நெஞ்சையள்ளும் சிலம்பு! -மேகலா இராமமூர்த்தி

 நெஞ்சையள்ளும் சிலம்பு!

ஐம்பெருங் காப்பியங்களுள் ஒன்றான சிலப்பதிகாரம் வடமொழித் தழுவலின்றித் தமிழிலேயே எழுதப்பட்ட முதற்காப்பியம் எனும் பெருமைக்குரியது.

அரசர்களையும் தன்னேரிலாத் தலைவர்களையுமே காப்பிய நாயகர்களாக்க வேண்டும் எனும் அன்றைய மரபைக் கட்டுடைத்து, குடிமக்களைக் காப்பியத் தலைமை ஏற்கவைத்த குடிமக்கள் காப்பியம் இது.

தலைவன் என்றால் குணக்குன்றாக, குற்றங்குறைகள் அற்றவனாக (வடிவேலு மொழியில் சொல்வதென்றால் ’ரொம்ப நல்லவனாக’) இருக்கவேண்டும் எனும் விதியைத் தகர்த்து, சபலங்கள், பலவீனங்கள் உள்ள சராசரி மனிதனைக் கதைத் தலைவனாக்கியது இக்காப்பியம்.

’வண்ணச் சீறடி மண்மகள் அறிந்திலள்’ எனச் சொல்லும்படி, படி தாண்டாப் பத்தினியாய்த் திகழ்ந்த கதைத் தலைவி கண்ணகி, கணவனின் தவறுகளையெல்லாம் கண்டு மனம் வெதும்பியுங்கூட அவற்றைக் கண்டித்துத் தன் மனையில் ஒருசொல் சொல்லாத கண்ணகி, ”மதுரைக்குப் போகலாம் எழுந்து வா!" என்று மணவாளன் சொன்னதும் மறுப்பேதும் சொல்லாமல் எழுந்த கண்ணகி, மதுரையில் ஆயர்குல முதியவள் ‘மாதரி’ வீட்டில் கோவலன் தன் குற்றங்களுக்காக வருந்தி அவளிடம் மன்னிப்புக் கேட்டபோது,

”நீங்கள் என்னோடு இல்லறம் பேணாததால், அறவோர்க்குத் தேவையானவற்றை அளித்தல், அந்தணரைப் பேணுதல், இல்லத்துக்கு வரும் துறவிகளை எதிர்கொண்டு வரவேற்றல், முன்னோர் உயர்த்திக் கூறிய விருந்தோம்பலைச் செய்தல் போன்ற எவற்றையும் செய்யமுடியாதவள் ஆனேன். பெரியோர் வெறுக்கும் தீய ஒழுக்கத்தினை நீங்கள் கைக்கொண்டதால் இவற்றையெல்லாம் நான் எதிர்கொள்ள வேண்டியதாற்று (கண்ணகி மைண்டு வாய்ஸ்: எல்லாம் என் கெரகம்!). எனினும் உங்கள் சொல்லைத் தட்டாமல் வாழும் வாழ்க்கையை உடையவள் ஆகையால் உங்கள் சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு உங்களோடு மதுரைக்கு வந்தேன்!” என்கிறாள். நாசூக்கான இடித்துரையல்லவா இது!

”அறவோர்க்கு அளித்தலும் அந்தணர் ஓம்பலும்

துறவோர்க்கு எதிர்தலும் தொல்லோர் சிறப்பின்

விருந்தெதிர் கோடலும் இழந்த என்னை…......

…....போற்றா ஒழுக்கம் புரிந்தீர் யாவதும்

மாற்றா உள்ள வாழ்க்கையேன் ஆதலின்

ஏற்றெழுந் தனன்யான்….” (சிலப்: கொலைக்களக் காதை: 71 – 83)

எப்போது எடுத்துச்சொன்னால் குற்றம்செய்த கணவனின் புத்திக்கு உறைக்குமோ அப்போது பார்த்து அவனது தவறுகளையும் அதன் விளைவாய்த் தான் தொலைத்த நல்வாழ்வையும் தெளிவாய்ப் பட்டியலிட்டுரைத்துக் கோவலனைக் கண்ணகி வெட்கித் தலைகுனிய வைப்பது, அவள் இங்கிதம் அறிந்த சிறுமுதுக்குறைவி (அதாகப்பட்டது இளம் வயதிலேயே முதிர்ந்த அறிவுடையவள்) என்பதை நிரூபிக்கின்றது.

