Dorothy பட விமர்சனம் - VV.Bala

 Dorothy பட விமர்சனம்

இந்த படத்தை பற்றி பல விதமான விமர்சனங்கள் ஏற்கனவே வந்துவிட்டன. நான் இந்த படத்தை இரண்டாவது நாளே பார்த்துவிட்டேன், இருந்தாலும் உடனடியாக விமர்சனம் எழுதாததற்கு காரணம் படத்தின் முக்கிய காட்சிகளை பற்றி கூற வேண்டி வரும், அது spoiler ஆக ஆகி விடும் என்பதால். ஆனால் இப்போது நேர்மறை எதிர்மறை என்று பல விதமான விமர்சனங்கள் வந்துவிட்டன கிட்டத்தட்ட படத்தின் கதை என்ன என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்திருக்கும் அதனால் இப்போது விமர்சனம் எழுதுவது சரியாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன்.

படத்தின் கதை ஆணாதிக்க குடும்பத்தில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு சிறுவன் தன்னுடைய பாலினம் பற்றிய தெளிவான புரிதல் இன்றி வளர்கிறான், ஆணாக இருந்தாலும் தனக்கு பெண்கள் போல தான் உணர்ச்சிகள் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து அதை வெளியே சொல்ல வெட்கப்பட்டு/ அச்சப்பட்டு வாழ்கிறான். அவன் வாழ்க்கையில் நேரும் ஒரு திருப்புமுனை அவனை தன் உணர்வுகளுக்கு உண்மையாக இருக்கும்படி வாழ உந்துகிறது. அவன் தன்னுடைய நெருங்கின நண்பனையே கடைசியில் நேசிக்கிறான்/காதலிக்கிறான் என்பதே கதை.

இந்தப் படத்திற்கு விமர்சனம் என்ற ரீதியில் எழுதுவதைவிட முதலில் இந்த படத்தை குறித்து வந்த எதிர்மறையான கருத்துக்களுக்கு பதில் இருக்கிறதா என்று பார்ப்போம். படத்த பற்றி ஒன்றுமே தெரியாமல் எப்படி இந்த கருத்துக்களுக்கு இடம் கொடுக்க முடியும் என்று கேள்வி உங்கள் மனதில் எழுகிறதா, அப்படி என்றால் ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், படத்தை பற்றி ஒன்றுமே தெரியாமல் தான் இந்த எதிர்மறை கருத்துக்களும் பெரும்பாலும் பரப்பப்படுகின்றன. இந்த படத்தை lgbtq+ agenda என்ற முத்திரை குத்துபவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் படத்தை பார்த்து இருக்கவே மாட்டார்கள். படத்தை பற்றி தரக்குறைவாக விமர்சனம் செய்த என் நண்பர் ஒருவரிடம் கேட்டேன் நீங்கள் படம் பார்த்தீர்களா என்று இதை பார்க்கவேற செய்யணுமா என்றார் இப்படித்தான் இருக்கிறது பெரும்பாலோரின் அணுகுமுறை. முதலில் இந்த படம் குறித்து பரப்பப்படும் அவதூறுகளை பார்ப்போம். இந்த அவதூறுகளை பரப்புபவர்கள் பெரும்பாலும் வலது சாரி என்று அழைக்கப்படும் இந்து மத ஆதரவாளர்களே. இதைத்தவிர பாரிசாலன் வகையறாக்களும் இந்த படத்தை கழுவி ஊற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பாரிசாலனும் இந்துத்துவ நண்பர்களும் ஒரே படகில் சவாரி செய்வார்கள் என்பதை யாரும் நினைத்து பார்த்திருக்கவே மாட்டார்கள். பாரிசாலன் போன்றவருடைய அவதூறுகளுக்கு பதில் கூற முயல்வது பூனையின் உடம்பில் உள்ள ரோமங்களை எண்ணுவதற்கு சமம். ஆனால் அதே தரப்பில் நமது நண்பர்களும் இருப்பதனால் அவர்களுக்கு புரியும்படி விளக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

முதலில் இது lgbtq க்கான பிரச்சார படம் அல்ல, மாறாக மூன்றாம் பாலினம் என்று அறியப்படும் திருநங்கைகள் பற்றிய நேர்மறையான பதிவுகளை கொடுக்கும் ஒரு முயற்சி தான் இந்த படம். காலம் காலமாக திருநங்கைகளை அவதூறாகவும் கேலிப்பொருளாகவும் நம்முடைய படங்களில் காட்டி வந்திருக்கிறார்கள். அறிவார்ந்த சமுதாயத்தின் பிரதிநிதிகள் என்று தங்களை காட்டிக் கொள்ள விழையும் சுஜாதாவும் கமலஹாசனும் இணைந்து உருவாக்கிய (பழைய) விக்ரம் படத்தில் ஜனகராஜின் கேரக்டர் உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கலாம். அதுதான் திருநங்கைகளை பற்றி நம்முடைய பொது புத்தியில் இருக்கும் அபிப்ராயம். இந்த படத்தில் எந்த இடத்தில் நம்முடைய ஆட்களுக்கு ஒரு jerk ஏற்படும் என்றால் கடைசியில் அவர்கள் இருவரும் சேரும் காட்சி. அதுவும் ஒன்றும் பெரிய explicit காட்சியல்ல, முத்தம் கொடுத்து கொள்வார்கள். அதுவே பெரிய அதிர்ச்சியை கொடுக்கும் என்பது உண்மைதான். ஒரு ஆண் தன்னை பெண்ணாக உணர்ந்து பிறகு தன் பெண்மைக்கு உண்மையாக தன்னை மாற்றிக் கொள்வது யாருக்கும் ஆட்சேபணையாக இருக்கப்போவதில்லை, ஆனால் அதன் பிறகு அவள் ஒரு ஆணை காதலிக்கிறாள் என்பது அவர்களுக்கு பிரச்சனையான விஷயம். ஏன் பிரச்சனையான விஷயம் என் என்றால் இத்தகைய எண்ணங்கள் பொது புத்தியில் கலந்து விடக்கூடாது, பிறகு நம் வீட்டில் நடந்தால் என்ன ஆவது என்ற எண்ணம் அல்லது பயம் காரணம். இது புரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஒரு அச்சம். பலரும் கூறுவது இத்தகைய உறவுகளை normalize பண்ணி காட்டாதீர்கள் என்பது. ஆனால் அதே பொது புத்தியில் அவர்களைப் பற்றிய தவறான சித்தரிப்புகள் வந்த போது நாம் அவற்றை மறுதலிக்கவோ கண்டிக்கவோ இல்லை. வேடிக்கை பார்த்தது மட்டும் இல்லாமல் ரசித்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தோம். இந்தியாவில் இதுவரை கிட்டத்தட்ட 73 ஆயிரம் திரைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்று ஜெமினய் கூறுகிறது கிட்டத்தட்ட 12 ஆயிரம் திரைப்படங்கள் தமிழில் வந்திருக்கின்றனவாம். (ராஜாவே 1540). எத்தனை படங்கள் அவர்களுடைய உணர்வை புண்படுத்தாத நேர்மறையான சித்தரிப்பை கொண்டிருக்கும்? விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவே. ஆனால் ஒரே ஒரு படம் அவர்களுடைய உணர்வை பிரதிபலிக்கும் விதத்தில் வரும் பொழுது நாம் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு அதனை எதிர்க்கிறோம். ஆனால் அந்த கதாபாத்திரம் பெண்ணாக மாறிய பிறகு ஆணிடம் ஈர்ப்பு வருவது இயல்பே. அந்த ஆணிற்கு எப்படி அந்த பெண்ணிடம் ஈர்ப்பு வந்தது என்று வேண்டுமானால் கேட்கலாம். அதுவும் தன்னுடைய சிறு வயது ஸ்நேகிதனிடத்தில். படத்தில் ஆணுக்கு அவள் பால் உள்ள ஈர்ப்பு பற்றி காதல் பற்றி விவரமாக எதையும் காட்டவில்லை. தன் நண்பன் என்பதனால் அவனை கொல்ல வந்த அவன் கரிசனத்துடன் கொல்லாமல் விட்டு அவனை தப்பி போக விடுகிறான். அவனுடைய கூட்டாளி ஒருவர் அவனுடைய கரிசனத்திற்கு காரணம் காதல் என்று கூறுகிறார் அவனும் அங்கு சென்று அவளை பார்க்கிறான் அவளுக்கு முத்தம் கொடுப்பதுடன் படம் முடிகிறது.

