1957- 78 வயதான ஈ.வெ.ராமசாமி ஆறு மாத சிறைத் தண்டனை -வேதம் வேதபிரகாஷ்

 1957-ஆம் ஆண்டில், திராவிடர் கழகத்தின் நிறுவனரும் 'பெரியார்' என்று பரவலாக அறியப்படுபவருமான ஈ.வெ. ராமசாமி மீது, திருச்சிராப்பள்ளியைச் சேர்ந்த சிறப்புப் படை ஆய்வாளர் ஒருவர் இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின் 117-வது பிரிவின் கீழ் வழக்குத் தொடர்ந்தார். இப்பிரிவு, பத்து அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நபர்கள் ஒரு குற்றத்தைச் செய்யத் தூண்டுவதைத் தடை செய்வதோடு, அக்குற்றத்திற்கு மூன்று ஆண்டுகள் வரை சிறைத் தண்டனை விதிக்கவும் வகை செய்கிறது. அப்போது 78 வயதாக இருந்த பெரியார் மீது, பார்ப்பனர்களைக் கொல்லவும் அவர்களின் வீடுகளுக்குத் தீ வைக்கவும் மக்களைத் தூண்டியதாகவும், பொதுக்கூட்டம் ஒன்றில் இந்திய அரசியலமைப்பின் சில பகுதிகளை எரித்ததாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. இவ்வழக்கை விசாரித்த அமர்வு நீதிமன்ற நீதிபதி அவருக்கு ஆறு மாத சிறைத் தண்டனை விதித்தார்.

வேதம் வேதபிரகாஷ்

1950-களின் பிற்பகுதியில்,(திருவல்லிக்கேணி) பாரதி சாலையில் அமைந்திருந்த 'ஹோட்டல் முரளி கஃபே'வின் உரிமையாளராக பி.கே. வெங்கடேஸ்வரன், தனது உணவகப் பலகையில் இருந்த 'பார்ப்பன உணவகம்' (Brahmin hotel) என்ற அடையாளத்தை நீக்க மறுத்ததற்காக, திராவிடர் கழகத்தினரால் மிரட்டப்பட்டார்; மேலும் உணவகமும் அவர்களால் தாக்கப்பட்டது.

செங்லிபுரம் அனந்தராம தீட்சிதரின் நிகழ்ச்சிகள் இடையூறுக்குள்ளாக்கப்பட்டன;

அதேபோல தமிழ்நாடு முழுவதும் பல கோயில் ஊர்வலங்களும் இடையூறுக்குள்ளாக்கப்பட்டன.

பூணூல் அறுப்புச் சம்பவம் அரங்கேரிய பொழுது, வன்முறையும்-தாக்குதல்களும் இருந்தன......... >..................அதில் அடங்கியிருந்த உடல்ரீதியான தாக்குதல் மற்றும் குடுமி (பூணூல் அணிந்தவர்களின் புனிதமான முடி) வெட்டப்படுதல் போன்ற வன்முறைச் செயல்களைப் பற்றி ......குறிப்பிடுவதில்லை..

IN 1957, a special-forces inspector in Tiruchirappalli filed a case against EV Ramasamy—the founder of the Dravidar Kazhagam, popularly known as Periyar—under Section 117 of the Indian Penal Code. Section 117 forbids the abetment of an offence by ten people or more, and is punishable with three years of imprisonment. Periyar, 78 years old at the time, was charged for allegedly urging people to kill Brahmins and set fire to their houses, and for burning sections of the Indian Constitution at a public demonstration. A sessions judge sentenced him to six months in prison.

In the late 1950s, P K Venkateswaran, who was the owner of “Hotel Murali Café“ on Bharathi Salai in Triplicane, was threatened and establishment attacked by members of Dravidar Kazhagam because he refused to remove the tag of `brahmin' hotel from the board of the eatery.......................

Sengalipuram Anantharama Dikshitar were interrupted as were several temple processions across Tamil Nadu...............................

The cutting of the sacred thread............................... physical assault and chopping of the sacred hair.........................etc., have not been recorded properly in the historical context.....

IN 1957, a special-forces inspector in Tiruchirappalli filed a case against EV Ramasamy—the founder of the Dravidar Kazhagam, popularly known as Periyar—under Section 117 of the Indian Penal Code. Section 117 forbids the abetment of an offence by ten people or more, and is punishable with three years of imprisonment. Periyar, 78 years old at the time, was charged for allegedly urging people to kill Brahmins and set fire to their houses, and for burning sections of the Indian Constitution at a public demonstration. A sessions judge sentenced him to six months in prison.

In the late 1950s, P K Venkateswaran, who was the owner of “Hotel Murali Café“ on Bharathi Salai in Triplicane, was threatened and establishment attacked by members of Dravidar Kazhagam because he refused to remove the tag of `brahmin' hotel from the board of the eatery.......................

Sengalipuram Anantharama Dikshitar were interrupted as were several temple processions across Tamil Nadu...............................

The cutting of the sacred thread............................... physical assault and chopping of the sacred hair.........................etc., have not been recorded properly in the historical context.....

K. Kamaraj and Periyar E. V. Ramasamy shared a strong political alliance and mutual respect, despite their different ideological backgrounds.

Periyar strongly supported Kamaraj, actively campaigning for him during the crucial 1954 Gudiyatham by-election.

When Kamaraj later faced opposition from a DMK-Rajaji alliance in 1961, Periyar defended Kamaraj and urged Tamils to support him.

Kamaraj, in turn, implemented policies championed by the Dravidian movement, such as scrapping the controversial hereditary education scheme (Kula Kalvi Thittam) and heavily expanding education to marginalized communities.

K. Kamaraj opposed the imposition of Hindi in Tamil Nadu.

During his tenure as Chief Minister of Madras State (1954–1963), he carefully avoided the enforcement of Hindi.

Later, as a top Congress leader, he pushed the central government to honor assurances that Hindi would not be forced upon non-Hindi-speaking states.