, தன்னிச்சையானவை என்று நீதிமன்றம் முடிவு செய்துள்ளது.
எனவே ராஜினாமாக்களை சபாநாயகர் ஏற்றுக்கொண்டதும், சம்பந்தப்பட்ட தொகுதிகள் காலியானதாக அறிவிக்கப்பட்டதும் செல்லும் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுள்ளது.
ராஜினாமாவும் தகுதி நீக்கமும் தனித்தனி நடைமுறைகள்
தகுதி நீக்க மனுக்கள் நிலுவையில் இருக்கும்போது ராஜினாமாக்களை ஏற்க முடியாது என்ற அதிமுகவின் வாதத்தையும் நீதிமன்றம் நிராகரித்தது.
Article 190(3)(b)-ன் கீழ் ராஜினாமா ஏற்கப்படுவது ஒரு நடைமுறை. Tenth Schedule-ன் கீழ் கட்சித் தாவல் தகுதி நீக்கம் குறித்து முடிவெடுப்பது மற்றொரு நடைமுறை.
தீர்ப்பின் 106-வது பக்கத்தில், “resignation and disqualification are two distinct constitutional processes” என்று நீதிபதிகள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
அதாவது, ராஜினாமாவும் தகுதி நீக்கமும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் தனித்தனி நடைமுறைகள். ஒன்றை முடித்த பிறகுதான் மற்றொன்றை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை.
இதனால், தகுதி நீக்க மனுக்கள் நிலுவையில் இருந்தபோதும் சம்பந்தப்பட்ட எம்.எல்.ஏ.க்களின் ராஜினாமாக்களை ஏற்க சபாநாயகருக்கு அதிகாரம் இருந்ததாக நீதிமன்றம் முடிவு செய்துள்ளது.
ராஜினாமா செய்தாலும் தகுதி நீக்க வழக்கு தொடரும்
அதே நேரத்தில், ராஜினாமா செய்துவிட்டதால் கட்சித் தாவல் தகுதி நீக்க நடவடிக்கையிலிருந்து தப்பிவிட முடியாது என்பதையும் நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
இதற்காக கர்நாடக எம்.எல்.ஏ.க்கள் தொடர்பான Shrimanth Balasaheb Patil v. Karnataka Legislative Assembly வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பை மேற்கோள் காட்டியுள்ளது.
ஒருவர் ராஜினாமா செய்துவிட்டாலும், அவர் பதவியில் இருந்தபோது நிகழ்ந்ததாகக் கூறப்படும் கட்சித் தாவல் தொடர்பான நடவடிக்கைகள் சட்டப்படி முடிக்கப்பட வேண்டும்.
தீர்ப்பின் 107-வது பக்கத்தில், “The acceptance of resignations does not render the pending disqualification proceedings academic or infructuous” என்று நீதிபதிகள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
அதாவது, ராஜினாமா ஏற்கப்பட்டதால் நிலுவையில் உள்ள தகுதி நீக்க மனுக்கள் பயனற்றதாகிவிடாது. அவற்றை சபாநாயகர் விசாரித்து இறுதி முடிவெடுக்க வேண்டும்.
தீர்ப்பின் 79 முதல் 85-வது பக்கங்களில், தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டால் ஏற்படக்கூடிய சட்ட விளைவுகளையும் நீதிபதிகள் ஆராய்ந்துள்ளனர்.
Article 164(1-B), Article 361-B ஆகியவற்றின்படி, கட்சித் தாவல் காரணமாக தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டவர்களுக்கு அமைச்சர் பதவி மற்றும் ஊதியம் பெறும் அரசியல் பதவிகளை வகிப்பதில் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குக் கட்டுப்பாடுகள் ஏற்படலாம்.
ஆனால் தகுதி நீக்க மனு நிலுவையில் இருப்பதாலேயே ஒருவர் தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டுவிட்டதாகக் கருத முடியாது என்பதையும் நீதிமன்றம் விளக்கியுள்ளது.