ஒரு படம் ஒருவருக்கு பிடித்திருப்பதும் பிடிக்காமல் போவதும் அவரவர் தனிப்பட்ட ரசனை குறித்த விஷயம். ஒருவருக்கு பிடித்திருந்தால் சிலாகிப்பதும் பிடிக்காமல் போனால் குறை கூறுவதும் அவரவர் உரிமை. ஆனால் பிடிக்கவில்லை என்று கூறுவதற்கு பதில் இந்த படம் நம்முடைய தேசத்தில் உள்ள குடும்ப அமைப்பை துண்டாடுவதற்கு என்று சதித்திட்டத்துடன் எடுக்கப்பட்டது. நிறைய வாலிபர்கள் திருநங்கையாக ஆசைப்பட்டால் அதன் மூலம் லாபம் பெறப்போவது பாலின மாற்று அறுவை சிகிச்சை மருத்துவமனைகளும் பார்மா கம்பெனிகளுமே இது ஒரு பன்னாட்டு சதி என்று ஒரு தரப்பு. முதலில் திருநங்கை ஆக யாரும் ஆசைப்பட்டு ஆக முடியாது அது இயற்கையாக நேர்வ.து. உளவியல் ரீதியில் முதலில் ஏற்படும் மாற்றம். அதற்க்கு உடம்பில் ஏற்படும் estrogen மற்றும் testosterone கோளாறுகள் மற்றும் குறைபாடுகள் என்று மருத்துவ ரீதியாக சொன்னாலும் அது தானாக நேர்வது என்பதை மறுக்க இயலாது. அதனால் தான் அதனை கடவுளின் பரிசு என்பதை குறிக்க படத்தின் பெயரும் அவ்வாறு வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் மேலை நாடுகளில் LGBTQ + ஆர்வலர்கள் செய்யும் பிரச்சாரத்தால் பல குழப்பங்கள் உருவாகியிருப்பது உண்மைதான். எத்தகைய குழப்பங்கள் என்றால் அந்த LGBTQ விற்கு பிறகு ஒரு பிளஸ் வருகிறது அல்லவா அதுதான். தன்னுடைய பாலினம் எது என்று தெரியாமல் தன்னை ஒரு பூனையாக கருதிக் கொண்டு அல்லது மேஜை என்று கருதிக்கொண்டு அல்லது ஒரு கட்டிடமாக கருதிக் கொண்டு அதை தன் பாலினமாக மற்றவர்கள் கொள்ள வேண்டும் என்றெல்லாம் அங்கு ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இந்த பிளஸ் நிச்சயமாக குழப்பம் தான். ஆனால் இதற்கும் இந்த படத்திற்கும் சம்பந்தமில்லை. இந்த படம் மிகத் தெளிவாக திருநங்கைகளை பற்றி தான் கூறுகிறது. இதற்கு அந்நிய நாட்டு நிதி வந்திருக்கிறது. இது போன்ற ஆட்களுக்கு தேசத்தை துண்டாட பணம் கொடுக்கிறார்கள். இந்தப் படத்தை ஆதரிப்பவர்களுக்கும் அது போல பணம் வருகிறது. (அதாவது எனக்கு ) இதெல்லாம் நம் கலாச்சாரத்திற்கு எதிரானது இதற்கு பணம் கொடுப்பவர்கள் freemasons, ஜார்ஜ் சோரஸ் டொனால்ட் டிரம்ப் இத்யாதிகள் என்று கபடி ஆட வேண்டாம். அது ரொம்ப காமெடியாக இருக்கிறது இந்த படத்தை எடுத்தவர் freemasons அமைப்பில் இருப்பவர் அந்த அமைப்பு ஒரு ரகசிய அமைப்பு என்றெல்லாம் ஒருவர் எழுதியிருக்கிறார். படத்தின் தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவர் guneet monga kapoor ஒரு போட்டோவில் கைகளை வைத்துக் கொண்டிருக்கும் முறையை zoom பண்ணி பாருங்கள் அது freemasons குறியீடு என்றெல்லாம் பயங்கரமான ஆராய்ச்சி கட்டுரைகள் எழுதுகிறார்கள். freemasons அமைப்பில் யாரெல்லாம் இருந்தார்கள், இருக்கிறார்கள் என்கிற பட்டியலை கொஞ்சம் பார்த்தீர்கள் என்றால் உங்களுக்கு பகிர் என்று இருக்கும். சுவாமி விவேகானந்தர் முதல் கொண்டு ராஜேந்திர பிரசாத், ராஜாஜி, மோதிலால் நேரு, ஜாம்ஷெட்ஜி டாடா. Cp ராமசாமி அய்யர்,தாதாபாய் நவ்ரோஜி என்று பலரும் அதில் உறுப்பினர்கள். உலக பிரசித்தி பெற்ற இசை கலைஞர் Mozart டும் ஒரு freemason தான். பிரபல விஞ்ஞானி sir alexander fleming கும் ஒரு freemason உறுப்பினர் தான். அந்த அமைப்பு உலகம் முழுவதும் தொண்டுப் பணிகளை ஆற்றக்கூடிய தலைமைத்துவ பண்புகளை வளர்க்கக்கூடிய ஒரு அமைப்பு அவ்வளவுதான். Freemasons இன்றைக்கு இருக்கும் இந்துத்வ அமைப்புகளுக்கும் தொண்டு பணிகளுக்கு நிதி உதவிகளை செய்து கொண்டு இருக்கிறது. அது ரகசியமாக ஆட்சி மாற்றம் மதமாற்றம் போன்ற தில்லாலங்கடிகள் எல்லாம் செய்யும் அமைப்பு அல்ல. இந்த தகவல்கள் எல்லாம் பொது வெளியில் இருக்கின்றன, கொஞ்சம் மெனக்கெட்டால் போதும் இவற்றைப் படிக்கலாம். நமக்கு அவதூறுகளை பரப்புவதில் உள்ள நாட்டம் படிப்பதில் இல்லை என்பது தெளிவு. முக்கியமான விஷயம் இந்த பட தயாரிப்பிர்க்கும் அந்த அமைப்பிற்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. இன்னொரு தயாரிப்பாளரான ஜ்யோதி தேஷ்பாண்டே துரந்தர் 2 பாகங்கள், article 370 ராஜா ஷிவாஜி, போன்ற படங்களை தயாரித்தவர். அவருக்கு தெரியாதா இந்த படத்தில் அந்நிய சதி இருக்கிறதா இல்லையா என்று? அல்லது துரந்தர் article 370 போன்ற படங்களுமே அந்நிய சதியா? இப்படியே போனால் மோதி அமித்ஷா போன்றோரும் அந்நிய சதியின் மூலமாக கொண்டு வரப்பட்டவர்கள் தான் என்று கூட கூறலாம். நம்முடைய புராணங்களில் இதிகாசங்களில் வரும் பிருகந்நளை, சிகண்டி, அர்தநாரீஸ்வரர், மோகினி அவதாரம் போன்ற எல்லாமும் அந்நிய நிதி உதவியால் எழுதபட்டவையா என்று கூற வேண்டும். அப்படி கூறினால் பாரிசாலன் படகில் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாக இடம் கொடுப்பார்.