கணவன் அறமற்ற வகையில் மதுரையில் கொலையுண்ட பின்னரோ, ”அந்தப் பதுமைக் கண்ணகியா இந்தப் புதுமைக் கண்ணகி?” என்று நாம் வாய்பிளக்கும் வகையில் அரசவைக்குச் சென்று, தன் கணவனுக்காக, மன்னனிடம் நீதிகேட்டு அவனை மருள வைக்கின்றாள். சாதுவான பெண் சரித்திர நாயகியாகும் அந்த உருமாற்றத்தை (transformation) இளங்கோ படைத்துக் காட்டியிருக்கும் பாங்கு சிலம்பு கற்போரைச் சிலிர்க்கவைப்பது. ’வழக்குரை காதை’ப் பகுதியைப் படிப்போர் நிச்சயம் இந்த உணர்வினை அடைவர்!

தேர்ந்த வழக்குரைஞராய் மாறி அரசனைக் கண்ணகி கேட்கும் வினாக்களும், சிலம்பை உடைத்துத் தன் பக்க நியாயத்தை அவள் நிரூபிக்கும் திறனும்…அடடா…அற்புதமானவை! இளங்கோ மகத்தான காப்பியக் கவிஞராய்ப் பேருருவம் எடுக்கும் இடமிது.

அத்தோடு கதையை நிறுத்தினாரா இளங்கோ? இல்லை! கண்ணகி வானுலகம் ஏகியபின் அவளை வீரபத்தினியாக்கி அவளுக்குச் சேரவேந்தன் செங்குட்டுவனை வைத்துக் கோட்டம் (கோயில்) எடுப்பிக்கின்றார். போரில் இறந்துபட்ட வீரர்களுக்கு மட்டுமே அதுவரை தமிழகம் செய்துவந்த நடுகல் வழிபாட்டை (Hero-stone worship) முதன்முதலாக வீரபத்தினிக்குச் செய்யவைத்த (Heroine-Stone Worship) முன்னோடியும் இளங்கோவே ஆவார். Thinking outside the box என்பது இதுதானோ?

அடுத்து, கணிகையருக்கு உரிய சமூக மதிப்பும் மரியாதையும் குறைவாக இருந்ததாய்க் கருதப்படும் அன்றைய சூழலில், கணிகையர் மரபில் வந்த மாதவியை வெறும் நாடகக் கணிகை எனும் அடையாளத்துக்குள் அடைத்துவிடாமல், தனித்த ஆளுமையும் உணர்வுகளும் கொண்ட பெண்ணாய்ப் படைத்ததோடு, காப்பியத்தின் முதன்மையான பெண் பாத்திரங்களுள் ஒருத்தியாகவும் உயர்த்தியிருப்பது பெரிய சாதனை.

அம்மட்டோ? மற்ற குடும்பப் பெண்களைப் போலவே அவளும் இல்லற வாழ்வில் ஈடுபடத் தகுதியானவளே என்பதை அவளது வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்திய இளங்கோ, பின்னர் அந்த வாழ்க்கையையும் துறந்து அவள் துறவறம் பூணுவதற்கும் இடமளிக்கிறார். மனிதநேயமும் முற்போக்குச் சிந்தனையும் நிறைந்த படைப்பாளியால் மட்டுமே இவற்றையெல்லாம் தம் காப்பியத்தில் சாத்தியப்படுத்த முடியும்.

”என் மதம் உயர்ந்தது; உன் மதம் இழிந்தது” என்று மதம்பிடித்து அடித்துக்கொள்ளும் மனிதர்கள் மிகுந்த இச்சமுதாயத்தில் சமயப் பொறையை (Religious tolerance) அன்றே தம் காப்பியத்தில் விதைத்த அடிகளின் சாதனையை இன்றுவரை முறியடிப்பார் எவருமில்லை!

மூவேந்தரையும் தம் காப்பியத்தில், காய்தல் உவத்தலின்றி, உள்ளடக்கித் தமிழகம் முழுமைக்குமான பொதுமைக் காப்பியமாகவும் சிலம்பினைப் படைத்துள்ளார் இளங்கோ.

அனைத்திற்கும் மேலாகத் தலைவன்/தலைவியின் பெயரைத் தம் காப்பியத்திற்குச் சூட்டாமல் காப்பியக் கதையோட்டத்திலும் நீதி நிலைநாட்டலிலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் சிலம்புக்கே முதன்மைதந்து ‘சிலப்பதிகாரம்’ எனப் பெயர்சூட்டி, அதிலும் தம் மாறுபட்ட சிந்தனையை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

நண்பர்களே, நாட்டில் புரட்சிசெய்தவர்கள் என்று பலரைச் சுட்டிக்காட்டிப் பெருமிதம் கொள்கின்றோம்; ஆனால், பாட்டில் புரட்சிசெய்த முதற்பெருமை ’நெஞ்சையள்ளும் சிலம்பு’ படைத்த கவிவேந்தர் இளங்கோவுக்கே உண்டு!

~மேகலா இராமமூர்த்தி