முதுமக்கள் தாழி என்பது மறுபிறவிக்கான தொட்டில்... -Ramesh Elanthakarai

முதுமக்கள் தாழி என்பது வெறும் சவப்பெட்டி அல்ல..
அது ஒரு மறுபிறவிக்கான தொட்டில்...  Ramesh Elanthakarai

https://www.facebook.com/photo/?fbid=29601483306106659&set=pcb.29601490319439291 

வேட்டைக்குச் சென்று சில நாட்கள் மறைந்திருந்த மனிதன் மீண்டும் வீடு திரும்புவது போலவே..
மரணம் என்ற நீண்ட பயணத்திற்குச் சென்ற மனிதனும் மீண்டும் தன் இனத்திற்கு மீண்டு வருவான்...
என்ற மனித நேயமும் நம்பிக்கையுமே பெருங்கற்கால மக்கள் இறந்தவர்களின் புதைவிடத்தில் உணவையும் ஆயுதங்களையும் வைக்கத் தூண்டியது....

மனிதர்கள் மரணத்திற்குப் பிந்தைய வாழ்க்கை மற்றும் மறுபிறவி மீது கொண்டிருந்த நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் ஆச்சரியமூட்டும் எச்சங்களில் சில...
Shanidar Cave (ஈராக்) - சுமார் 60000 ஆண்டுகள் முந்தையது..
இது ஹோமோ சேபியன்ஸ்களுக்கு முந்தைய Neanderthal மனிதர்களின் புதைகுழி.....
இங்கே ஒரு உடலைச் சுற்றியுள்ள மண்ணை மகரந்தப் பகுப்பாய்வு (Pollen analysis) செய்தபோது அங்கே மருத்துவக் குணம் கொண்ட வண்ண மலர்கள் கொத்தாக வைத்து புதைக்கப்பட்டது தெரியவந்தது.....
மரணம் என்பது ஒரு உடலின் வெறும் கழிவு அல்ல..
பிரிந்து செல்லும் ஒருவருக்கு பிரியாவிடை கொடுப்பதற்கும் வசந்த காலத்தில் மலர்கள் மீண்டும் மலர்வது போல இந்த மனிதனும் மீண்டு வர வேண்டும் என்பதற்குமான ஆதி குறியீடு என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம்....
Sungir (ரஷ்யா) - சுமார் 32000 முதல் 34000 ஆண்டுகள் முந்தையது..
இதுவரை கிடைத்த பழங்கற்கால ஈமப்படுக்கைகளிலேயே மிகவும் பிரமிக்கத்தக்க ஒன்று....
ஒரு வயது முதிர்ந்த ஆண் மற்றும் இரு சிறுவர்களின் உடல்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன...
அந்தச் சிறுவர்களின் உடல்களின் மீது யானையின் தந்தத்தால் செதுக்கப்பட்ட சுமார் 13000 க்கும் மேற்பட்ட மணிகள் தைக்கப்பட்ட உடைகளும் தந்தத்தில் செதுக்கப்பட்ட ஈட்டிகளும் நரிப் பற்களால் ஆன மாலைகளும் வைக்கப்பட்டிருந்தன...
உடல் அழுகினாலும் அடுத்த உலகிற்குச் செல்லும்போது அல்லது மீண்டும் உயிர்க்கும்போது அவன் ஒரு தலைவனாகவே வெளிப்பட வேண்டும் என்ற சிந்தனையை இது காட்டுகிறது...
Jericho (பாலஸ்தீனம்) - சுமார் 9000 முதல் 10000 ஆண்டுகள் பழமையானது..
இறந்தவர்களின் உடலை முதலில் புதைத்து சதைகள் மக்கிய பிறகு மண்டையோட்டை மட்டும் தனியாகத் தோண்டி எடுத்துள்ளனர்..
அந்த எலும்பு மண்டையோட்டின் மீது களிமண் மற்றும் சுண்ணாம்புக் கலவையைப் பூசி (Plastered Skulls) இறந்த மனிதனின் முகம் எப்படி இருந்ததோ அதே போல தசைகள் மூக்கு காதுகளைச் செதுக்கினர்...
கண்களுக்குப் பதிலாக சோழிகளைப் (Cowrie shells) பதித்தனர்...
இந்த மண்டையோடுகளை மீண்டும் வீட்டின் தரைக்கு அடியில் புதைத்து வைத்தனர்....
ஒரு மனிதன் மறைந்தாலும் அவனது ஆளுமை (Identity) அழியவில்லை....
அவன் மீண்டும் குடும்பத்திற்குள் கண் திறந்து பார்க்கிறான் என்பதைச் சோழிக் கண்கள் காட்டுகின்றன....
ஆப்பிரிக்கா ஆஸ்திரேலியா ஐரோப்பா இந்தியா என 10000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய கிட்டத்தட்ட அனைத்துப் புதைகுழிகளிலும் எலும்புகளின் மீது செம்மண் பவுடர் (Red Ochre) தூவப்பட்டிருக்கும் அல்லது செம்மண் பூமியில் புதைவிடங்கள் இருக்கும்....
சிவப்பு என்பது இரத்தத்தின் நிறம்..
பிறப்பின் அடையாளம்...
ஒரு குழந்தை தாயின் உதிரத்திலிருந்து உயிருடன் பிறப்பது போல..
இறந்த உடலுக்குச் செம்மண் பூசுவது அல்லது செம்மண் பூமியில் புதைப்பது என்பது....
அவனை பூமித்தாயின் கருப்பைக்கு அனுப்பி அடுத்த பிறவிக்குத் தயார் செய்வது என்ற குறியீட்டுச் சடங்காகவே பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது....
கற்கால மனிதன் மரணத்தை ஒரு முற்றுப்புள்ளியாகப் பார்க்காமல் புதிய பிறவிக்கான ஒரு இடைவேளையாக மட்டுமே பார்த்தான் என்பதற்கு இவை அசைக்க முடியாத தொல்லியல் சான்றுகளாக உள்ளன...