இன்னொரு குற்றச்சாட்டு படத்தின் பெயர். எதற்காக Dorothy என்று வைக்க வேண்டும் அது திருநங்கைகளின் ஒரு சந்கேத வார்த்தை. ஒரு ஆள் தங்களுடைய ஆளா என்று கண்டறிய அவர்கள் பயன்படுத்தும் வார்த்தை அதனை எதற்கு படத்தின் பெயராக வைக்க வேண்டும் என்று ஒரு குற்றச்சாட்டு Dorothy என்பது கிரேக்க மற்றும் hebrew மொழியில் கடவுளின் பரிசு என்று பொருள். திருநங்கை என்பவர் கடவுளின் பரிசு என்ற அர்த்தத்தில் வைத்திருப்பதாக அவர்கள் கூறுகிறார்கள். திரைக்கதை குழுவில் இடம் பெற்ற எழுத்தாளர் ஒருவர் அது தன்னுடைய பழைய காதலியின் பெயர் என்றும் கூறுகிறார் இதற்கு மேல் இதில் அந்நிய சதியை ஆராய்ந்து கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை.

சரி, இது இந்து மதத்திற்கு எதிரான படமா? இந்த படத்தில் இளையராஜா ஏமாந்து போய் இசை அமைத்து விட்டாரா?

இந்து மதத்திற்கு எதிரான படம் இல்லை. மாறாக, இந்து மதத்தின் கலாச்சார கூறுகளை, கடந்த பல நூறாண்டுகளாக நம் சமுதாயம் கட்டி வந்த (நமக்கு தெரியாத) மெல்லிய நூல் சரடை பற்றி நமக்கு கூறுகிறது. ஹிஜ்ரா எனப்படும் திருநங்கைகளுக்கான அம்மன் பகுச்சாரா தேவி, அங்கு சென்று சில சடங்குகளை பூர்த்தி செய்தால் அவர்களுக்கு அம்பாளின் அருளால் தங்களுடைய உடல் அடையாளம் பாலின ரீதியான உந்துதல்கள் முதலிய உடல் தொடர்பான இயற்கையான இடற்பாடுகளில் இருந்து ஆன்மீக ரீதியாக விடுதலை கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை. குஜராத்தில் மெஹ்சானா என்ற இடத்தில் இந்த அம்மனின் கோவில் இருக்கிறது. அதே போல அரவான் கோவிலும் கூவாகம் பண்டிகைகளும் நம் ஊரிலும் பிரபலம். இதே பகுசாரா தேவியை தான் ஆந்திராவிலும் கர்நாடகா விலும் எல்லம்மா தேவி என்ற பெயரில் வணங்கி வருகிறோம். கேரளத்தில் சுவாமி ஐயப்பன் பிறப்பதற்கு காரணமாக இருந்த விஷ்ணு எடுத்த மோகினி அவதாரம் பாலின வேறுபாடுகளை தாண்டிய ஆன்மீக படிகளை நமக்கு காட்டுகிறது. அங்கு கொல்லம் மாவட்டத்தில் உள்ள கொட்டின்குளங்கர தேவி என்ற கோவிலில் வருடம் தோறும் சமய விளக்கு என்ற பண்டிகை நடக்கும். அந்த பண்டிகையில் திருநங்கைகள் திருநம்பிகள் எல்லோரும் வந்து வழிபாடுகள் செய்வர்.அது மட்டுமல்லாமல் ஆண்கள் பெண் வேடத்திலும் பெண்கள் ஆண் வேடத்திலும் வந்து வழிபாடுகளை மேற்கொள்வர். மேற்கு வங்கத்தில் திருநங்கைகளின் கடவுள் யாரென தெரிந்தால் உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும், வேறு யாருமில்லை, நம்முடைய முருகர் தான். கார்திகேயா என்ற பெயரில். அங்கு குழந்தைகள் பிறக்காத தம்பதிகள் திருநங்கைகளை கூட்டி வந்து கார்த்திகேய பூஜை என்று ஒன்றை செய்வார்களாம். அந்த பூஜையில் பங்கெடுத்து அதன் முடிவில் திருநங்கைகளின் கையால் ஆசீர்வாதம் பெற்றால் குழந்தை பிறக்கும் என்பது நம்பிக்கை. இந்தியா முழுவதிலும் எல்லா மாநிலங்களிலும் திருநங்கை திருநம்பிகளுக்கான பிரத்தியேக தேவி/கடவுள் வழிபாடுகளும் அவர்களுக்கான ஆன்மீக வழிமுறைகளும் இருக்கின்றன. இது வெறும் நகரம் கிராமம் என்று மட்டும் இல்லாமல் மலைவாழ் பகுதி பழங்குடி இன மக்கள் வாழும் பகுதியிலும் இருக்கின்றது. பழங்குடியின மக்களிடையே திருநங்கை திருநம்பி ஆகியவருக்கு மிக பெரிய மரியாதையும் கௌரவமும் உண்டு. இதற்கு உதாரணமாக சிறிது காலம் முன்பு அதாவது 2010 இல் அருணாச்சல பிரதேசத்தின் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த Tako Dabi நம்முடைய சர்வதேச எல்லைகளை பாதுகாக்க திருநங்கை/திருநம்பிகளை கொண்ட ஸ்பெஷல் மிலிட்டரி ரெஜிமென்ட் ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை விடுத்தார். இதன் மூலம் திருநங்கை திருநம்பிகளுக்கு பழங்குடி இனத்தவரிடையே இருக்கும் உயர்ந்த மதிப்பை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். இப்படி எல்லாம் இருந்த திருநங்கை திருநம்பிகளை பஸ் ஸ்டாண்டில் பிச்சை எடுக்க வைத்த பெருமை கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் நாம் கைகொண்ட நம்முடைய போலி கௌரவமும் மற்ற கலாச்சாரங்களில் இருந்து நாம் பெற்ற இரவல்களும் தான்.

