கோவில் நிலம் கோவிலுக்கு மட்டுமே சொந்தம்

கோவில் நிலம் கோவிலுக்கு மட்டுமே சொந்தம்.. இது பல தீர்ப்புகள் தெளிவாக தரப்பட்டுள்ளன.

இந்த அரசும் நீதி மன்றத்தில் உதை வாங்க போவதும் உண்மை.

​"இனாம் நிலங்கள் அனைத்தும் ரயத்வாரி பட்டா வழங்கப்பட்டதால் தனிநபர் சொத்தாகிவிட்டன" என்ற உங்களின் புரிதல் ஒரு தவறான புரிதல். 1963-ஆம் ஆண்டு இனாம் ஒழிப்புச் சட்டம் (Act 30/1963), நிலத்தை சாகுபடி செய்யும் உரிமை அல்லது அனுபவ உரிமையை (Occupancy Rights) மட்டுமே தனிநபருக்கு வழங்கியது. ஆனால், அந்த நிலத்தின் மேல்நிலை உரிமம் (Melvaram/Dominium) கோவிலுக்கே சொந்தமானது. பல தீர்ப்புகளில் நீதிமன்றங்கள், இனாம் நிலங்கள் கோவிலின் அறக்கட்டளைச் சொத்துகளே (Endowment properties) என்று உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. ​நீங்கள் குறிப்பிடும் "பூஜ்ஜிய மதிப்பு" (Zero Guideline Value) என்பது, அந்த நிலங்கள் கோவிலுக்குச் சொந்தமானவை என்பதால், அவற்றை வெளிச்சந்தையில் விற்பனை செய்வதைத் தடுக்கவே கொண்டு வரப்பட்டது. இது விவசாயிகளின் உரிமையை பறிப்பதற்காக அல்ல; மாறாக, பொது அறக்கட்டளை சொத்துகள் (Public Trust Property) களவு போவதைத் தடுக்கவே கொண்டு வரப்பட்டது. இச்சட்டத்தை அகற்றுவது, கோவில் நிலங்களை விற்பனை செய்வதற்கும், பெரிய நிறுவனங்கள் அவற்றை அபகரிப்பதற்கும் வழிவகுக்கும். ​ரயத்வாரி பட்டா என்பது விற்பனை உரிமை அல்ல ​சட்டப்படி ரயத்வாரி பட்டா பெற்றவர்கள், அந்த நிலத்தில் பயிர் செய்ய மட்டுமே உரிமை பெற்றவர்கள். அவர்கள் அந்த நிலத்தின் முழு உரிமையாளர்கள் (Absolute Owners) அல்ல. எனவே, இந்த நிலங்களை விற்பனை செய்வதற்கோ அல்லது பத்திரப்பதிவு செய்வதற்கோ அனுமதிப்பது, கோவில் சொத்தை ஒரு தனிநபர் சொத்தாக மாற்றும் சட்டவிரோதச் செயலாகவே அமையும். நீதிமன்றங்கள் பலமுறை, "கோவில் நிலங்களை பட்டா பெற்றிருந்தாலும், அவற்றை விற்பனை செய்ய உரிமையாளர்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை" என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ளன. ​ஆக்கிரமிப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரம் ​விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தை பாதுகாப்பது அரசின் கடமைதான், ஆனால் அதை கோவில் சொத்துகளைப் பறிப்பதன் மூலம் செய்யக்கூடாது. குத்தகைதாரர்களாக இருப்பவர்கள், முறையான குத்தகைத் தொகையை கோவிலுக்குச் செலுத்தி தங்கள் விவசாயத்தைத் தொடரலாம். ஆனால், சொத்துரிமையையே மாற்ற முனைவது என்பது, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாகப் பராமரிக்கப்பட்டு வந்த கோவில் வழிபாட்டுத் தேவைகளுக்கான நிதி ஆதாரத்தையே அழிப்பதாகும். ​அரசுக்கு இருக்கும் பொறுப்பு ​அரசின் முதன்மையான கடமை அறநிலையத்துறை சட்டத்தின்படி கோவில் சொத்துகளைப் பாதுகாப்பதே. ஒரு குறிப்பிட்ட மக்கள் பிரிவினரின் வசதிக்காக அல்லது அரசியல் காரணங்களுக்காக, சட்டப்பூர்வமான வழிமுறைகளைத் தவிர்த்து, கோவில் நிலங்களைப் பத்திரப்பதிவு செய்ய அனுமதிப்பது "சொத்து கையாடல்" (Asset Stripping) என்றே கருதப்படும். இது கோவில் நிலங்களை ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்குத் தாரைவார்க்கும் நடவடிக்கையாகவே அமையும். ​முடிவாக -இனாம் நிலம் என்ற பெயரில் கோவிலின் சொத்துகளைத் தனிநபர் சொத்துகளாக மாற்றி, பத்திரப்பதிவு செய்ய அனுமதிப்பது சட்டத்திற்குப் புறம்பானது. ரயத்வாரி பட்டா என்பது நிலத்தைப் பயிர் செய்யும் உரிமைதானே தவிர, விற்பனை செய்யும் உரிமை அல்ல. அரசின் இந்த நடவடிக்கை கோவில் சொத்துகளின் பாதுகாவலனாக இருக்க வேண்டிய அறநிலையத்துறையின் கடமைக்கு எதிரானது. எனவே, பட்டா பெற்ற விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டுமானால், அவர்களுக்குக் குறைந்த வட்டியில் கடனுதவி அல்லது மானியங்கள் வழங்கலாமே தவிர, கோவில் சொத்துகளின் உரிமையையே மாற்றக் கூடாது.