4 மாதங்களாக நோட்டீஸ் மட்டுமே
தகுதி நீக்க மனுக்களை விசாரிப்பதில் ஏற்பட்ட தாமதம் குறித்து நீதிபதிகள் முக்கியமான கருத்துகளைத் தெரிவித்துள்ளனர்.
தீர்ப்பின் 90-வது பக்கத்தில், மே 13-ந் தேதி கொறடா உத்தரவு மீறப்பட்டதைத் தொடர்ந்து தாக்கல் செய்யப்பட்ட தகுதி நீக்க மனுக்கள் 4 மாதங்களுக்கும் மேலாக நிலுவையில் இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
இந்தக் காலத்தில் சம்பந்தப்பட்ட எம்.எல்.ஏ.க்களுக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டதைத் தவிர விசாரணையில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்படவில்லை என்று நீதிமன்றம் பதிவு செய்துள்ளது.
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்பு வகிக்கும் சபாநாயகர், தனிப்பட்ட அரசியல் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டு தனது கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்.
இத்தகைய வழக்குகளில் தாமதம் ஏற்படுவது கட்சித் தாவல் தடைச் சட்டத்தின் நோக்கத்தையே பாதிக்கக்கூடும் என்பதையும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.
சபாநாயகரின் அதிகாரத்தில் நீதிமன்றம் தலையிட முடியுமா?
தகுதி நீக்க மனுக்கள் மீது சபாநாயகர் இறுதி முடிவெடுக்காத நிலையில், நீதிமன்றம் தலையிட முடியாது என்று எதிர்மனுதாரர்கள் வாதிட்டனர்.
இந்த வாதத்தை ஆராய்ந்த நீதிபதிகள், Kihoto Hollohan v. Zachillhu, Rajendra Singh Rana v. Swami Prasad Maurya, Subhash Desai v. State of Maharashtra, Keisham Meghachandra Singh v. Speaker, Manipur Legislative Assembly உள்ளிட்ட உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புகளை மேற்கோள் காட்டியுள்ளனர்.
கட்சித் தாவல் தகுதி நீக்க மனுக்களை விசாரிக்கும்போது சபாநாயகர் ஒரு Tribunal ஆகச் செயல்படுகிறார். அவரது முடிவுகள் குறிப்பிட்ட சட்ட வரம்புகளுக்குள் நீதிமன்ற ஆய்வுக்கு உட்பட்டவை.
தீர்ப்பின் 95 முதல் 98-வது பக்கங்களில், தகுதி நீக்க மனுக்கள் மீது முடிவெடுக்காமல் சபாநாயகர் காலம் கடத்தினால், நீதிமன்றம் தலையிட்டு உரிய உத்தரவுகளைப் பிறப்பிக்க முடியும் என்று விளக்கப்பட்டுள்ளது.
இதில் மணிப்பூர் சட்டப்பேரவை தொடர்பான Keisham Meghachandra Singh வழக்கில், விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகள் இல்லாவிட்டால் தகுதி நீக்க மனுக்களை 3 மாதங்களுக்குள் முடிக்க வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியிருந்ததையும் நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
சபாநாயகருக்கு 2 மாதக் கெடு
இந்த வழக்கில் தகுதி நீக்க மனுக்கள் நீண்டகாலமாக நிலுவையில் இருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டிய நீதிபதிகள், அவற்றை முடிக்க சபாநாயகருக்கு காலக்கெடு விதித்துள்ளனர்.
தீர்ப்பின் 103-வது பக்கத்தில், நிலுவையில் உள்ள தகுதி நீக்க நடவடிக்கைகள் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்ட நாளிலிருந்து 2 மாதங்களுக்குள் முடிக்கப்பட வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டுள்ளனர்.