இதையெல்லாம் எதற்கு சொல்கிறேன் என்றால் இத்தகைய கலாச்சாரக் கூறுகளை பிரதிபலிக்கும் திரைப்படம் இதுவரை இந்தியாவில் அதாவது நாம் எடுத்த 73 ஆயிரம் திரைப்படங்களில் ஒன்றில் கூட காட்டப்படவில்லை. இந்த படத்தில் தான் முதன் முதலில் இவை காட்டப்படுகிறது. திருநங்கைகளின் திருநம்பிகளின் தரப்பு முதல் முறையாக வெகுஜன ஊடகத்தில் பிரதிபலிக்கப்படுகிறது இது தவறா? மாறாக நாம் இதனை சரியான முறையில் பயன்படுத்திக் கொள்ள அல்லவா வேண்டும்? இந்த படத்தில் ராஜாவிடம் வெத்து பேப்பரில் கையெழுத்து வாங்கி விட்டார் என்ற ரீதியில் சிலர் கருத்து கூறுகிறார்கள் ராஜா ஜெகத் கேஸ்பரை கையாண்டவர். இந்த படத்தை முழுக்க எடுத்த பிறகுதான் கார்த்திக் சுப்புராஜ் ராஜாவிடம் சென்று இருக்கிறார் படத்தை முழுவதுமாக பார்த்த பின்பு தான் ராஜா இசை அமைக்க ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார். நமக்கு தெரிந்ததை விட ராஜாவிற்கு நம் நாட்டின் பண்பாட்டுக் கூறுகள் மிக நன்றாக மிக அதிகமாக தெரியும் என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இல்லை. கார்த்திக் சுப்புராஜ் ஒரு பேட்டியில் நான் அந்த கடைசி காட்சியை அந்தப் பாடல் வரும் இடத்தை கொஞ்சம் ட்ரிபியாக( Trippy) (பிரமை பிடித்தார் போல, மயக்க நிலை போல)வைத்திருந்தேன் ஆனால் இளையராஜா தன்னுடைய இசை மூலம் அதற்கு ஒரு ஆன்மீக அடித்தளத்தை கொடுத்தார் என்று கூறியிருக்கிறார். இது உண்மை. கார்த்திக் சுப்புராஜின் நோக்கம் ஆன்மீக ரீதியாக நம் பண்பாட்டு கூறுகளை காட்ட வேண்டும் என்று இருந்திருக்காது. பகுச்சாரா தேவியை பற்றிய விவரங்களை எல்லாம் போகிற போக்கில் சொல்லி இருப்பார். அவ்வளவுதான். ஆனால் இளையராஜா இந்த கதையையும் கதைக்களத்தையும் பயன்படுத்தி தன்னுடைய இசையின் மூலமும் தன்னுடைய பாடல் வரிகளின் மூலமும் மிக அற்புதமான ஒரு ஆன்மீக தளத்தை உருவாக்கி விட்டார். இந்து மதத்தில் மட்டுமே மத கோட்பாடுகளுக்கு சுணக்கமில்லாமல் இத்தகைய கருத்துக்களை ஊடகங்களில் கொண்டு வர முடியும். மற்ற மதங்கள் அந்த மதங்கள் பரவிய மேலைநாட்டு கலாச்சாரங்கள் இதற்கு எதிரானவை. நீங்கள் கூகிளில் விக்டோரியன் மாரல்ஸ் என்று தேடி படியுங்கள் எப்படி மேற்கத்திய சமுதாயங்கள் இத்தகைய மூன்றாம் பாலின ஆட்களை வேட்டையாடின என்பது தெரிந்து கொள்ளலாம்.

திருநங்கைகளுக்கான ஆன்மீக இடம் (space)என்பது ஹிந்து மதத்தில் மட்டுமே கொடுக்க பட்டிருக்கிறது. இது நம்முடைய ஆன்மீகம் பாலின பன்முகதன்மை குறித்து எத்தகைய பரந்த அணுகுமுறையை கொண்டது என்பதற்கு சான்று.

இந்த படம் வேறு பல உளவியல் ரீதியான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அதுவும் பலருக்கு நடுக்கத்தை கொடுத்திருக்கலாம். ஆண்கள் எவ்வளவு பெரிய கோழைகள், அவர்களுடைய கோழைத்தனத்தை மறைக்க வெளிப்பூச்சாக அவர்கள் எப்படி வன்முறையை கையாள்கிறார்கள் என்பது பல காட்சிகளில் தெளிவாக காட்ட படுகிறது. ஆண்கள் அழக்கூடாது என்று திரும்ப திரும்ப வலியுறுத்த படுகிறது. ஆட்டு தொட்டியில் தொங்க விடபட்ட கீர்த்தி சுரேஷின் உடல், கிணற்றில் மிதக்கும் பெண்களின் உடல் எல்லாம் உண்மையை தர்க்கரீதியாக எதிர்கொள்ள திராணி இல்லாத ஆண்களின் கோழைத்தனத்தை காட்டும் காட்சிகள். அந்த ஆட்டு தொட்டியை காமிராமேன் திரு பிறகு கீழிருந்து காட்டும் பொழுது குடலை பிழியும். படத்தில் குறைகள் இல்லையா என்றால், இருக்கின்றன, ஆனால் மிககுறைவாக. உதாரணம்: அரசு மருத்துவமனையில் (அதுவும் வேறு மாநிலத்தில், மொழி தெரியாத சூழலில்) மார்சுவரி யில் இருந்து ஒரு பிணத்தை கேட்டு வாங்கி வருவது, (அது அநாதை பிணமாக இருந்தாலும்) அவ்வளவு எளிதான காரியம் அல்ல. Infact , இயலாத காரியம். ஆனால் ஹீரோ கெஞ்சி கேட்டு கொண்டதும் டாக்டர் ஒரு பிணத்தை எடுத்து இந்தா எடுத்து கொண்டு போ என்று கொடுப்பது கொஞ்சம் காமடியாக இருக்கிறது.

இந்த படத்தில் இளையராஜா செய்திருப்பது ரசவாதம். சுப்பு உள்ளுக்குள் பெண்ணாக இருந்து கொண்டு வெளியில் ஆணாக திரியும் பொழுது அவருக்கு ஆண் சாயல் கொண்ட பெண் குரல் பிரியா ஜெர்சன் பாடி இருப்பார். அதுவே அவர் முழுமையாக பெண்ணாக மாறியதும் அவருக்கு ஸ்வேதா மோகன் குரலை பயன்படுத்தி இருப்பார். அதேபோல கடைசியில் பெண்ணாக மாறி நிற்கும் சுப்புவிடம் கார்த்தி செல்லும் காட்சி ஒரு நூலின் மேல் நடப்பது போன்றது. கொஞ்சம் பிசகினாலும் அது வக்கிரமாக போய்விடும் அபாயம் உண்டு. ஆனால் அந்த காட்சியில் நமக்கு நெருடலே தோன்றாத படி இளையராஜாவின் இசை நம்மை கையை பிடித்து அழைத்து செல்லும்.

ஒவ்வொரு மனிதனிடத்திலும் ஆணும் (masculinity) உண்டு, பெண்மையும் ( feminity) உண்டு. எது dominant டாக இருக்கிறதோ அது நம் ஆளுமையை தீர்மானிக்கும். அதனால் தானோ என்னவோ இரண்டு முக்கிய கதா பாத்திரங்களுக்கும் தன்னுடைய பெயரையே கார்த்தி, சுப்பு என்று வைத்து விட்டாரோ டைரக்டர் என்று எண்ண தோன்றுகிறது. நாம் எதிர்த்தால் படம் நன்றாக ஓடும் என்பது வேறு விஷயம். இது நாம் எதிர்க்க வேண்டிய படம் அல்ல, மாறாக, கொண்டாடப்பட வேண்டிய படம். கொண்டாடுவதற்கு வேண்டிய புரிதல்/தெளிவு இல்லை என்றால் குறைந்தபட்சம் அமைதியாக இருக்கலாம். என்னுடைய நண்பர்களுக்கு. எந்த விமர்சனங்களாலும் ஒரு சார்பு நிலை எடுக்காமல் நேராக தியேட்டருக்கு சென்று இந்த படத்தை பாருங்கள் மிக அற்புதமான ஒரு அனுபவம் உங்களுக்கு கிடைக்கும். அதனைத் தவற விடாதீர்கள்.

