தமிழகத்தில் பிராமணர்களிற்கு எதிராக வன்முறை -தமிழக அரசியல் வரலாறு: 1957 - ஒரு திருப்புமுனை
1957-ஆம் ஆண்டு மதராஸ் மாநிலத்தின் இரண்டாவது சட்டமன்றத் தேர்தலுடன் தமிழக அரசியலில் ஒரு கொந்தளிப்பான ஆண்டாக அமைந்தது.
கே. காமராஜர் தலைமையிலான இந்திய தேசிய காங்கிரஸ், திமுக (DMK) மற்றும் சி.ஆர்.சி (ராஜாஜியின் காங்கிரஸ் சீர்திருத்தக் குழு) ஆகியவற்றை எதிர்த்து வெற்றி பெற்றது.
பிராமண எதிர்ப்புப் போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து முன்னெடுத்த திராவிடர் கழகம் (DK), காமராஜருக்கு மறைமுக ஆதரவு அளித்தது. காங்கிரஸின் பிராமண பிம்பத்தைப் போக்க காமராஜர் விரும்பினார்.
அக்காலகட்டத்தில் சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பு பிராமணர்களுக்கும் எதிராகத் தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டன.
https://x.com/bas_viveka/status/2018362418624389512?s=20
https://www.nytimes.com/1957/12/06/archives/india-combating-harsh-caste-feud-2884-arrests-announced-in-effort.html
1957 மார்ச் மாதம் நடைபெற்ற ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் ஈ.வெ.ரா பேசுகையில், கத்தியைப் பயன்படுத்தி நேரடியாக வன்முறை நடவடிக்கையில் ஈடுபடுவேன் என்று தாம் விடுத்த மிரட்டலால் தான் பிராமணரான ராஜாஜி தனது முதல்வர் பதவியைத் துறந்தார் என்று கூறினார் (எக்ஸ்பிரஸ், மார்ச் 5, 1957). (சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஏப்ரல் 24, 1960 அன்று, திராவிடர் கழக உறுப்பினர் ஒருவர் ராஜாஜியைக் கொலை செய்ய நேரடியாக முயற்சி செய்தார்).
1957-இன் பிற்பகுதியில், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரதிகளை எரிப்பதற்கும், பிராமணர்களைத் தாக்கி கொல்வதற்கும் ஈ.வெ.ரா தனது தொண்டர்களைத் தூண்டினார்.
அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஒருவர் தனது மதத்தைப் பின்பற்றுவதற்கும் பரப்புவதற்கும் சுதந்திரம் அளிப்பதால் ஈ.வெ.ரா அதனை எதிர்த்தார். இது பிராமணர்களுக்கும் சாதியத்திற்கும் சாதகமாக இருப்பதாக அவர் நம்பினார், எனவே அவர்களைக் கொல்ல அழைப்பு விடுத்தார்.
காந்திஜியின் உருவப்படங்களும் சிலைகளும் உடைக்கப்படும் என்று அவர் மிரட்டினார். திராவிடர் கழக உறுப்பினர்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் சில பகுதிகளை எரித்தனர் மற்றும் பெருமளவில் கைது செய்யப்பட்டனர்.
இத்தகைய செயல்களைக் குற்றமாக்குவதற்காக, 1957 நவம்பர் 11 அன்று மதராஸ் மாநில சட்டமன்றம் "தேசிய அவமதிப்பு தடுப்புச் சட்டம்" (Prevention of Insults to National Honour Act) இயற்றியது. இது ஈ.வெ.ரா மற்றும் திராவிடர் கழகத் தொண்டர்களைக் கைது செய்து சிறையில் அடைக்க வழிவகை செய்தது.
பசுபதிபாளையம் (கரூர்), குளித்தலை மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளியில் ஆற்றிய உரைகளின் போது, பிராமணர்களைத் தாக்குமாறு ஈ.வெ.ரா தனது ஆதரவாளர்களைத் தூண்டினார். இதற்காக அவருக்குத் திருச்சி மாவட்ட அமர்வு நீதிமன்றம் 6 மாத சிறைத்தண்டனை விதித்தது.
அதே நேரத்தில், 'பிராமணாள்' என்று பெயரிடப்பட்ட உணவகப் பெயர்களை நீக்கக் கோரி மாநிலம் முழுவதும் போராட்டம் நடத்தவும் அவர் அழைப்பு விடுத்தார். இந்தப் போராட்டம் 1957 மே 5 அன்று தொடங்கியது. அத்தகைய உணவகப் பெயர்களின் முழுப் பட்டியல் 'விடுதலை' இதழில் வெளியிடப்பட்டது.