தீர்ப்பின் 104-வது பக்கத்தில், விசாரணைக்கான கால அட்டவணையை 7 நாட்களுக்குள் தயாரித்து வெளியிட வேண்டும் என்று கூறியுள்ளனர்.
எம்.எல்.ஏ.க்கள் பதில் மனுக்கள் தாக்கல் செய்வது, புகார்தாரர்கள் ஆட்சேபனைகளைத் தெரிவிப்பது, இறுதி வாதங்கள் நடைபெறுவது ஆகியவற்றுக்குத் தனித்தனியாகக் காலக்கெடு நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.
விசாரணையை தேவையற்ற காரணங்களுக்காக ஒத்திவைக்கக் கூடாது என்றும், சம்பந்தப்பட்ட எம்.எல்.ஏ.க்களுக்கு 2 முறைக்கு மேல் வாய்தா வழங்கக் கூடாது என்றும் உத்தரவிட்டுள்ளனர்.
தீர்ப்பின் 105-வது பக்கத்தில், அனைத்து வாதங்களையும் பரிசீலித்து காரணங்களுடன் கூடிய இறுதி உத்தரவைச் சபாநாயகர் வழங்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
மேலும், 2 மாதங்களுக்குள் விசாரணை முடியாவிட்டால் சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர் மீண்டும் உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகலாம் என்றும் அனுமதி அளித்துள்ளனர்.
நீதிபதிகளின் இறுதி முடிவு
தீர்ப்பின் 106 மற்றும் 107-வது பக்கங்களில் நீதிபதிகள் தங்களது இறுதி முடிவுகளைத் தொகுத்துள்ளனர்.
6 எம்.எல்.ஏ.க்களின் ராஜினாமாக்கள் உண்மையானவை, தன்னிச்சையானவை. அவற்றை சபாநாயகர் ஏற்றுக்கொண்டது செல்லும்.
தகுதி நீக்க மனுக்கள் நிலுவையில் இருந்தாலும் ராஜினாமாக்களை ஏற்க சபாநாயகருக்குத் தடை இல்லை.
ஆனால் ராஜினாமாக்கள் ஏற்கப்பட்டதால் நிலுவையில் உள்ள தகுதி நீக்க மனுக்கள் முடிவுக்கு வராது. அவற்றைச் சபாநாயகர் விசாரித்து சட்டப்படி முடிவெடுக்க வேண்டும்.
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் Article 226-ன் கீழ், தகுதி நீக்க மனுக்களை முடிக்க சபாநாயகருக்கு காலக்கெடு விதிக்க உயர்நீதிமன்றத்துக்கு அதிகாரம் உள்ளது.
இதன்படி W.P.No.26155/2026, W.P.No.26422/2026 ஆகிய மனுக்கள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டன. W.P.No.23081/2026, W.P.No.23085/2026, W.P.No.22397/2026 ஆகிய மனுக்கள் பகுதியளவில் ஏற்கப்பட்டன.
இந்தத் தீர்ப்பில் 6 எம்.எல்.ஏ.க்களின் ராஜினாமாக்களை ஏற்ற சபாநாயகரின் நடவடிக்கை செல்லும் என்று உறுதி செய்யப்பட்டிருந்தாலும், நிலுவையில் உள்ள தகுதி நீக்க மனுக்களை முடிக்காமல் வைத்திருக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது.
அதே நேரத்தில், கொறடா உத்தரவை மீறிய 25 பேரில் 14 பேருக்கு அதிமுகவே மன்னிப்பு வழங்கியதும், அந்தப் பட்டியலில் 2 விஜயபாஸ்கர்களும் இடம்பெற்றிருந்ததும், அவர்கள் மீதான தகுதி நீக்க மனுக்கள் மீண்டும் தாக்கல் செய்யப்பட்டதற்கான ஆதாரம் இல்லை என்பதும் இந்த 109 பக்கத் தீர்ப்பில் இடம் பெற்ற முக்கிய அம்சங்களாகும்.