#

Dorothy பட விமர்சனம் -இதுவும் ஒரு கோணம் - 2...-வி.வி.பாலா

இந்த படத்தை பற்றி பல விதமான விமர்சனங்கள் ஏற்கனவே வந்துவிட்டன. நான் இந்த படத்தை இரண்டாவது நாளே பார்த்துவிட்டேன், இருந்தாலும் உடனடியாக விமர்சனம் எழுதாததற்கு காரணம் படத்தின் முக்கிய காட்சிகளை பற்றி கூற வேண்டி வரும், அது spoiler ஆக ஆகி விடும் என்பதால். ஆனால் இப்போது நேர்மறை எதிர்மறை என்று பல விதமான விமர்சனங்கள் வந்துவிட்டன கிட்டத்தட்ட படத்தின் கதை என்ன என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்திருக்கும் அதனால் இப்போது விமர்சனம் எழுதுவது சரியாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன்.

படத்தின் கதை ஆணாதிக்க குடும்பத்தில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு சிறுவன் தன்னுடைய பாலினம் பற்றிய தெளிவான புரிதல் இன்றி வளர்கிறான், ஆணாக இருந்தாலும் தனக்கு பெண்கள் போல தான் உணர்ச்சிகள் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து அதை வெளியே சொல்ல வெட்கப்பட்டு/அச்சப்பட்டு வாழ்கிறான். அவன் வாழ்க்கையில் நேரும் ஒரு திருப்புமுனை அவனை தன் உணர்வுகளுக்கு உண்மையாக இருக்கும்படி வாழ உந்துகிறது. அவன் தன்னுடைய நெருங்கின நண்பனையே கடைசியில் நேசிக்கிறான்/காதலிக்கிறான் என்பதே கதை.

இந்தப் படத்திற்கு விமர்சனம் என்ற ரீதியில் எழுதுவதைவிட முதலில் இந்த படத்தை குறித்து வந்த எதிர்மறையான கருத்துக்களுக்கு பதில் இருக்கிறதா என்று பார்ப்போம். படத்த பற்றி ஒன்றுமே தெரியாமல் எப்படி இந்த கருத்துக்களுக்கு இடம் கொடுக்க முடியும் என்று கேள்வி உங்கள் மனதில் எழுகிறதா, அப்படி என்றால் ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், படத்தை பற்றி ஒன்றுமே தெரியாமல் தான் இந்த எதிர்மறை கருத்துக்களும் பெரும்பாலும் பரப்பப்படுகின்றன. இந்த படத்தை lgbtq+ agenda என்ற முத்திரை குத்துபவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் படத்தை பார்த்து இருக்கவே மாட்டார்கள். படத்தை பற்றி தரக்குறைவாக விமர்சனம் செய்த என் நண்பர் ஒருவரிடம் கேட்டேன் நீங்கள் படம் பார்த்தீர்களா என்று இதை பார்க்கவேற செய்யணுமா என்றார் இப்படித்தான் இருக்கிறது பெரும்பாலோரின் அணுகுமுறை. முதலில் இந்த படம் குறித்து பரப்பப்படும் அவதூறுகளை பார்ப்போம். இந்த அவதூறுகளை பரப்புபவர்கள் பெரும்பாலும் வலது சாரி என்று அழைக்கப்படும் இந்து மத ஆதரவாளர்களே. இதைத்தவிர பாரிசாலன் வகையறாக்களும் இந்த படத்தை கழுவி ஊற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பாரிசாலனும் இந்துத்துவ நண்பர்களும் ஒரே படகில் சவாரி செய்வார்கள் என்பதை யாரும் நினைத்து பார்த்திருக்கவே மாட்டார்கள். பாரிசாலன் போன்றவருடைய அவதூறுகளுக்கு பதில் கூற முயல்வது பூனையின் உடம்பில் உள்ள ரோமங்களை எண்ணுவதற்கு சமம். ஆனால் அதே தரப்பில் நமது நண்பர்களும் இருப்பதனால் அவர்களுக்கு புரியும்படி விளக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

முதலில் இது lgbtq க்கான பிரச்சார படம் அல்ல, மாறாக மூன்றாம் பாலினம் என்று அறியப்படும் திருநங்கைகள் பற்றிய நேர்மறையான பதிவுகளை கொடுக்கும் ஒரு முயற்சி தான் இந்த படம். காலம் காலமாக திருநங்கைகளை அவதூறாகவும் கேலிப்பொருளாகவும் நம்முடைய படங்களில் காட்டி வந்திருக்கிறார்கள். அறிவார்ந்த சமுதாயத்தின் பிரதிநிதிகள் என்று தங்களை காட்டிக் கொள்ள விழையும் சுஜாதாவும் கமலஹாசனும் இணைந்து உருவாக்கிய (பழைய) விக்ரம் படத்தில் ஜனகராஜின் கேரக்டர் உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கலாம். அதுதான் திருநங்கைகளை பற்றி நம்முடைய பொது புத்தியில் இருக்கும் அபிப்ராயம். இந்த படத்தில் எந்த இடத்தில் நம்முடைய ஆட்களுக்கு ஒரு jerk ஏற்படும் என்றால் கடைசியில் அவர்கள் இருவரும் சேரும் காட்சி. அதுவும் ஒன்றும் பெரிய explicit காட்சியல்ல, முத்தம் கொடுத்து கொள்வார்கள். அதுவே பெரிய அதிர்ச்சியை கொடுக்கும் என்பது உண்மைதான். ஒரு ஆண் தன்னை பெண்ணாக உணர்ந்து பிறகு தன் பெண்மைக்கு உண்மையாக தன்னை மாற்றிக் கொள்வது யாருக்கும் ஆட்சேபணையாக இருக்கப்போவதில்லை, ஆனால் அதன் பிறகு அவள் ஒரு ஆணை காதலிக்கிறாள் என்பது அவர்களுக்கு பிரச்சனையான விஷயம். ஏன் பிரச்சனையான விஷயம் என் என்றால் இத்தகைய எண்ணங்கள் பொது புத்தியில் கலந்து விடக்கூடாது, பிறகு நம் வீட்டில் நடந்தால் என்ன ஆவது என்ற எண்ணம் அல்லது பயம் காரணம். இது புரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஒரு அச்சம். பலரும் கூறுவது இத்தகைய உறவுகளை normalize பண்ணி காட்டாதீர்கள் என்பது. ஆனால் அதே பொது புத்தியில் அவர்களைப் பற்றிய தவறான சித்தரிப்புகள் வந்த போது நாம் அவற்றை மறுதலிக்கவோ கண்டிக்கவோ இல்லை. வேடிக்கை பார்த்தது மட்டும் இல்லாமல் ரசித்து சிரித்துக்கொண்டிருந்தோம். இந்தியாவில் இதுவரை கிட்டத்தட்ட 73 ஆயிரம் திரைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்று ஜெமினய் கூறுகிறது கிட்டத்தட்ட 12 ஆயிரம் திரைப்படங்கள் தமிழில் வந்திருக்கின்றனவாம். (ராஜாவே 1540). எத்தனை படங்கள் அவர்களுடைய உணர்வை புண்படுத்தாத நேர்மறையான சித்தரிப்பை கொண்டிருக்கும்? விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவே. ஆனால் ஒரே ஒரு படம் அவர்களுடைய உணர்வை பிரதிபலிக்கும் விதத்தில் வரும் பொழுது நாம் வரிந்து கட்டிக்கொண்டு அதனை எதிர்க்கிறோம். ஆனால் அந்த கதாபாத்திரம் பெண்ணாக மாறிய பிறகு ஆணிடம் ஈர்ப்பு வருவது இயல்பே. அந்த ஆணிற்கு எப்படி அந்த பெண்ணிடம் ஈர்ப்பு வந்தது என்று வேண்டுமானால் கேட்கலாம். அதுவும் தன்னுடைய சிறு வயது ஸ்நேகிதனிடத்தில். படத்தில் ஆணுக்கு அவள் பால் உள்ள ஈர்ப்பு பற்றி காதல் பற்றி விவரமாக எதையும் காட்டவில்லை. தன் நண்பன் என்பதனால் அவனை கொல்ல வந்த அவன் கரிசனத்துடன் கொல்லாமல் விட்டு அவனை தப்பி போக விடுகிறான். அவனுடைய கூட்டாளி ஒருவர் அவனுடைய கரிசனத்திற்கு காரணம் காதல் என்று கூறுகிறார் அவனும் அங்கு சென்று அவளை பார்க்கிறான் அவளுக்கு முத்தம் கொடுப்பதுடன் படம் முடிகிறது.