உணவக நிர்வாகங்கள் தங்கள் பெயர்ப் பலகைகளிலிருந்து 'பிராமண' என்ற சொற்களை நீக்கக் கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டன; இல்லையெனில், பெயர்ப் பலகைகள் மீது 'தார்' பூசி அவற்றைத் தாங்களாகவே அகற்றும் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டனர்.
சேலத்தில் உள்ள அனைத்து உணவகங்களும் தனது கோரிக்கைக்கு இணங்கியதாகவும், பெரும்பாலான நிறுவனங்கள் தங்கள் வணிகம் பாதிக்கப்படும் என்று அஞ்சி மாற்றங்களைச் செய்ததாகவும் ஈ.வெ.ரா பெருமையுடன் கூறினார்.
திருவல்லிக்கேணியில் உள்ள முரளி கபே (Murali Cafe) இதனை எதிர்த்தது; ஏனெனில் அவர்கள் இதைத் தங்கள் அடையாளமாகப் பார்த்தனர், மேலும் அனைத்துச் சாதியினரும் அங்கு பணிபுரிந்து உணவு உண்டு வந்தனர். இந்தப் போராட்டம் 393 நாட்கள் நீடித்தது, 123-க்கும் மேற்பட்ட தாக்குதல்கள் மற்றும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு எதிரான கண்மூடித்தனமான வன்முறைகள் நடந்தன. இது மாநில (இந்து, எக்ஸ்பிரஸ், லிங்க்), தேசிய (இலஸ்ட்ரேட்டட் வீக்லி ஆஃப் இந்தியா) மற்றும் சர்வதேச (நியூயார்க் டைம்ஸ்) ஊடகங்களில் விரிவாகச் செய்தியானது.
மே 8, 1957 எக்ஸ்பிரஸ் நாளிதழ், முதலியார், நாடார் மற்றும் ரெட்டியார் என்ற பெயர்களிலும் உணவகங்கள் இருப்பதாகச் சுட்டிக்காட்டியது. ஆனால் பிராமணர்களின் கடைகளிற்கு எதிராக மட்டுமே இங்கு போராட்டம் செய்தார்கள். காமராஜர் அரசாங்கம் ஆரம்பத்தில் சாதி அமைப்பு குறித்த கருத்துக்களைப் பரப்புவதற்கான போராட்டக்காரர்களின் உரிமையைப் பாதுகாத்தது.
இந்தச் சம்பவங்களின் போது, அரசு தனது காவல்துறை இயந்திரம் மூலம் இத்தாக்குதல்களுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுத்தது. சட்டமன்ற விவாதங்களின் போது அவர்கள் அரசியல் ரீதியாக பதில் கொடுத்தாலும், அரசியலமைப்பு மற்றும் காந்திஜி மீதான தாக்குதல்களுக்கு எதிராக எடுத்தது போன்ற கடுமையான நடவடிக்கைகளை ஈ.வெ.ரா மீது எடுக்கவில்லை என்று சி.ஆர்.சி (CRC) தரப்பு கருதியது. இத்தாக்குதல்கள் ஒரு வருடத்திற்கும் மேலாகத் தொடர அனுமதிக்கப்பட்டதால், மாநிலத்தில் இருந்த அனைத்து பிராமண நிறுவனங்களும் பாதிப்புக்குள்ளாயின.
தொடர்ந்து வந்த தேர்தல்களில், பொது எதிரியான காமராஜர்/காங்கிரஸை வீழ்த்த, சுதந்திரா கட்சி (ராஜாஜி) மற்றும் திமுக (அண்ணா) ஆகியவை முதலில் முறைசாரா முறையிலும், பின்னர் முறையான கூட்டணியையும் அமைத்தன.
திராவிடர் கழகம் (DK), திமுக (DMK) மற்றும் காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகள் பல்வேறு காலகட்டங்களில் பிராமணர்களுக்கு எதிராக எவ்வாறு வன்முறையைத் தூண்டின என்பதையும், அவர்களுக்கு எதிராக நடந்த அத்துமீறல்களை அப்போதைய அரசாங்கங்கள் எவ்வாறு கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தன என்பதையும் தற்போதைய தலைமுறை பிராமணர்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். இவை அனைத்தையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, பெரும்பாலான பிராமணர்கள் ஏன் தமிழ்நாட்டை விட்டும் அல்லது நாட்டை விட்டும் வெளியேறி புலம்பெயர்ந்தனர் என்பதில் ஆச்சரியம் ஏதுமில்லை
#திராவிட இயக்கத்தின் கீழ் நிகழ்ந்த உண்மையான வரலாற்றை இன்றைய தலைமுறைத் தமிழர்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்
https://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/memories-of-a-violent-movement-led-by-periyar/articleshow/47823566.cms
