நீதிபதி கர்ணன் சக நீதிபதிகள் மீது சுமத்திய ஊழல் புகார்கள்

 நீதிபதி சிஎஸ் கர்ணன் விவகாரம் இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றில் ஒரு தனிநபர் மற்றும் அமைப்பிற்கு இடையே நடந்த மிகத் தீவிரமான அதிகாரப் போராகும்.

  https://www.facebook.com/photo/?fbid=10165357494976340&set=a.10151626561946340

        
இதன் ஊற்றுக்கண் நீதிபதி கர்ணன் சக நீதிபதிகள் மீது சுமத்திய ஊழல் புகார்களில் தொடங்குகிறது.

20 நீதிபதிகள் ஊழலில் ஈடுபட்டுள்ளதாகக் கூறி பிரதமர் அலுவலகத்திற்கு அவர் கடிதம் எழுதியது, நீதித்துறையின் ரகசியக் காப்பு மற்றும் கண்ணியத்தை மீறும் செயலாக உச்ச நீதிமன்றத்தால் பார்க்கப்பட்டது.

இதன் விளைவாக, இந்திய வரலாற்றில் முதல் முறையாக பதவியில் இருக்கும் ஒரு உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிக்கு எதிராக உச்ச நீதிமன்றம் தானாக முன்வந்து நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கைத் தொடர்ந்தது.

இதற்குப் பதிலடியாக நீதிபதி கர்ணன், உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் தன்னை சாதிய ரீதியாக ஒடுக்குவதாகக் குற்றம் சாட்டியதோடு, வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் அன்றைய தலைமை நீதிபதி உள்ளிட்ட ஏழு நீதிபதிகளுக்கு ஐந்து ஆண்டு சிறைத்தண்டனை விதித்து தனது வீட்டிலிருந்தே தீர்ப்பு வழங்கினார்.

இந்தத் தொடர் மோதல்கள் ஒரு நீதிபதியே சட்டத்தின் நடைமுறைகளை கேலிக்குள்ளாக்குவது போன்ற பிம்பத்தை உருவாக்கியது.

இந்த விவகாரத்தில் பல தரப்பினரும் மௌனம் காத்ததற்கு முக்கியக் காரணம், இது ஒரு தனிநபரின் உரிமையை விட, ஒட்டுமொத்த நீதித்துறையின் கட்டமைப்பைச் சிதைக்கும் செயலாகக் கருதப்பட்டதே ஆகும்.

பொதுவாக சாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கும் அமைப்புகள் கூட, நீதிபதி கர்ணனின் சட்டத்திற்குப் புறம்பான அதிரடி உத்தரவுகளையும், அவர் நீதிமன்ற மாண்பைக் குறைக்கும் வகையில் நடந்துகொண்ட விபரங்களையும் கண்டு தயக்கம் காட்டின.

உச்ச நீதிமன்றம் அவருக்கு மனநலப் பரிசோதனை செய்ய உத்தரவிட்டபோது அது சர்ச்சையானாலும், இறுதியில் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட ஆறு மாத சிறைத்தண்டனை எவ்விதச் சலுகையுமின்றி நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது.

இதன் பின்விளைவாக, நீதிபதிகள் நியமனத்தில் உள்ள வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் நீதிபதிகளின் நடத்தையைக் கண்காணிக்க வலுவான தார்மீகக் கட்டமைப்பு தேவை என்பது மீண்டும் உறுதி செய்யப்பட்டது.

பதவியில் இருந்த ஒரு உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியே சிறைக்குச் சென்றது, சட்டத்தின் உயரிய அதிகாரத்தைக் காட்டிய அதே வேளையில், இந்திய நீதித்துறையின் உள் முரண்பாடுகளை உலக அரங்கில் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய கசப்பான வரலாற்றுப் பாடமாகவும் இது அமைந்தது.

நீதிபதி கர்ணன் சிறைத்தண்டனை விதிப்பதாக அறிவித்த அந்த ஏழு உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்வில் இருந்தவர்கள்:

1. ஜே.எஸ். கேஹர் (அன்றைய இந்தியத் தலைமை நீதிபதி)

2. தீபக் மிஸ்ரா (பின்னாளில் இந்தியத் தலைமை நீதிபதி ஆனவர்)

3. ஜே. செல்லமேஸ்வர்

4. ரஞ்சன் கோகோய் (பின்னாளில் இந்தியத் தலைமை நீதிபதி ஆனவர்)

5. மதன் பி. லோகூர்

6. பினாகி சந்திர கோஷ் (இந்தியாவின் முதல் லோக்பால் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டவர்)

7. குரியன் ஜோசப்

இந்த ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வுதான் நீதிபதி கர்ணனுக்கு எதிராகத் தானாக முன்வந்து நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கைத் தொடர்ந்தது.

இதற்குப் பதிலடியாக நீதிபதி கர்ணன் தனது இல்லத்தில் இருந்தே வழங்கிய தீர்ப்பில் மேற்கண்ட நீதிபதிகளுடன் சேர்த்து ஆர். பானுமதி (உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி) அவர்களையும் உள்ளடக்கி மொத்தம் எட்டு பேருக்குத் தண்டனை விதிப்பதாக அறிவித்தார்.

நீதிபதி ஆர். பானுமதி , நீதிபதி கர்ணனின் நீதித்துறை மற்றும் நிர்வாக அதிகாரங்களைத் தடுத்து நிறுத்திய முந்தைய உத்தரவுகளில் பங்கெடுத்தவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நீதிபதி கர்ணன் சுமத்திய குற்றச்சாட்டுகள் மிகவும் நேரடியானவை மற்றும் கடுமையானவை. 2017 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் அவர் பிரதமர் அலுவலகத்திற்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.