ஒரு படம் ஒருவருக்கு பிடித்திருப்பதும் பிடிக்காமல் போவதும் அவரவர் தனிப்பட்ட ரசனை குறித்த விஷயம். ஒருவருக்கு பிடித்திருந்தால் சிலாகிப்பதும் பிடிக்காமல் போனால் குறை கூறுவதும் அவரவர் உரிமை. ஆனால் பிடிக்கவில்லை என்று கூறுவதற்கு பதில் இந்த படம் நம்முடைய தேசத்தில் உள்ள குடும்ப அமைப்பை துண்டாடுவதற்கு என்று சதித்திட்டத்துடன் எடுக்கப்பட்டது. நிறைய வாலிபர்கள் திருநங்கையாக ஆசைப்பட்டால் அதன் மூலம் லாபம் பெறப்போவது பாலின மாற்று அறுவை சிகிச்சை மருத்துவமனைகளும் பார்மா கம்பெனிகளுமே இது ஒரு பன்னாட்டு சதி என்று ஒரு தரப்பு. முதலில் திருநங்கை ஆக யாரும் ஆசைப்பட்டு ஆக முடியாது அது இயற்கையாக நேர்வ.து. உளவியல் ரீதியில் முதலில் ஏற்படும் மாற்றம். அதற்க்கு உடம்பில் ஏற்படும் estrogen மற்றும் testosterone கோளாறுகள் மற்றும் குறைபாடுகள் என்று மருத்துவ ரீதியாக சொன்னாலும் அது தானாக நேர்வது என்பதை மறுக்க இயலாது. அதனால் தான் அதனை கடவுளின் பரிசு என்பதை குறிக்க படத்தின் பெயரும் அவ்வாறு வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் மேலை நாடுகளில் LGBTQ + ஆர்வலர்கள் செய்யும் பிரச்சாரத்தால் பல குழப்பங்கள் உருவாகியிருப்பது உண்மைதான். எத்தகைய குழப்பங்கள் என்றால் அந்த LGBTQ விற்கு பிறகு ஒரு பிளஸ் வருகிறது அல்லவா அதுதான். தன்னுடைய பாலினம் எது என்று தெரியாமல் தன்னை ஒரு பூனையாக கருதிக் கொண்டு அல்லது மேஜை என்று கருதிக்கொண்டு அல்லது ஒரு கட்டிடமாக கருதிக் கொண்டு அதை தன் பாலினமாக மற்றவர்கள் கொள்ள வேண்டும் என்றெல்லாம் அங்கு ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இந்த பிளஸ் நிச்சயமாக குழப்பம் தான். ஆனால் இதற்கும் இந்த படத்திற்கும் சம்பந்தமில்லை. இந்த படம் மிகத் தெளிவாக திருநங்கைகளை பற்றி தான் கூறுகிறது. இதற்கு அந்நிய நாட்டு நிதி வந்திருக்கிறது. இது போன்ற ஆட்களுக்கு தேசத்தை துண்டாட பணம் கொடுக்கிறார்கள். இந்தப் படத்தை ஆதரிப்பவர்களுக்கும் அது போல பணம் வருகிறது. (அதாவது எனக்கு ) இதெல்லாம் நம் கலாச்சாரத்திற்கு எதிரானது இதற்கு பணம் கொடுப்பவர்கள் freemasons, ஜார்ஜ் சோரஸ் டொனால்ட் டிரம்ப் இத்யாதிகள் என்று கபடி ஆட வேண்டாம். அது ரொம்ப காமெடியாக இருக்கிறது இந்த படத்தை எடுத்தவர் freemasons அமைப்பில் இருப்பவர் அந்த அமைப்பு ஒரு ரகசிய அமைப்பு என்றெல்லாம் ஒருவர் எழுதியிருக்கிறார். படத்தின் தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவர் guneet monga kapoor ஒரு போட்டோவில் கைகளை வைத்துக் கொண்டிருக்கும் முறையை zoom பண்ணி பாருங்கள் அது freemasons குறியீடு என்றெல்லாம் பயங்கரமான ஆராய்ச்சி கட்டுரைகள் எழுதுகிறார்கள். freemasons அமைப்பில் யாரெல்லாம் இருந்தார்கள், இருக்கிறார்கள் என்கிற பட்டியலை கொஞ்சம் பார்த்தீர்கள் என்றால் உங்களுக்கு பகிர் என்று இருக்கும். சுவாமி விவேகானந்தர் முதல் கொண்டு ராஜேந்திர பிரசாத், ராஜாஜி, மோதிலால் நேரு, ஜாம்ஷெட்ஜி டாடா. Cp ராமசாமி அய்யர்,தாதாபாய் நவ்ரோஜி என்று பலரும் அதில் உறுப்பினர்கள். உலக பிரசித்தி பெற்ற இசை கலைஞர் Mozart டும் ஒரு freemason தான். பிரபல விஞ்ஞானி sir alexander fleming கும் ஒரு freemason உறுப்பினர் தான். அந்த அமைப்பு உலகம் முழுவதும் தொண்டுப் பணிகளை ஆற்றக்கூடிய தலைமைத்துவ பண்புகளை வளர்க்கக்கூடிய ஒரு அமைப்பு அவ்வளவுதான். Freemasons இன்றைக்கு இருக்கும் இந்துத்வ அமைப்புகளுக்கும் தொண்டு பணிகளுக்கு நிதி உதவிகளை செய்து கொண்டு இருக்கிறது. அது ரகசியமாக ஆட்சி மாற்றம் மதமாற்றம் போன்ற தில்லாலங்கடிகள் எல்லாம் செய்யும் அமைப்பு அல்ல. இந்த தகவல்கள் எல்லாம் பொது வெளியில் இருக்கின்றன, கொஞ்சம் மெனக்கெட்டால் போதும் இவற்றைப் படிக்கலாம். நமக்கு அவதூறுகளை பரப்புவதில் உள்ள நாட்டம் படிப்பதில் இல்லை என்பது தெளிவு. முக்கியமான விஷயம் இந்த பட தயாரிப்பிர்க்கும் அந்த அமைப்பிற்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. இன்னொரு தயாரிப்பாளரான ஜ்யோதி தேஷ்பாண்டே துரந்தர் 2 பாகங்கள், article 370 ராஜா ஷிவாஜி, போன்ற படங்களை தயாரித்தவர். அவருக்கு தெரியாதா இந்த படத்தில் அந்நிய சதி இருக்கிறதா இல்லையா என்று? அல்லது துரந்தர் article 370 போன்ற படங்களுமே அந்நிய சதியா? இப்படியே போனால் மோதி அமித்ஷா போன்றோரும் அந்நிய சதியின் மூலமாக கொண்டு வரப்பட்டவர்கள் தான் என்று கூட கூறலாம். நம்முடைய புராணங்களில் இதிகாசங்களில் வரும் பிருகந்நளை, சிகண்டி, அர்தநாரீஸ்வரர், மோகினி அவதாரம் போன்ற எல்லாமும் அந்நிய நிதி உதவியால் எழுதபட்டவையா என்று கூற வேண்டும். அப்படி கூறினால் பாரிசாலன் படகில் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாக இடம் கொடுப்பார்.