S.A.(MD) எண்கள்: 83 & 84 / 2017

நீதிமன்றம்: சென்னை உயர் நீதிமன்ற மதுரைக்கிளை

நீதிபதி: மாண்புமிகு நீதியரசர் எஸ். ஸ்ரீமதி

தீர்ப்புத் தேதி: 14.10.2024

மேல்முறையீட்டாளர்: அருள்மிகு கல்யாண பசுபதீஸ்வரர் சுவாமி திருக்கோவில், கரூர்.

எதிர்மனுதாரர்கள்: குமாரசாமி கவுண்டர் & இதரர்கள்

வழக்கின் பின்னணி

திருக்கோவில் பின்வரும் பரிகாரங்களைக் கோரி இந்த வழக்கைத் தொடர்ந்தது:

வழக்கிற்குரிய நிலங்களின் முழுமையான உரிமையாளர் திருக்கோவிலே என்று பிரகடனப்படுத்துதல் (Declaration).

பிரதிவாதிகளிடமிருந்து நிலத்தின் சுவீகாரத்தை/கைவசத்தை மீட்டெடுத்தல் (Recovery of possession).

இடைக்கால லாபம் (Mesne profits).

திருக்கோவில் தரப்பில் முன்வைக்கப்பட்ட வாதங்கள்:

இந்த நிலங்கள் திருமஞ்சன சேவைக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட, விடுவிக்கப்படாத தேவதாயம் (சேவை இனாம்) நிலங்கள் ஆகும்.

தமிழ்நாடு சிறு இனாம்கள் (ஒழிப்பு மற்றும் ரயத்துவாரியாக மாற்றுதல்) சட்டம், 1963-ன் கீழ் (சட்டம் 30 / 1963), செட்டில்மென்ட் வட்டாட்சியர் திருக்கோவிலுக்கு முறையான அறிவிப்பு ஏதும் அனுப்பாமல், தனியார் நபர்களுக்கு ரயத்துவாரி பட்டாவைத் தவறாக வழங்கியுள்ளார்.

பிரதிவாதிகள் பின்னர் அந்த பட்டாவின் அடிப்படையில் இந்த நிலத்தை வாங்கியுள்ளனர்.

முக்கியத் தீர்ப்புகள் / கண்டுபிடிப்புகள்

உயர் நீதிமன்றம் பின்வருமாறு தீர்ப்பளித்தது:

இனாம் ஃபேர் பதிவேடு (Title Deed No. 940) மிக முக்கியமான ஆவணமாகும்:

இந்த நிலக்கொடை திருக்கோவிலுக்கான 'தேவதாயம் சேவை கொடை' என்பதை அது தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

இத்தகைய பதிவுகள் மிக உயர்ந்த சாட்சிய மதிப்பினைக் (Evidentiary value) கொண்டுள்ளன.

சட்டம் 30 / 1963-ன் கீழ் வழங்கப்பட்ட பட்டா, திருக்கோவிலின் உரிமைகளைப் பறிக்காது:

இந்த பட்டா திருக்கோவிலுக்கு முறையான அறிவிப்பு இன்றியும், கொடையின் தன்மைக்கு மாறாகவும் வழங்கப்பட்டதால், இது திருக்கோவிலைக் கட்டுப்படுத்தாது.

சேவை செய்பவர்களாலோ அல்லது நிலத்தை வாங்கியவர்களாலோ நிறைவேற்றப்பட்ட கிரையப் பத்திரங்கள் திருக்கோவிலின் சட்டப்பூர்வ உரிமையைப் பாதிக்க முடியாது:

நிலக்கொடையானது திருக்கோவில் சேவையுடன் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் போது, அந்த நிலத்தை மீண்டும் கையகப்படுத்தும் சட்டப்பூர்வ உரிமை திருக்கோவிலுக்கே உள்ளது என்று உச்ச நீதிமன்றத்தின் 'சங்கரநாராயண சுவாமி தேவஸ்தானம் எதிர் பி.எஸ். சந்திரசேகர ராஜா (2022)' தீர்ப்பை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

சேவை நிறுத்தப்பட்டவுடன், திருக்கோவில் நிலத்தை மீண்டும் தன் வசம் எடுத்துக் கொள்ளலாம்:

இந்து சமய அறநிலையத் துறை (HR&CE) சட்டத்தின் பிரிவு 21(7)-ன் கீழ், நிலம் மீண்டும் கையகப்படுத்தப்பட்டவுடன் (Resumption), அது திருக்கோவிலின் முழுமையான சொத்தாக மாறிவிடும்.

ஆவணங்களை ரத்து செய்தல்:

திருக்கோவிலுக்குப் பின்வருவனவற்றிற்கு உரிமை உள்ளது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது:

பதிவுத் துறையிடம் (Registration Authority) கிரையப் பத்திரங்களை ரத்து செய்யக் கோருதல்.

சட்டம் 30 / 1963-ன் கீழ் வழங்கப்பட்ட செட்டில்மென்ட் பட்டாவை ரத்து செய்யக் கோருதல்.

திரு @vcsugumar என்பவரின் எக்ஸ் சமூகவலைதள பதிவு.