ஏசு இறந்த பிண உடல் அடக்க சர்சா

 # ஏசுவின் அடக்கத்தலம்: ஹோலி செபல்கர் சர்ச்சும், ஜோன் இ. டெய்லரின் வரலாற்று-தொல்லியல் மறுபரிசீலனையும்

## அறிமுகம்

எருசலேமின் பழைய நகரப் பகுதியில் அமைந்துள்ள **ஹோலி செபல்கர் சர்ச் (Church of the Holy Sepulchre)**, ஏசு சிலுவையில் அறையப்பட்ட கொல்கொதா (Golgotha) என்னும் இடத்தையும், அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டு உயிர்த்தெழுந்த கல்லறையையும் உள்ளடக்கியதாகக் கிறிஸ்தவ மரபு கருதுகிறது. கிபி 4ஆம் நூற்றாண்டு முதலே இத்தலம் தொடர்ச்சியாக இவ்வகையில் அங்கீகரிக்கப்பட்டு வந்திருப்பினும், இது உண்மையிலேயே அசல் இடமா என்பது நீண்டகாலமாக அறிஞர்களிடையே விவாதப் பொருளாக உள்ளது. இக்கேள்வியை ஆழமாக ஆராய்ந்த முக்கிய அறிஞர்களுள் ஒருவர் லண்டன் கிங்ஸ் கல்லூரியின் **ஜோன் இ. டெய்லர்**. அவர் தொல்லியல் நிபுணர் **ஷிமோன் கிப்சனுடன்** இணைந்து இத்தலம் குறித்து விரிவான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டுள்ளார்.

ன

## மரபுவழி வரலாறும் கட்டமைப்பு வரலாறும்

கான்ஸ்டன்டைன் பேரரசர் காலத்தில் முதன்முதலாக இத்தலத்தில் தேவாலயம் கிபி 336-இல் திறக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் இக்கோயில் பல்வேறு அழிவுகளையும் புனரமைப்புகளையும் கண்டது — 614-இல் பாரசீகர் தீக்கிரையாக்கியது, 1009-இல் கலீஃபா அல்-ஹாக்கிம் இடித்தழித்தது, 12ஆம் நூற்றாண்டில் சிலுவைப்போர் வீரர்கள் மறுகட்டமைத்தது, தற்போதைய கட்டமைப்பு பெரும்பாலும் 1810-ஆம் ஆண்டு புனரமைப்பைச் சேர்ந்தது. இத்தனை மாற்றங்களுக்கு நடுவே, "இதுவே அசல் இடம்" என்ற அடையாளம் மட்டும் எவ்வாறு தொடர்ந்தது என்பதே அறிஞர்களின் மைய வினா.

## கிப்சன்–டெய்லர் அகழாய்வுகள்

1994-இல் வெளியான *Beneath the Church of the Holy Sepulchre, Jerusalem: The Archaeology and Early History of Traditional Golgotha* என்னும் நூலில், கிப்சனும் டெய்லரும் தேவாலயத்திற்கு அடியில் உள்ள பாறை அமைப்பையும் கல் வெட்டு களத்தையும் (quarry) விரிவாக ஆவணப்படுத்தினர். கிமு 7ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே இப்பகுதி ஒரு கல் வெட்டு களமாகப் பயன்பட்டு வந்ததற்கான மட்பாண்டச் சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன. இது முக்கியமான ஒரு தொல்லியல் அம்சத்தை உறுதிசெய்கிறது: ஏசுவின் காலத்தில் இப்பகுதி நகருக்கு வெளியே இருந்த ஒரு பாழடைந்த கல்குவாரிப் பகுதியாக இருந்திருக்கலாம் — இது நற்செய்தி விவரணைகளுடன் (கல்லறைகள் நகருக்கு வெளியே அமைந்திருத்தல்) ஒத்துப்போகிறது.

## "இரண்டாம் மதில்" பிரச்சினை

தேவாலயம் அமைந்துள்ள இடம் ஏசுவின் காலத்தில் நகர மதிலுக்கு உள்ளேயா வெளியேயா என்பதே மிக முக்கியமான தொல்லியல் கேள்வி. யூத மரபுப்படி, சிலுவையில் அறையப்படும் இடமும் கல்லறையும் நகருக்கு வெளியே இருத்தல் அவசியம் (யோவான் 19:41-42). தேவாலயத்தின் கிழக்கு, தெற்குப் பகுதிகளில் காணப்படும் சில தொல்லியல் எச்சங்கள், அக்கால "இரண்டாம் மதிலின்" பாதையைக் குறிக்கக்கூடும் என விளக்கப்படுகின்றன. இது உண்மையெனில், தேவாலயத்தின் இடம் அக்காலத்தில் நகருக்கு வெளியே இருந்திருக்கும் — இதனால் மரபுவழிக் கூற்றுக்கு உடன்பாடு கிடைக்கிறது. ஆனால் இம்மதில் பாதை பற்றிய உறுதியான தொல்லியல் உடன்பாடு இன்னும் முழுமையாக அடையப்படவில்லை.