இன்னொரு குற்றச்சாட்டு படத்தின் பெயர். எதற்காக Dorothy என்று வைக்க வேண்டும் அது திருநங்கைகளின் ஒரு சந்கேத வார்த்தை. ஒரு ஆள் தங்களுடைய ஆளா என்று கண்டறிய அவர்கள் பயன்படுத்தும் வார்த்தை அதனை எதற்கு படத்தின் பெயராக வைக்க வேண்டும் என்று ஒரு குற்றச்சாட்டு Dorothy என்பது கிரேக்க மற்றும் hebrew மொழியில் கடவுளின் பரிசு என்று பொருள். திருநங்கை என்பவர் கடவுளின் பரிசு என்ற அர்த்தத்தில் வைத்திருப்பதாக அவர்கள் கூறுகிறார்கள். திரைக்கதை குழுவில் இடம் பெற்ற எழுத்தாளர் ஒருவர் அது தன்னுடைய பழைய காதலியின் பெயர் என்றும் கூறுகிறார் இதற்கு மேல் இதில் அந்நிய சதியை ஆராய்ந்து கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை.

சரி, இது இந்து மதத்திற்கு எதிரான படமா? இந்த படத்தில் இளையராஜா ஏமாந்து போய் இசை அமைத்து விட்டாரா?

இந்து மதத்திற்கு எதிரான படம் இல்லை. மாறாக, இந்து மதத்தின் கலாச்சார கூறுகளை, கடந்த பல நூறாண்டுகளாக நம் சமுதாயம் கட்டி வந்த (நமக்கு தெரியாத) மெல்லிய நூல் சரடை பற்றி நமக்கு கூறுகிறது. ஹிஜ்ரா எனப்படும் திருநங்கைகளுக்கான அம்மன் பகுச்சாரா தேவி, அங்கு சென்று சில சடங்குகளை பூர்த்தி செய்தால் அவர்களுக்கு அம்பாளின் அருளால் தங்களுடைய உடல் அடையாளம் பாலின ரீதியான உந்துதல்கள் முதலிய உடல் தொடர்பான இயற்கையான இடற்பாடுகளில் இருந்து ஆன்மீக ரீதியாக விடுதலை கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை. குஜராத்தில் மெஹ்சானா என்ற இடத்தில் இந்த அம்மனின் கோவில் இருக்கிறது. அதே போல அரவான் கோவிலும் கூவாகம் பண்டிகைகளும் நம் ஊரிலும் பிரபலம். இதே பகுசாரா தேவியை தான் ஆந்திராவிலும் கர்நாடகா விலும் எல்லம்மா தேவி என்ற பெயரில் வணங்கி வருகிறோம். கேரளத்தில் சுவாமி ஐயப்பன் பிறப்பதற்கு காரணமாக இருந்த விஷ்ணு எடுத்த மோகினி அவதாரம் பாலின வேறுபாடுகளை தாண்டிய ஆன்மீக படிகளை நமக்கு காட்டுகிறது. அங்கு கொல்லம் மாவட்டத்தில் உள்ள கொட்டின்குளங்கர தேவி என்ற கோவிலில் வருடம் தோறும் சமய விளக்கு என்ற பண்டிகை நடக்கும். அந்த பண்டிகையில் திருநங்கைகள் திருநம்பிகள் எல்லோரும் வந்து வழிபாடுகள் செய்வர்.அது மட்டுமல்லாமல் ஆண்கள் பெண் வேடத்திலும் பெண்கள் ஆண் வேடத்திலும் வந்து வழிபாடுகளை மேற்கொள்வர். மேற்கு வங்கத்தில் திருநங்கைகளின் கடவுள் யாரென தெரிந்தால் உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கும், வேறு யாருமில்லை, நம்முடைய முருகர் தான். கார்திகேயா என்ற பெயரில். அங்கு குழந்தைகள் பிறக்காத தம்பதிகள் திருநங்கைகளை கூட்டி வந்து கார்த்திகேய பூஜை என்று ஒன்றை செய்வார்களாம். அந்த பூஜையில் பங்கெடுத்து அதன் முடிவில் திருநங்கைகளின் கையால் ஆசீர்வாதம் பெற்றால் குழந்தை பிறக்கும் என்பது நம்பிக்கை. இந்தியா முழுவதிலும் எல்லா மாநிலங்களிலும் திருநங்கை திருநம்பிகளுக்கான பிரத்தியேக தேவி/கடவுள் வழிபாடுகளும் அவர்களுக்கான ஆன்மீக வழிமுறைகளும் இருக்கின்றன. இது வெறும் நகரம் கிராமம் என்று மட்டும் இல்லாமல் மலைவாழ் பகுதி பழங்குடி இன மக்கள் வாழும் பகுதியிலும் இருக்கின்றது. பழங்குடியின மக்களிடையே திருநங்கை திருநம்பி ஆகியவருக்கு மிக பெரிய மரியாதையும் கௌரவமும் உண்டு. இதற்கு உதாரணமாக சிறிது காலம் முன்பு அதாவது 2010 இல் அருணாச்சல பிரதேசத்தின் உள்துறை அமைச்சராக இருந்த Tako Dabi நம்முடைய சர்வதேச எல்லைகளை பாதுகாக்க திருநங்கை/திருநம்பிகளை கொண்ட ஸ்பெஷல் மிலிட்டரி ரெஜிமென்ட் ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை விடுத்தார். இதன் மூலம் திருநங்கை திருநம்பிகளுக்கு பழங்குடி இனத்தவரிடையே இருக்கும் உயர்ந்த மதிப்பை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். இப்படி எல்லாம் இருந்த திருநங்கை திருநம்பிகளை பஸ் ஸ்டாண்டில் பிச்சை எடுக்க வைத்த பெருமை கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் நாம் கைகொண்ட நம்முடைய போலி கௌரவமும் மற்ற கலாச்சாரங்களில் இருந்து நாம் பெற்ற இரவல்களும் தான்.