அதில் தற்போதைய மற்றும் ஓய்வு பெற்ற 20 உயர் நீதிமன்ற மற்றும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டு அவர்கள் ஊழலில் ஈடுபட்டுள்ளதாகப் புகார் தெரிவித்தார்.

அவர் முன்வைத்த குற்றச்சாட்டுகளின் சாராம்சம்:
நீதிமன்றங்களில் நீதிபதிகள் நியமனம் மற்றும் இடமாற்றங்களில் பெரும் அளவில் முறைகேடுகள் நடப்பதாக அவர் குற்றம் சாட்டினார்.

குறிப்பாக உயர் பதவிகளில் இருப்பவர்கள் தங்களுக்கு வேண்டியவர்களுக்குச் சாதகமாகச் செயல்படுவதாகக் குறிப்பிட்டார்.

நீதித்துறை நிர்வாகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லை என்றும் சில நீதிபதிகள் தனிப்பட்ட ஆதாயங்களுக்காகத் தீர்ப்புகளை வழங்குகிறார்கள் என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

மேலும் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் பணியாற்றியபோது சக நீதிபதிகள் தன்னை சாதிய ரீதியாகப் பாரபட்சமாக நடத்துவதாகவும் இதுவும் ஒரு வகை அதிகார ஊழல் என்றும் அவர் பகிரங்கமாகத் தெரிவித்தார்.

குறிப்பாகப் பொதுவெளியில் தன்னை அவமானப்படுத்தியதாகவும் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் தனக்கு வழங்கப்பட்ட வழக்குகளில் நிர்வாக ரீதியான முட்டுக்கட்டைகள் போடப்பட்டதாகவும் அவர் கூறினார்.

இருப்பினும் இந்த ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளுக்கான உறுதியான ஆதாரங்களை அவர் உச்ச நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கவில்லை. ஆதாரங்களைக் கேட்பதற்குப் பதிலாகத் தன் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குப் பாய்வதையே அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

இதுவே பின்னர் அவர் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்குச் சிறைத் தண்டனை விதிக்கும் அளவிற்குத் தீவிரமான மோதலாக மாறியது. இத்தகைய குற்றச்சாட்டுகள் இந்திய நீதித்துறை நிர்வாகத்தின் நம்பகத்தன்மை குறித்துப் பெரிய விவாதத்தையே அப்போது கிளப்பியது.

நீதிபதி சிஎஸ் கர்ணனின் தற்போதைய நிலை மற்றும் அவருக்கு கிடைத்த அரசியல் ஆதரவு குறித்த விவரங்கள் பின்வருமாறு
நீதிபதி கர்ணன் 2017 டிசம்பரில் தனது ஆறு மாத சிறைத்தண்டனையை முடித்துக்கொண்டு கொல்கத்தாவின் பிரசிடென்சி சிறையிலிருந்து விடுதலையானார்.

சிறையிலிருந்து வெளிவந்த பிறகு அவர் அரசியலில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். ஊழல் எதிர்ப்பு டைனமிக் கட்சி (Anti Corruption Dynamic Party) என்ற பெயரில் ஒரு அரசியல் கட்சியைத் தொடங்கினார்.

இக்கட்சியின் சார்பில் 2019 மற்றும் 2024 ஆகிய ஆண்டுகளில் நடந்த மக்களவைத் தேர்தல்களில் சென்னை மத்திய தொகுதியில் போட்டியிட்டார்.

இருப்பினும் அவரால் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைப் பெற முடியவில்லை. 2024 தேர்தலில் அவர் தாக்கல் செய்த பிரமாணப் பத்திரத்தின்படி அவர் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதியாகத் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டுள்ளார்.

இடையில் 2020 ஆம் ஆண்டு நீதிபதிகள் மற்றும் அவர்களது குடும்பத்தினர் குறித்து அவதூறான வீடியோக்களை வெளியிட்ட புகாரில் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டு பின்னர் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டார்.

தலித் மற்றும் திராவிடக் கட்சிகளின் ஆதரவைப் பொறுத்தவரை அவர் எதிர்பார்த்த அளவு பகிரங்கமான ஆதரவு அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை என்பதே உண்மை.

அவர் தன்னை ஒரு தலித் என்பதால் ஒடுக்கப்படுவதாகத் தொடர்ந்து கூறி வந்தாலும் திமுக அல்லது அதிமுக போன்ற பிரதான திராவிடக் கட்சிகள் இந்த விவகாரத்தில் தலையிடாமல் மௌனம் காத்தன.

நீதித்துறைக்கும் உச்ச நீதிமன்றத்திற்கும் இடையிலான சட்டப் போராட்டமாக இது பார்க்கப்பட்டதால் அரசியல் கட்சிகள் இதில் தார்மீக ரீதியாகவோ அல்லது சட்ட ரீதியாகவோ அவருக்கு ஆதரவு அளிக்க முன்வரவில்லை.

சில தலித் அமைப்புகள் தொடக்கத்தில் அவர் மீதான சாதியப் பாரபட்சம் குறித்துக் கவலை தெரிவித்தாலும் அவரது விசித்திரமான சட்ட நடவடிக்கைகள் மற்றும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கே சிறைத்தண்டனை விதித்தது போன்ற செயல்பாடுகள் காரணமாக அந்த அமைப்புகளும் பின்வாங்கின.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் அவர் ஒரு தனிமனிதனாகவே இந்தப் போராட்டத்தை எதிர்கொண்டார். அரசியல் களத்தில் அவருக்குப் பெரிய அளவிலான ஆதரவுத் தளம் அமையவில்லை.