## டெய்லரின் "கொல்கொதா" மறுபரிசீலனை

1998-இல் வெளியான *Golgotha: A Reconsideration of the Evidence for the Sites of Jesus' Crucifixion and Burial* என்னும் கட்டுரையில் டெய்லர் இரு தனித்த கேள்விகளைப் பிரித்து அணுகுகிறார் — சிலுவையில் அறையப்பட்ட இடம் (கொல்கொதா) எது, அடக்கம் செய்யப்பட்ட கல்லறை எது என்பவை. இரண்டாம் நூற்றாண்டு எழுத்தாளரான மெலிட்டோ (Melito of Sardis, கிபி 160) தன் படைப்பில் ஏசுவின் கொலை "நகரின் நடுவே" (என் மேஸோ போலெயி) நிகழ்ந்ததாகக் குறிப்பிடுவதை டெய்லர் சுட்டிக்காட்டி, மரபுவழி கொல்கொதா தலம் பற்றிய புவியியல் விவரணையில் சில குழப்பங்கள் இருப்பதாக வாதிடுகிறார். எனினும், கல்லறையின் அசல்தன்மை (authenticity) குறித்து டெய்லர் ஒப்பீட்டளவில் நேர்மறையான நிலைப்பாட்டையே எடுக்கிறார். "இக்கல்லறை தானாகவே சுயமெளிதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது" (self-evident) என்ற உண்மையே அதன் அசல்தன்மைக்கு ஆதரவான மிக முக்கிய காரணி என்று அவர் முடிவுசெய்கிறார் — அதாவது, எந்த அற்புத அத்தாட்சியும் இன்றி, ஆரம்பகால எருசலேம் கிறிஸ்தவ சமூகம் இக்கல்லறையை எவ்வித சர்ச்சையுமின்றி ஏற்றுக்கொண்டதே, அதன் தொடர்ச்சியான உள்ளூர் நினைவாற்றலுக்குச் சான்றாக அமைகிறது என்பது அவரது வாதம்.

## எதிர்வாதங்களும் தொடர் ஐயங்களும்

இந்நிலைப்பாட்டை அனைத்து அறிஞர்களும் ஏற்கவில்லை. முக்கியமான ஐயங்கள்:

1. **தொடர்ச்சி இடைவெளி**: கிபி 66-இல் எருசலேமிலிருந்த கிறிஸ்தவ சமூகத்தினர் பெல்லா நகருக்குத் தப்பிச் சென்றனர்; கிபி 70-இல் எருசலேம் அழிக்கப்பட்டது. இந்த இடைவெளியில் துல்லியமான இடத்தகவல் பாதுகாக்கப்பட்டதா என்பது நிச்சயமற்றது.

2. **ஹேட்ரியன் கால மறைப்பு**: 2ஆம் நூற்றாண்டில் பேரரசர் ஹேட்ரியன் இப்பகுதியில் வீனஸ் தெய்வத்திற்கான கோயிலை எழுப்பியிருந்தார் என மரபு கூறுகிறது; இது கிறிஸ்தவத் தலத்தை மறைக்கும் நோக்கில் அமைந்ததா, அல்லது தற்செயலாக ஒரே இடத்தில் நிகழ்ந்த நிகழ்வா என்பது தெளிவற்றது.

3. **சிலுவைக் கண்டுபிடிப்புக் கட்டுக்கதை**: ஹெலீனா பேரரசி "உண்மையான சிலுவையைக்" கண்டெடுத்ததாகக் கூறப்படும் கதை, கான்ஸ்டன்டைனின் அகழாய்வுக்குப் பின் 70 ஆண்டுகளுக்குமேல் கழித்தே எழுதப்பட்டது; பல அறிஞர்கள் இதை பிற்கால இறையியல் கட்டுக்கதையாகவே கருதுகின்றனர்.

## முடிவுரை

பெத்லகேம் பிறப்பிடம் தொடர்பான தன் விமர்சனத்தை விடவும், ஹோலி செபல்கர் தலம் தொடர்பாக ஜோன் டெய்லர் ஒப்பீட்டளவில் மென்மையான, "நிகழக்கூடும்" (probable) என்ற நிலைப்பாட்டையே எடுக்கிறார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கல் வெட்டு களத்தின் தொல்லியல் சான்றுகள், "இரண்டாம் மதில்" இருப்பிடம் தொடர்பான புவியியல் வாதங்கள், மற்றும் ஆரம்பகால உள்ளூர் நினைவாற்றல் தொடர்ச்சி பற்றிய வாதங்கள் இணைந்து, இத்தலத்தை முற்றிலும் நிராகரிக்கவும் முடியாத, முழுமையாக உறுதிப்படுத்தவும் முடியாத ஒரு நிலையிலேயே வைத்திருக்கின்றன. இறுதியில், "மரபு தொடர்ச்சி" (traditional continuity) என்பதே கிடைக்கக்கூடிய மிகச் சிறந்த வரலாற்றுச் சான்றாக இருக்கிறது என்பதே இவ்வாய்வுகளின் பொதுவான முடிவாகத் தெரிகிறது — முழுமையான தொல்லியல் நிரூபணம் இன்றளவும் சாத்தியமற்றதாகவே உள்ளது.

---

*இக்கட்டுரை ஜோன் இ. டெய்லர் மற்றும் ஷிமோன் கிப்சனின் Beneath the Church of the Holy Sepulchre, Jerusalem (1994) நூல், டெய்லரின் Golgotha: A Reconsideration of the Evidence (1998) கட்டுரை, மற்றும் தொடர்புடைய அறிஞர்களின் விவாதங்கள் அடிப்படையில் தொகுக்கப்பட்டது.*