இதையெல்லாம் எதற்கு சொல்கிறேன் என்றால் இத்தகைய கலாச்சாரக் கூறுகளை பிரதிபலிக்கும் திரைப்படம் இதுவரை இந்தியாவில் அதாவது நாம் அடுத்த 73 ஆயிரம் திரைப்படங்களில் ஒன்றில் கூட காட்டப்படவில்லை. இந்த படத்தில் தான் முதன் முதலில் இவை காட்டப்படுகிறது. திருநங்கைகளின் திருநம்பிகளின் தரப்பு முதல் முறையாக வெகுஜன ஊடகத்தில் பிரதிபலிக்கப்படுகிறது இது தவறா? மாறாக நாம் இதனை சரியான முறையில் பயன்படுத்திக் கொள்ள அல்லவா வேண்டும்? இந்த படத்தில் ராஜாவிடம் வெத்து பேப்பரில் கையெழுத்து வாங்கி விட்டார் என்ற ரீதியில் சிலர் கருத்து கூறுகிறார்கள் ராஜா ஜெகத் கேஸ்பரை கையாண்டவர். இந்த படத்தை முழுக்க எடுத்த பிறகுதான் கார்த்திக் சுப்புராஜ் ராஜாவிடம் சென்று இருக்கிறார் படத்தை முழுவதுமாக பார்த்த பின்பு தான் ராஜா இசை அமைக்க ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார். நமக்கு தெரிந்ததை விட ராஜாவிற்கு நம் நாட்டின் பண்பாட்டுக் கூறுகள் மிக நன்றாக மிக அதிகமாக தெரியும் என்பதில் எனக்கு சந்தேகம் இல்லை. கார்த்திக் சுப்புராஜ் ஒரு பேட்டியில் நான் அந்த கடைசி காட்சியை அந்தப் பாடல் வரும் இடத்தை கொஞ்சம் ட்ரிபியாக( Trippy) (பிரமை பிடித்தார் போல, மயக்க நிலை போல)வைத்திருந்தேன் ஆனால் இளையராஜா தன்னுடைய இசை மூலம் அதற்கு ஒரு ஆன்மீக அடித்தளத்தை கொடுத்தார் என்று கூறியிருக்கிறார். இது உண்மை. கார்த்திக் சுப்புராஜின் நோக்கம் ஆன்மீக ரீதியாக நம் பண்பாட்டு கூறுகளை காட்ட வேண்டும் என்று இருந்திருக்காது. பகுச்சாரா தேவியை பற்றிய விவரங்களை எல்லாம் போகிற போக்கில் சொல்லி இருப்பார். அவ்வளவுதான். ஆனால் இளையராஜா இந்த கதையையும் கதைக்களத்தையும் பயன்படுத்தி தன்னுடைய இசையின் மூலமும் தன்னுடைய பாடல் வரிகளின் மூலமும் மிக அற்புதமான ஒரு ஆன்மீக தளத்தை உருவாக்கி விட்டார். இந்து மதத்தில் மட்டுமே மத கோட்பாடுகளுக்கு சுணக்கமில்லாமல் இத்தகைய கருத்துக்களை ஊடகங்களில் கொண்டு வர முடியும். மற்ற மதங்கள் அந்த மதங்கள் பரவிய மேலைநாட்டு கலாச்சாரங்கள் இதற்கு எதிரானவை. நீங்கள் கூகிளில் விக்டோரியன் மாரல்ஸ் என்று தேடி படியுங்கள் எப்படி மேற்கத்திய சமுதாயங்கள் இத்தகைய மூன்றாம் பாலின ஆட்களை வேட்டையாடின என்பது தெரிந்து கொள்ளலாம்.

திருநங்கைகளுக்கான ஆன்மீக இடம் (space)என்பது ஹிந்து மதத்தில் மட்டுமே கொடுக்க பட்டிருக்கிறது. இது நம்முடைய ஆன்மீகம் பாலின பன்முகதன்மை குறித்து எத்தகைய பரந்த அணுகுமுறையை கொண்டது என்பதற்கு சான்று.

இந்த படம் வேறு பல உளவியல் ரீதியான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அதுவும் பலருக்கு நடுக்கத்தை கொடுத்திருக்கலாம். ஆண்கள் எவ்வளவு பெரிய கோழைகள், அவர்களுடைய கோழைத்தனத்தை மறைக்க வெளிப்பூச்சாக அவர்கள் எப்படி வன்முறையை கையாள்கிறார்கள் என்பது பல காட்சிகளில் தெளிவாக காட்ட படுகிறது. ஆண்கள் அழக்கூடாது என்று திரும்ப திரும்ப வலியுறுத்த படுகிறது. ஆட்டு தொட்டியில் தொங்க விடபட்ட கீர்த்தி சுரேஷின் உடல், கிணற்றில் மிதக்கும் பெண்களின் உடல் எல்லாம் உண்மையை தர்க்கரீதியாக எதிர்கொள்ள திராணி இல்லாத ஆண்களின் கோழைத்தனத்தை காட்டும் காட்சிகள். அந்த ஆட்டு தொட்டியை காமிராமேன் திரு பிறகு கீழிருந்து காட்டும் பொழுது குடலை பிழியும். படத்தில் குறைகள் இல்லையா என்றால், இருக்கின்றன, ஆனால் மிககுறைவாக. உதாரணம்: அரசு மருத்துவமனையில் (அதுவும் வேறு மாநிலத்தில், மொழி தெரியாத சூழலில்) மார்சுவரி யில் இருந்து ஒரு பிணத்தை கேட்டு வாங்கி வருவது, (அது அநாதை பிணமாக இருந்தாலும்) அவ்வளவு எளிதான காரியம் அல்ல. Infact , இயலாத காரியம். ஆனால் ஹீரோ கெஞ்சி கேட்டு கொண்டதும் டாக்டர் ஒரு பிணத்தை எடுத்து இந்தா எடுத்து கொண்டு போ என்று கொடுப்பது கொஞ்சம் காமடியாக இருக்கிறது.

இந்த படத்தில் இளையராஜா செய்திருப்பது ரசவாதம். சுப்பு உள்ளுக்குள் பெண்ணாக இருந்து கொண்டு வெளியில் ஆணாக திரியும் பொழுது அவருக்கு ஆண் சாயல் கொண்ட பெண் குரல் பிரியா ஜெர்சன் பாடி இருப்பார். அதுவே அவர் முழுமையாக பெண்ணாக மாறியதும் அவருக்கு ஸ்வேதா மோகன் குரலை பயன்படுத்தியிருப்பார். அதேபோல கடைசியில் பெண்ணாக மாறி நிற்கும் சுப்புவிடம் கார்த்தி செல்லும் காட்சி ஒரு நூலின் மேல் நடப்பது போன்றது. கொஞ்சம் பிசகினாலும் அது வக்கிரமாக போய்விடும் அபாயம் உண்டு. ஆனால் அந்த காட்சியில் நமக்கு நெருடலே தோன்றாத படி இளையராஜாவின் இசை நம்மை கையை பிடித்து அழைத்து செல்லும். ஒவ்வொரு மனிதனிடத்திலும் ஆணும் (masculinity) உண்டு, பெண்மையும் ( feminity) உண்டு. எது dominant டாக இருக்கிறதோ அது நம் ஆளுமையை தீர்மானிக்கும். அதனால் தானோ என்னவோ இரண்டு முக்கிய கதா பாத்திரங்களுக்கும் தன்னுடைய பெயரையே கார்த்தி, சுப்பு என்று வைத்து விட்டாரோ டைரக்டர் என்று எண்ண தோன்றுகிறது. நாம் எதிர்த்தால் படம் நன்றாக ஓடும் என்பது வேறு விஷயம். இது நாம் எதிர்க்க வேண்டிய படம் அல்ல, மாறாக, கொண்டாடப்பட வேண்டிய படம். கொண்டாடுவதற்கு வேண்டிய புரிதல்/தெளிவு இல்லை என்றால் குறைந்தபட்சம் அமைதியாக இருக்கலாம். என்னுடைய நண்பர்களுக்கு. எந்த விமர்சனங்களாலும் ஒரு சார்பு நிலை எடுக்காமல் நேராக தியேட்டருக்கு சென்று இந்த படத்தை பாருங்கள் மிக அற்புதமான ஒரு அனுபவம் உங்களுக்கு கிடைக்கும். அதனைத் தவற விடாதீர்கள்.