சமூக நீதி சமச்சீர் மதிப்பெண் தீர்வு தருமா?

 ஒரு பொருளாதாரப் பேராசிரியர் தனது நண்பர்களிடம் கூறிய கதை:

"நான் பணிபுரியும் கல்லூரியில் இதுவரை ஒரு மாணவர்கூட தோல்வியடைந்ததில்லை. ஆனால் சமீபத்தில், ஒரு வகுப்பு முழுவதையும் நான் தோல்வியடையச் செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது!"

இதைக் கேட்ட நண்பர்கள் அனைவரும் ஆச்சரியமடைந்து, "அது எப்படி நடந்தது?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு பேராசிரியர் விளக்கினார்:

"அந்த வகுப்பு மாணவர்கள் என்னிடம் வந்து, 'சார், சிலருக்கு அதிக மதிப்பெண்களும், சிலருக்கு குறைந்த மதிப்பெண்களும் வழங்குவதற்குப் பதிலாக, அனைவருக்கும் ஒரே மதிப்பெண் வழங்குங்கள்' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான் சம்மதித்தேன்."

"வகுப்பில் உள்ள அனைவரின் மதிப்பெண்களையும் கூட்டி, அதன் சராசரியைக் கணக்கிட்டு, அதையே அனைவருக்கும் வழங்குவதாகச் சொன்னேன்."

முதல் பருவத் தேர்வில் அனைவருக்கும் சராசரியாக 'B' தரம் கிடைத்தது.

இரண்டாம் பருவத்தில் அனைவருக்கும் 'D' தரம் கிடைத்தது.

மூன்றாம் பருவத்தில் அனைவருக்கும் 'F' தரம் கிடைத்தது.

இறுதித் தேர்வில், வகுப்பு முழுவதும் தோல்வியடைந்தது!

மாணவர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தனர்.

நன்றாகப் படித்து வந்தவர்கள், "நாம் ஏன் மற்றவர்களுக்காகக் கடினமாகப் படிக்க வேண்டும்? சராசரியாக படித்தாலே போதுமே." என்று எண்ணி முயற்சியைக் குறைத்தனர்.

சராசரியாக படிப்பவர்கள், "எப்படியும் புத்திசாலிகள் படிப்பார்கள்; நமக்கும் அதே சராசரி மதிப்பெண் கிடைத்துவிடும். அப்படியிருக்க நாம் ஏன் படிக்க வேண்டும்?" என்று எண்ணி, அவர்களும் படிப்பதை நிறுத்திவிட்டனர்.

எப்போதும் படிக்காதவர்கள், சும்மா இருந்தாலே சராசரி மதிப்பெண் கிடைக்குமே என்று அப்படியே படிக்காமல் இருந்தார்கள்.

இந்தச் சிறிய சோதனையிலிருந்து நான்கு உண்மைகள் தெளிவாயின:

எந்தச் சட்டமும் ஏழையைப் பணக்காரனாக்க முடியாது. ஆனால் அதே சட்டம் பணக்காரனை ஏழையாக்க முடியும்.

யாராவது ஒருவர் இலவசமாக ஏதாவது பெறுகிறார் என்றால், அதற்காக வேறு யாரோ ஒருவர் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதே அதன் பொருள்.

அரசு எதையாவது இலவசமாக வழங்குகிறது என்றால், அதற்குத் தேவையான பணமோ வளமோ வேறு யாரிடமிருந்தோ வந்திருக்க வேண்டும்.

செல்வம் தொடர்ந்து உருவாக்கப்படாமல், உருவாக்கப்பட்ட செல்வம் மட்டும் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தால், வளமும் செழிப்பும் ஒருநாள் மறைந்துவிடும். உருவாக்காமல் வெறுமனே அனுபவித்துக் கொண்டே இருந்தால், மலை அளவு செல்வம்கூட கரைந்துவிடும்.

மக்களில் ஒரு பகுதியினர், "எதுவும் உழைக்காமலே கிடைக்கிறது; அப்படியிருக்க நாம் ஏன் கடினமாக உழைக்க வேண்டும்?" என்று நினைக்கத் தொடங்கும்போதும்,

மற்றொரு பகுதியினர், "நாம் ஏன் கடினமாக உழைத்து, உழைக்காதவர்களுக்காக தொடர்ந்து சுமை சுமக்க வேண்டும்?" என்று எண்ணத் தொடங்கும்போதும்,

அதுவே ஒரு நாட்டின் வீழ்ச்சிக்கான விதைகள் விதைக்கப்படும் தருணமாகும்.

அரசியல் கண்ணோட்டத்தைக் கடந்து, இந்தக் கருத்தை ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

நம் வருங்காலத் தலைமுறைகளின் நலனுக்காக.